یادداشت‌ها

حسین شریعتمداری طی یادداشتی ضمن اشاره به همکاری برخی کشورهای عربی در حمله نظامی به ایران، تاکید کرد: مذاکره با آمریکا و رایزنی‌های جسته و‌ گریخته دیپلماتیک با کشورهای عربی یادشده، اگرچه بخشی از سازوکار تعریف شده نظام است، ولی جنگ نباید و نمی‌تواند بدون پاسخ به پایان برسد.

در روزهای اخیر گروهی که به سهم‌خواهی معروف‌ و گاه معترف هستند، هجمه‌هایی را به دولت آغاز کرده‌اند مبنی بر اینکه به دلیل نبود جدیت دولت و سیاست‌های ضعیف آن، تورم‌های جدید در جامعه ایجاد شده که باعث نارضایتی مردم شده است.

ترامپ در جنگ، از سوی ایران کیش و مات شد و هیچ بازگشتی هم به وضع سابق در کار نخواهد بود... به سختی می‌توان زمانی را به یاد آورد که آمریکا دچار یک شکست کامل در یک درگیری شده باشد؛ شکستی چنان قاطع که ضرر راهبردی آن، نه قابل جبران باشد و نه قابل نادیده گرفتن. اما شکست در تقابل فعلی با ایران ماهیتی کاملاً متفاوت خواهد داشت؛ نه قابل جبران است و نه قابل نادیده گرفتن».

طی دهه‌های گذشته، اسناد متعدد و متنوعی برای توسعه صنعتی در ایران تدوین شده است، اما بسیاری از آن‌ها یا اجرا نشده‌اند یا اجرای آن‌ها ناتمام مانده است. بررسی این اسناد نشان می‌دهد که مسئله اصلی در نبود منابع یا حتی ضعف طراحی نیست؛ مشکل بنیادین، اختلالات نهادی، بی‌ثباتی سیاستی و فقدان یک استراتژی واحد و پایدار برای توسعه صنعتی است.

در شرایطی که اقتصاد با فشارهای ناشی از تحریم، بی‌ثباتی و الزامات یک اقتصاد جنگی مواجه است، تعیین نرخ سود بانکی به یکی از حساس‌ترین تصمیم‌های سیاست‌گذاری تبدیل می‌شود. در چنین فضایی، سیاست‌گذار باید میان مهار تورم، حفظ ثبات پولی و جلوگیری از آسیب به تولید تعادل برقرار کند؛ تعادلی که نه با سرکوب شدید نرخ سود و نه با آزادسازی کامل آن حاصل می‌شود.

ستاد کل ارتش فرانسه اعلام کرده است ناو هواپیمابر «شارل دوگل» را با مأموریت همکاری‌های مشترک میان پاریس و لندن، به سمت دریای سرخ و خلیج عدن فرستاده است. وزارت نیروهای مسلح فرانسه در این خصوص توضیح داده است که این عملیات بخشی از برنامه‌های مشترک دو کشور برای آماده‌سازی یک مأموریت آینده با هدف تقویت آزادی کشتیرانی در منطقه تنگه هرمز است

تنگه هرمز به غیر از جنبه‌های اقتصادی و سیاسی برای ما جنبه فوق راهبردی دارد. ما باید بدانیم بحث از تنگه و وضعیت آن برای سال‌های متمادی- بیش از ده سال- در محافل سیاسی‌، اطلاعاتی و حقوقی دنیا مورد بحث خواهد بود و شورای امنیت سازمان ملل تا زمانی که باقی باشد، همواره آن را در دستور کار حفظ می‌کند. خواه رأی بیاورد خواه رأی نیاورد. در صدر باقی ماندن بحث تنگه برای ما آفاتی دارد.

امروز که ایران عزیز با تهدید نظامی مستقیم خارجی روبه‌روست، برخی موضع‌گیری‌ها و رفتارهای داخلی نگرانی‌هایی را برای دلسوزان ایجاد می‌کند. نمونه این موضع‌گیری‌ها، اظهارنظرهای منازعه‌آفرین برخی افراد علیه گروه‌ها یا اشخاصی از جامعه است که به بهانه‌های مختلفی چون عفاف و حجاب و دوقطبی‌سازی‌های سیاسی ابراز می شود.

احمد زیدآبادی، فعال اصلاح‌طلب، مذاکرات ایران و آمریکا را به قلب یک مریض سکته‌ای در اتاق عمل تشبیه کرد که امروز علائم حیاتی بهتری دارد، اما نتانیاهو و بن‌زاید در تلاش برای ایستاندن آن هستند.

امروز برای همه مُسجل شده که دشمن، با ترکیب تکنولوژی و نفوذ، می‌جنگد و ترور می‌کند. آیا این ترکیب فقط در حوزه جنگ سخت است و در اقتصاد نیست؟ آیا این «بی‌خیالی» و «کرختی» که در مسئله برخورد با محتکران و گرانفروشان و تورم حس می‌شود، فقط حس است؟! اگر باور داریم که تا این لحظه، اتحاد و انسجام مردم باعث موفقیت نیروهای مسلح کشورمان شده است، آیا گرانی‌ها و برخورد نکردن‌ها نمی‌تواند، برای هدف قرار دادن همین اتحاد و انسجام باشد؟!

پیش از جنگ هم دسترسی به اطلاعات و اخبار معتبر سخت بود، اکنون با وجود وضع امنیتی کشور مرز اخبار واقعی از جعلی مخدوش‌تر شده است.

در ایران کنونی یکی از مهم‌ترین میدان‌های این جنگ، «میدان نت» است. این میدان به طرز عجیبی از ابتدای آمدن اینترنت فعال بود و جنگی دایمی در آن قرار داشت و با اطمینان می‌توان گفت که بیشترین خسارت به رابطه حکومت و مردم و حتی در اقتصاد در این میدان زده شده، زیرا پیش از دو دهه است که با شدت هر چه تمام‌تر ادامه داشته و به جنگ بی‌پایان میان دو طرف تبدیل شده است.

حسین امامی‌راد نماینده مردم چناران، طرقبه‌شاندیز و گلبهار در مجلس شورای اسلامی طی یادداشتی که در اختیار این خبرگزاری قرار داد به موضوع ضرورت افزایش مبلغ کالابرگ پرداخت.

۶5 روز است که اینترنت، این شاهرگ حیاتی کسب‌وکارهای دیجیتال، یا قطع است یا به زحمت نفس می‌کشد. برای خیلی‌ها شاید این فقط یک خبر باشد، یک تیتر کوتاه در میان انبوهی از اخبار؛ اما برای ما که در دل این فضا کار می‌کنیم، هر روزش یک بحران واقعی است، یک فرسایش بی‌صداست که در پی آن تعطیلی و تعدیل و بیکاری به همراه دارد.

سخنگوی فراجا از ورود بیش از 630 هزار نفر به ایران در روزهای جنگ خبر داد.

در ایران کنونی یکی از مهم‌ترین میدان‌های این جنگ، «میدان نت» است.

از اولین آشنایی‌ام با شهید لاریجانی ۴۵ سال می‌گذرد. نماینده دوره اول مجلس بودم. ایشان معاون دوست صمیمی و باصفایم، مرحوم دکتر احمد توکلی بود. این آشنایی در سال‌های همکاری با مجلس و دولت تداوم و تعمیق یافت.

رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس گفت: گاه مواضعی از سوی برخی افراد شنیده می‌شود که ممکن است پیام‌هایی به بیرون مخابره کند و به کاهش قدرت مانور مسئولان کشور و تیم‌ مذاکره‌کننده بینجامد.

مهاجرانی سخنگوی دولت عنوان کرد: امروز بیش از هر زمان دیگری، نیازمند بازتعریف مفهوم وحدت هستیم؛ وحدتی که نه بر حذف تفاوت‌ها، بلکه بر مدیریت آنها استوار است. وحدتی که در آن، هر بخش از نظام، نقش خود را در چهارچوب یک تصویر کلان ایفا می‌کند و از تقلیل مسائل پیچیده به دوگانه‌های ساده‌انگارانه پرهیز می‌شود.

به پاسخ این پرسش بپردازیم که چه کسی باید مذاکره کند؟ اهمیت این پرسش از آنجا است که برخی افراد از موضع مثلا انقلابی، اصل مذاکره را هم نفی می‌کنند و می‌خواهند خانه مذاکره‌کننده را روی سرش خراب کنند.

وزیر ارتباطات تاکید کرده که اینترنت باکیفیت، حق مردم است و هرگونه دسته‌بندی و تفکیک دسترسی ازجمله آنچه تحت عنوان اینترنت طبقاتی یا لیست‌های خاص مطرح می‌شود در این چارچوب موضوعیتی ندارد و مواردی که به هر دلیلی در عمل اقداماتی متفاوت با این رویکرد اجرا شده، جنبه موقت و اضطراری داشته و با تثبیت شرایط اجتماعی و امنیتی باید به تدریج به مسیر درست خود بازگردد.

در دوره‌‌ پساجنگ، سیاست ارزی به یکی از تعیین‌کننده‌ترین ابزارهای سیاستگذاری اقتصادی تبدیل می‌‌شود. دلیل آن روشن است؛ تقریبا همه متغیرهای کلیدی از تورم و تجارت خارجی گرفته تا سرمایه‌گذاری و انتظارات به‌‌طور مستقیم یا غیرمستقیم به نرخ ارز وابسته‌اند. در چنین شرایطی، انتخاب نادرست رژیم ارزی یا اجرای ناپایدار آن، می‌‌تواند کل فرآیند بازسازی را با اختلال مواجه کند. اقتصاد ایران، با سابقه‌ای طولانی از چند نرخی بودن ارز، سرکوب نرخ ارز و وابستگی به درآمد‌های نفتی، در این مقطع نیازمند بازتعریف جدی در سیاست ارزی است.

چرا مساله مذاکره مهم است؟ چون با یک مغلطه رایج علیه آن مواجهیم که عده‌ای با استناد به آن در صدد نفی مذاکره هستند.

در موقعیت جنگی و دفاعی از کشور که تیم مذاکره از سوی عالی‌ترین نهاد یعنی شورای عالی امنیت ملی با تأیید آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای رهبر عزیز برگزیده شده‌اند، نغمه‌های ناسازی کوک می‌شود که، «بله! ما الان رسیده‌ایم پشت خیمه معاویه و عده‌ای دارند خیانت می‌کنند!»