یادداشت‌ها

اتاق بازرگانی قرار بود موتور تولید ایده و پارلمان واقعی بخش خصوصی باشد، اما سال‌هاست که در بسیاری از موارد به تریبونی برای تکرار همان چهره‌ها، همان تحلیل‌ها و همان نسخه‌های قدیمی تبدیل شده است. پرسش اینجاست که در عصر اقتصاد دیجیتال و هوش مصنوعی، آیا می‌توان با اندیشه‌های متعلق به دهه‌های گذشته، برای آینده اقتصاد ایران تصمیم گرفت؟

نوسانات اخیر بازار جهانی نفت و نگرانی‌ها درباره آینده عرضه انرژی، دونالد ترامپ را به درخواست از شرکت‌های بزرگ نفتی آمریکا برای کاهش قیمت بنزین واداشت.

بی‌سیمچی در تازه‌ترین یادداشت خود پیشنهاد کرده است که ایران به‌جای بستن تنگه هرمز، با تصویب "عوارض تأمین امنیت"، عبور کشتی‌ها را تحت نظمی تعرفه‌ای مدیریت کند؛ طرحی که به باور او می‌تواند ضمن باز نگه‌داشتن این آبراه، هزینه ناامنی را بر عاملان آن تحمیل و از شکل‌گیری اجماع بین‌المللی علیه ایران جلوگیری کند.

سخن گفتن از دکتر علی شریعتی بهانه نمی‌خواهد، اما طرح مطالبی توسط یکی از صاحب‌نظران اقتصادی، فضا را برای بازخوانی تفکر و سیره شریعتی فراهم کرده و نیز بهانه‌ای شده برای یادآوری اینکه «بزرگش ندانند اهل خِرد که نام بزرگان به زشتی برد».

هرگاه اقتصاد به میدان رقابت‌های سیاسی تبدیل شود، نخستین قربانی آن حقیقت است. ادعای مطلقی مانند "سهم جنگ در تورم صفر است" نه با مبانی علم اقتصاد سازگار است و نه با واقعیت‌های اقتصاد ایران؛ اقتصادی که هم‌زمان از مشکلات ساختاری و شوک‌های بیرونی تأثیر می‌پذیرد.

در فوتبال ایران، گاه به نظر می‌رسد موفقیت تنها با جام و نتیجه تعریف نمی‌شود؛ ساختن حاشیه امن، مدیریت افکار عمومی و مصون ماندن از نقد نیز به بخشی از معادله تبدیل شده است. این یادداشت تلاشی است برای واکاوی همین پدیده، از مهدی تاج تا امیر قلعه‌نویی.

کشاورزی شمال برای حفظ بهره‌وری، امنیت غذایی و معیشت صدها هزار خانوار، بیش از هر زمان دیگری به نوسازی فناوری، مکانیزاسیون و اصلاح نظام بازار نیاز دارد؛ مسیری که می‌تواند این منطقه را به قطب کشاورزی دانش‌بنیان و صادرات‌محور کشور تبدیل کند.

حسام‌الدین آشنا، مشاور رئیس‌جمهور در دولت حسن روحانی، در یادداشتی در خبرگزاری خبرآنلاین، با اشاره به پیامدهای گفتمان «حداکثری» هشدار داد که این رویکرد ممکن است به افزایش وابستگی ایران به روسیه، تقویت موقعیت سیاسی اسرائیل و شکل‌گیری ائتلافی گسترده‌تر علیه تهران منجر شود.

پدرام پاک‌آیین، روزنامه‌نگار نام آشنای کشورمان در یادداشتی با عنوان "مظلومیت اصفهان در جنگ رمضان" با توصیف مشاهدات خود از این شهر، حملات صورت‌گرفته را فراتر از یک عملیات نظامی دانست و نوشت که هدف این حملات، هویت، حافظه تاریخی و میراث تمدنی ایران بوده است. وی همچنین خواستار توجه ویژه دولت به بازسازی اصفهان، نه صرفاً به‌عنوان یک شهر، بلکه به‌مثابه گنجینه هویت تاریخی و فرهنگی ایران شد.

حملات اخیر اوکراین به شناورهای تجاری مرتبط با ایران در دریای خزر، این اقدامات را بخشی از سیاست‌های واشنگتن است و کی‌یف به نیابت از آمریکا در حال گشودن جبهه‌ای جدید علیه ایران است.

مدیرمسئول مجموعه رسانه‌ای خبرفوری با اشاره به توقف فعالیت این رسانه در برخی سکوهای داخلی، تأکید کرد که در شرایط حساس کنونی و در میانه جنگ روایت‌ها، حفظ ظرفیت رسانه‌های داخلی و فراهم کردن بستر فعالیت آنها ضرورتی انکارناپذیر است.

سازمان همکاری شانگهای طی دو دهه گذشته، از یک نهاد منطقه‌ای با مأموریت‌های امنیتی، به یکی از تأثیرگذارترین سازوکارهای چندجانبه در عرصه جهانی تبدیل شده است.

گستره سیاست، بدون ظرافت و عرصه زمخت و خشنی است که اهالی آن اغلب به لطف حضور مکرر و مستمر در چنین پهنه‌ای، رقت و ملاطفت از دست می‌دهند و معاشران خویش را ملول و خسته می‌کنند. اما دسته‌ای دیگر که حضورشان مغتنم و مبارک است، سیاست را با فلسفه و عرفان و اخلاق درهم می‌آمیزند، آن را نردبانی برای سیر «من الخلق الی الحق» می‌پندارند و با اثاره عقل و برشوراندن قدرت تفکر، وجود خویش را اعتدال می‌بخشند.

در نگاه نخست، شاید چنین به نظر برسد که جی.دی. ونس، معاون رییس‌جمهور ایالات‌متحده و سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران از دو جهان کاملا متفاوت سخن می‌گویند و طبیعی است که روایت‌هایی متعارض از تحولات اخیر ارایه کنند، اما اگر از سطح مواضع سیاسی عبور کنیم و به لایه راهبردی سخنان آنان بنگریم، به واقعیتی مشترک می‌رسیم؛ واقعیتی که فهم آن برای آینده ایران، بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته.

این روزنامه آمریکایی با اشاره به تبعات اقتصادی و سیاسی تحولات اخیر، تأکید کرد دولت ترامپ بار دیگر در موقعیتی قرار گرفته که شباهت زیادی به زمان امضای تفاهم‌نامه با ایران دارد.

جی‌دی‌ ونس، معاون رئیس جمهور آمریکا در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۶، برابر با ۲۳ تیر ۱۴۰۵ مصاحبه مفصل و بسیار پرمطلبی با جوروگان، پادکستر معروف آمریکایی برای حدود سه ساعت داشت.

مرحله دوم جنگ رمضان در روزهای گذشته بازتولید شده و نشانه‌هایی از تخریب و ستیزش پردامنه علیه تاسیسات و نهادهای تاکتیکی ایران مشاهده می‌شود. در این فرآیند بخش قابل‌توجهی از تاسیسات نظامی استان‌های جنوبی کشورمان ایران در معرض تهدیدات و عملیات نظامی فرماندهی مرکزی امریکا موسوم به سنتکام قرار گرفته است.

سخنگوی دولت یادداشتی با عنوان «همه ایران، سرای ماست» منتشر کرد.

حملات اخیر آمریکا به مناطق جنوبی ایران، به باور این یادداشت، تنها بخشی از تقابل با کشور است و همزمان جنگ روانی برای ایجاد شکاف اجتماعی و تضعیف وحدت ملی نیز با بهره‌گیری از برخی جریان‌ها و چهره‌ها دنبال می‌شود.

زیدآبادی نوشت: شبکهٔ "اینترنشنال" چنان از مصائب مردم مظلوم جنوب ایران بر اثر جنگ سخن می‌گوید که انگار به کلی از یاد برده‌است که خودش برای آغاز جنگ و لزوم نابودی زیرساخت‌های حیاتی کشور تحت عنوان "ارسال کمک به مردم ایران" با چه جلز و ولزی به ترامپ و نتانیاهو التماس می‌کرد و هنگام آتش‌بس و تفاهم‌نامه چه عزایی گرفته بود!

در میانه جنگ روانی، هر شعار و هر پیام، می‌تواند به ابزاری برای تقویت یا تضعیف یک جبهه تبدیل شود. تهدیدهای نمادین علیه چهره‌های سیاسی، نه‌تنها آنان را از میدان خارج نمی‌کند، بلکه گاه به تقویت روایت امنیتی و تبلیغاتی طرف مقابل و افزایش هزینه‌های سیاسی برای کشور می‌انجامد.

انتقام از خون امام شهید، فراتر از یک خانواده و حتی کشور، بلکه وظیفه تک‌تک آحاد امت اسلامی در اقصاء نقاط جهان است.

135 روز بعد، ایرانی که قرار بود سه روزه سقوط کند و تبدیل به بزرگ‌ترین مستعمره آمریکا شود، نه تنها تسلیم نشده و پابرجاست، بلکه به اعتراف استراتژیست‌های بسیار در آمریکا و اروپا، از متن این جنگ پرمهابت، به عنوان «چهارمین ابرقدرت دنیا» سر برآورده است.

در روزهایی که ایران با جنگ و تجاوز خارجی روبه‌روست، سکوت بخشی از جریان روشن‌فکری، پرسش‌هایی جدی درباره نسبت میان اخلاق، مسئولیت اجتماعی و کنش در بزنگاه‌های تاریخی ایجاد کرده است؛ یادداشتی که شکاف میان نظریه و عمل را به نقد می‌کشد.