برگزاری بیستمین نمایشگاه کانماین ۱۴۰۵، فرصتی برای بازخوانی ظرفیت‌های معدن ایران و ترسیم افق‌های پیش‌رو بود؛ افق‌هایی که با پیشنهادهایی چون ایجاد شبکه ملی تبادل تجربه، توسعه اقتصاد شورابه‌ای، تقویت فناوری و ساخت داخل و پیوند نمایشگاه با فرصت‌های سرمایه‌گذاری، می‌توانند به مسیر تازه‌ای از هم‌افزایی و ارزش‌آفرینی در بخش معدن بدل شوند.
به گزارش سایت خبری پُرسون، دکتر امید کوهی صاحب‌نظر و فعال حوزه صنعت و معدن به بهانه برگزاری و پایان بیستمین نمایشگاه کانماین ۱۴۰۵، در یادداشتی با نگاهی به دستاوردها و ظرفیت‌های این رویداد، بر ضرورت پیوند تجربه‌ها و هم‌افزایی توانمندی‌ها برای گشودن افق‌های تازه توسعه در صنعت و معدن ایران تأکید کرده است.
دکتر امید کوهی نوشت:
در سپهر پرتلألؤ اقتصادهای بالنده، معدن نه‌تنها گنجینه‌ای نهفته در ژرفای خاک، که سرمایه‌ای زاینده از دانش، تدبیر و تجربه است. آنچه به ثروت معدنی، ارزش و اعتبار می‌بخشد، صرفاً گستره ذخایر و غنای کانی‌ها نیست؛ بلکه خرد انباشته در سینه مردان و زنان این عرصه، دانش فنی پرورده در گذر سالیان و عزم راسخ برای گشودن راه‌های نو در اکتشاف، استخراج و فرآوری است. از همین منظر، آینده معدن ایران را باید نه فقط در ژرفای معادن، که در پیوند اندیشه‌ها، هم‌افزایی تجربه‌ها و هم‌داستانی اراده‌ها جست‌وجو کرد.
بیستمین نمایشگاه بین‌المللی معدن، صنایع معدنی، ماشین‌آلات و تجهیزات وابسته، کانماین ۱۴۰۵، که با حضور فعالان، صاحب‌نظران و مجموعه‌های صنعتی و معدنی به کار خود پایان داد، بار دیگر جلوه‌ای از ظرفیت‌های گسترده این بخش راهبردی را به نمایش گذاشت. این رویداد، مجالی برای بازشناسی دستاوردها، عرضه توانمندی‌ها و هم‌نشینی تجربه‌هایی بود که هر یک در گوشه‌ای از پهنه معدن کشور بالیده‌اند و اکنون می‌توانند در پرتو تعامل، منشأ فرصت‌هایی تازه شوند.
در این میان، حضور موفق و اثرگذار شرکت تهیه و تولید مواد معدنی ایران (ایمپاسکو) در قالب غرفه مشترک ایمیدرو و شرکت‌های تابعه، شایسته توجه و تقدیر است؛ حضوری که جلوه‌ای از گستره فعالیت‌ها، ظرفیت‌های اجرایی، طرح‌های توسعه‌ای و فرصت‌های سرمایه‌گذاری این مجموعه را در معرض دید فعالان صنعت قرار داد. بازدید امید امامی، مدیرعامل ایمپاسکو، از غرفه این شرکت و گفت‌وگو با کارشناسان، متخصصان و دست‌اندرکاران بخش معدن نیز بر اهمیت این حضور افزود و فرصتی برای تبیین دستاوردها و افق‌های پیش‌روی مجموعه فراهم آورد. بی‌گمان، چنین دیدارهایی رشته‌های پیوند میان ارکان زنجیره معدن را استوارتر و مسیر همکاری‌های ثمربخش را هموارتر می‌سازد.
با این همه، میراث گران‌سنگ چنین رویدادهایی تنها تصویر غرفه‌ها و شمار دیدارها نیست؛ بلکه اندیشه‌هایی است که در خلال گفت‌وگوها زاده می‌شود، تجربه‌هایی که از مجموعه‌ای به مجموعه دیگر راه می‌یابد و فرصت‌هایی که از هم‌نشینی نگاه‌ها پدیدار می‌گردد. معدن ایران امروز بیش از هر زمان دیگر به پیوند میان تجربه عملیاتی و دانش دانشگاهی، توان مهندسی و نوآوری فناورانه، سرمایه و طرح‌های آماده توسعه نیازمند است.
نخستین گام در این مسیر، سامان‌بخشیدن به شبکه‌ای ملی و پویا برای تبادل دانش و تجربه در پهنه معدن کشور است؛ شبکه‌ای که در آن مجتمع‌های معدنی، شرکت‌های توسعه‌گرا، مراکز پژوهشی، دانشگاه‌ها و شرکت‌های دانش‌بنیان، نه جزایری پراکنده، بلکه حلقه‌هایی پیوسته از یک منظومه دانایی باشند. تجربه موفق یک مجموعه در مدیریت عملیات، افزایش بهره‌وری، بومی‌سازی تجهیزات یا بهینه‌سازی فرآیندها، می‌تواند چراغ راه مجموعه‌ای دیگر باشد. چه بسیار راه‌های دشوار که با انتقال تجربه کوتاه می‌شوند و چه بسیار هزینه‌هایی که با گردش دانش مجال وقوع نمی‌یابند. اگر دستاوردها در مدار همکاری به گردش آیند، سرمایه‌ای از جنس دانایی مشترک و توان جمعی پدید خواهد آمد.
در کنار این مهم، اقتصاد شورابه‌ای از جمله عرصه‌هایی است که می‌تواند افق‌های تازه‌ای در تنوع‌بخشی به سبد تولیدات معدنی کشور بگشاید. پهنه‌های شورابه‌ای، با ظرفیت‌های نهفته و ترکیبات معدنی ارزشمند، شایسته نگاهی راهبردی و آینده‌نگرند. شناسایی و ارزیابی علمی حوضه‌های مستعد، توسعه روش‌های نوین اکتشاف و استحصال، ارتقای فناوری‌های جداسازی و فرآوری و حرکت از برداشت مواد خام به سوی تولید ترکیبات معدنی با ارزش افزوده بیشتر، می‌تواند این حوزه را به یکی از کانون‌های نوظهور سرمایه‌گذاری و توسعه صنعتی بدل سازد. در این عرصه، پیوند دانش زمین‌شناسی، شیمی، مهندسی فرآیند و فناوری‌های پیشرفته، کلید بهره‌برداری هوشمندانه از ظرفیت‌هایی است که ارزش واقعی‌شان در گرو دانش و فناوری است.
افق دیگر، استوارساختن پیوند میان صنعت معدن و توان ساخت داخل است. توسعه ماشین‌آلات، تجهیزات و سامانه‌های هوشمند معدنی، گامی بلند در مسیر استقلال فناورانه، ارتقای تاب‌آوری تولید و بالندگی زنجیره تأمین کشور به شمار می‌آید. دانشگاه‌ها و مراکز علمی می‌توانند با شناخت نیازهای میدانی معادن، ایده‌های پژوهشی را به راه‌حل‌های کاربردی بدل کنند و شرکت‌های دانش‌بنیان با تکیه بر خلاقیت و تخصص، حلقه اتصال علم و صنعت باشند. بهره‌گیری از هوش مصنوعی، تحلیل داده‌های عملیاتی، سامانه‌های پایش هوشمند و فناوری‌های دیجیتال نیز راه را بر افزایش دقت، کاهش اتلاف منابع و ارتقای بهره‌وری می‌گشاید. در همین راستا، بهینه‌سازی مصرف آب و انرژی، بازچرخانی منابع و پاسداشت محیط زیست باید از ارکان بنیادین طراحی و توسعه طرح‌های معدنی باشد؛ چراکه معدن آینده، معدنی است که در کنار آفرینش ارزش اقتصادی، امانت طبیعت را پاس می‌دارد و با توسعه زیرساخت‌ها، اشتغال پایدار و توانمندسازی جوامع محلی، ثمرات خویش را به پهنه پیرامونی نیز می‌رساند.
از سوی دیگر، نمایشگاه‌های تخصصی می‌توانند به کانون پیوند میان طرح، سرمایه و توان اجرایی بدل شوند. معرفی فرصت‌های سرمایه‌گذاری با اطلاعات روشن و قابل اتکا، تبیین مسیرهای مشارکت و فراهم‌آوردن زمینه گفت‌وگوی مستقیم میان سرمایه‌گذاران و صاحبان پروژه، می‌تواند دستاورد این رویدادها را به مرحله‌ای عملیاتی‌تر رهنمون سازد. در چنین منظومه‌ای، بخش خصوصی نه صرفاً مخاطب فرصت‌ها، که شریک راهبردی توسعه خواهد بود؛ شریکی که با سرمایه، دانش مدیریتی و چابکی اجرایی خود، بر شتاب حرکت چرخ‌های معدن می‌افزاید.
پایان بیستمین نمایشگاه کانماین را باید نه فرجام یک رویداد، که سرآغاز فصلی تازه از گفت‌وگو، همکاری و هم‌افزایی دانست. پیمودن راه تحول، به همراهی همه ارکان این عرصه نیازمند است: سیاست‌گذار و سرمایه‌گذار، بهره‌بردار و سازنده، دانشگاه و شرکت دانش‌بنیان، نهاد توسعه‌ای و بخش خصوصی. هیچ‌یک به‌تنهایی بار سنگین توسعه را به منزل نمی‌رساند؛ اما در پرتو اعتماد متقابل، تقسیم دانش و هم‌گرایی برنامه‌ها، می‌توان توان‌های پراکنده را به نیرویی هم‌افزا و ثمربخش بدل ساخت. نمایشگاه به پایان می‌رسد، اما پیوندهایی که در آن استوار شده‌اند، اندیشه‌هایی که جوانه زده‌اند و فرصت‌هایی که رخ نموده‌اند، می‌توانند در میدان عمل استمرار یابند و به بار بنشینند.
معدن ایران، میراثی از دل زمین و امانتی برای فرداست؛ پاسداشت این میراث، در گرو آن است که تجربه دیروز را چراغ راه امروز سازیم و دانش امروز را سرمایه فردا. راه گشایش افق‌های نو، از هم‌نشینی تجربه و تخصص، هم‌داستانی اندیشه و عمل و هم‌افزایی اراده‌هایی می‌گذرد که آبادانی ایران را مقصد مشترک خویش می‌دانند. کلید گشایش افق‌های جدید در معدن ایران، نه در انفراد توان‌ها، که در پیوند تجربه‌هاست.
منبع: پُرسون
ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید:
