مساله دیگری که وضعیت آموزش و پرورش را به چنین روزی انداخت، فرعی شدن موضوع آموزش عمومی بود. البته همیشه در گفتار بر اهمیت آن تاکید میشد، ولی در عمل آموزش و پرورش در حاشیه بود. نمونه آن در انتخاب وزیر بود.
در سالهای اخیر سیاستهای حمایتی متفاوتی با هدف کمک به خانوارهای کمدرآمد برای تامین نیازهای اساسی بهکار گرفته شده که «تخصیص دلارهای ترجیحی»، «تثبیت قیمت انرژی به بهانه حمایت از تولید» و «اعطای یارانههای نقدی و غیرنقدی» بخشی از این موارد بوده است. اما اثر این سیاستهای حمایتی در بودجه خانوارها چگونه بوده و کدام خانوارها توانستهاند بیشترین منفعت را ببرند؟
از منظر جمهوری اسلامی چیزی به عنوان دو تابعیتی وجود ندارد یعنی هر کس در جمهوری اسلامی به عنوان شهروند مورد خطاب یا ارزیابی قرار میگیرد ایرانی تلقی میشود بنابراین مسئله دو تابعیتی در مناسبات سیاسی گروههای داخلی تنها یک حربه غیر قانونی برای حذف رقیب است.
ارز ترجیحی در دولت دوازدهم با هدف کاهش تبعات ناشی از تورم در پی افزایش تحریمهای خارجی ایجاد شد اما اختصاص این ارز به ایجاد رانت و فساد در حوزههای مختلف انجامید زیرا شکاف قیمتی زیادی قیمت ارز ترجیحی و ارز آزاد ایجاد شد و حتی با اختصاص ارز ترجیحی به کالاهای اساسی، قیمتها کاهش نیافت.
نخستین لایحه بودجه دولت ابراهیم رئیسی، توجه فعالان حوزه اجتماعی را به خود جلب کرده و هریک از ارگانها و نهادهای اجتماعی با اعلام اینکه چه سهمی از بودجه دارند، تأکید کردهاند، تخصیص اعتبارات و ردیفهای بودجه در مهمترین سند دخل و خرج سالانه کشور، نشان از اهمیت حوزهها و برنامههای مورد نظر دولت دارد و نمایان میسازد که سیاستهای کشور بر چه مباحثی معطوف است.
معاون فناوری و کاربردی سازی پژوهشگاه میراث فرهنگی از ایجاد چهار مرکز نوآوری در حوزه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در شهرهای اصفهان، تهران و کرج خبر داد.
در جدیدترین سناریوسازی حقوق بشری که سعی بر تحریک افکار عمومی با تکیه بر تحریک احساسات و مظلومنمایی دارد، زمین خوردن یک پیرزن دستمایه پادوهای دشمن قرار گرفت.
این روزها اعتراضات سراسری آموزگاران توجه همگان را به خود جلب کرده است؛ اعتراضاتی که سراسری، بسیار آرام و مدنی برگزار میشود و خواسته اصلی آنان نیز همسانسازی با حقوق اعضای هیات علمی دانشگاهها طبق یک نسبت معین است.
واژه سیاستهای انقباضی بیشترین کاربرد را در مباحث مالی داشته است. امروز در چهارمین ماه از حکمرانی دولت رئیسی شاهد تبلور سیاستهای انقباضی و بسته در حوزه فرهنگ به خصوص در بخش رسانه هستیم.
دولت با برگزاری پنج حراج اوراق مالی اسلامی دولتی تقریبا ۱۷ هزار میلیارد تومان اوراق فروخت که خریداران حقیقی و حقوقی بازار سرمایه بیشتر از بانکها این اوراق را خریدهاند.
عجیب نیست؟! صداوسیما که با پول مردم سریال میسازد و آنها را پخش نمیکند. مثل «سرزمین مادری» کمال تبریزی، «کتونی زرنگی» علی ملاقلیپور، «۸۷ متر» کیانوش عیاری و ... به توقف پخش یک سریال در یک پلتفرم ایراد میگیرد!
ارز ۴۲۰۰ تومانی شبیه موضوع یارانه نقدی است؛ به این معنا که هم پرداخت میشود و هم تأثیری در زندگی مردم ندارد. ارز ۴۲۰۰ تومانی تقریباً به همین سرنوشت دچار شده و عملاً مردم بهرهای از توزیع ارز ارزان قیمت توسط دولت آن هم در این شرایط حساس نبردهاند و سفره مردم کوچکتر شده است.
«برای بیماریام به دکتر مراجعه کردم و حتما باید داروهای خارجی مصرف میکردم اما دکترم میگفت که وضعیت دارو زیاد جالب نیست. داروی ایرانی هم شاید پیدا نکنید چه برسد داروی خارجی. اما برای شما داروی ایرانی مینویسم که همینها را هم باید از یک داروخانه که میدانم چنین داروهایی را دارد تهیه کنید. متاسفانه با توجه به اینکه به داروی ایرانی حساسیت دارم مجبورم استفاده کنم.»
همه میدانند که وضعیت جامعه ایران از هر نظر در شرایط ویژهای قرار دارد. فارغ از وجود حس نگرانی نسبت به آینده چند ویژگی دیگر آن در ارتباط با یکدیگر مهم هستند. وجود تورم به نسبت بالا و کاهش درآمدهای مردم و احساس نگرانی از اینکه آیا در آینده میتوانند از سطح زندگی کنونی خود نیز برخوردار باشند در کنار کمبود منابع درآمدی دولت، وضعیت خاصی را ایجاد کرده است.