واکسنی که تزریقش به بهانههای گوناگون به تاخیر افتاد، کشور را درگیر پرتاب از یک جهش به جهش دیگری کرده است. پرتابشدنی با فاصلههای اندک که خانوادههای بسیاری را درگیر و داغدار کرده است.
یادداشتهای پُرسون؛ تحلیلها و دیدگاههای کارشناسی درباره اقتصاد، فرهنگ و جامعه ایران با نگاه دقیق و گزارشهای معتبر. تازهترین تحلیلها را همین حالا بخوانید!
عدهای جان باختند و عدهای دیگر سالم و سلامت از بیمارستان مرخص شدند. اما این پزشکان و پرستاران بودند که در تمام این ماهها هر روز مرگ بیماران را دیدند، شیون بازماندگان را شنیدند و خستگیها را به جان خریدند و خم به ابرو نیاوردند، اما از یک جایی به بعد ماجرا فرق کرد...
پیشرویهای سریع نیروهای طالبان در افغانستان را باید در مجموعه متغیرهایی که موجــب چنین تحولی شد، دید و نمیتوان فقط به یک متغیر بسنده کرد که این پشیروی فقط به دلیل توافقات آمریکا با طالبان بوده و یا بیانگیزگی ارتش افغانستان در مقابله با پیشرویهای طالبان و یا فساد گستردهای که طی چند سال گذشته در تمام نهادهای افغانستان رخنه کرده بود و عملا موجب یک بیاعتمادی گسترده نسبت به دولت در میان مردم افغانستان شده است.
بسیار باعث تاسف است که در عصر و نسل علم و تخصص باوری، باید از ضرورت پیروی از کارشناسی در اداره کشور سخن گفت. قطعاً استحضار دارید که تاریخ کار کارشناسی به معنای رجوع به صاحبان علم و مهارت در انجام امور به اندازه تاریخ حیات بشر قدمت و تاریخ دارد.
بنا ندارم که پیش از شروع اعلام کار دولــت و ارزیابی توفیق یا عدم توفیق آن در مورد آن سخنی بگویم، امـا روز شنبه رئیسی در جلسه معرفی اعضای کابینه پیشنهادی خود به مجلس، نکاتی را بیان کردند که به سبب حیاتی بودن موضوعات آن و شرایط خطیر کشور لازم دیدم در خصوص آن نکاتی مهم را بیان کنم.
آیا به وعدههای طالبان باید امیدوار بود و آنها را پذیرفت؟ پاسخ روشن است. نه طالبان و نه هیچ سیاستمدار دیگری، به صرف اینکه وعدهای را دادهاند قابل اعتماد نیستند. پس چه باید کرد؟ آیا همه دروغ میگویند؟ چگونه باید داوری و ارزیابی کنیم؟ مگر سیاستمداری که راستگو باشد نداریم؟ آیا با این حساب سیاست ممتنع و غیرعملی نمیشود؟ برای پاسخ به این نکات باید گفت که در درجه اول بسیاری از سیاستمداران صادقانه وعده میدهند، ولی در عمل قادر به انجامش نمیشوند.
سقوط برقآسای شهرهای افغانستان خصوصا پایتخت این کشور توسط طالبان و مصایب غمانگیز ملت همزبان و همسایه ما در جای خود بسیار مهم است و ابعاد مختلف دارد و قطعا منافع ملی ما را تحت تاثیر قرار میدهد و حکایت از بیرحمی روزگار میکند.
دلنوشته کریم فیضی به یاد استاد علامه محمدرضا حکیمی؛
پشت و پناهی که دیگر نیست
پژوهشگر قرآنی و از شاگردان قدیمی علامه حکیمی در پی درگذشت وی دلنوشته ای را منتشر کرد.
دولت سیزدهم چند روزی است کار خود را شروع کرده و در پیچ مهم انتخاب اعضای کابینه و تدوین برنامههای کوتاهمدت، میانمدت و بلندمدت قرار دارد. روزهایی که اتفاقا تصمیمات رئیسجمهوری و افراد نزدیک به او از اهمیت اساسی برخوردار است و جهتگیری آینده و اولویتهای تعیین شده از سوی دولت را به مردم، فعالان اقتصادی، بخش خصوصی، سرمایهگذاران و... نشان میدهد.
سفر وزیر امور خارجه ژاپن به ایران بخشی از مجموعه سفرهای دیپلماتیک ماه اوت سال 2021 آقای موتگی به منطقه خاورمیانه است. این سفر که در پاسخ به سفر سال ۱۳۹۸ وزیر خارجه کشورمان به توکیو انجام میشود از ابعاد مختلفی دارای اهمیت راهبردی است.
«به ما اجازه خرید واکسن ندادند، چون فکر میکردند گران است، آمارهای مرگومیر را از سازمان جهانی بهداشت پنهان کردیم.
با پیروزی برقآسای طالبان و فتح زنجیرهای مراکز استانها، بالاخره پرچم سفید طالبان خیلی سریعتر از آنچه پیشبینی میشد، بر فراز کاخ ریاستجمهوری در کابل برافراشته شد. رئیسجمهور فراری شده و بسیاری از تحلیلگران مسائل افغانستان، فارغ از نوع دیدگاهشان، شوکه شده و توان تحلیل را از دست دادهاند و مسحور اخبار پیدرپی شدهاند و لاجرم از پیشبینی اثرات این رخداد بر جهان و منطقه بازماندهاند.
نشست قریب الوقوع سران کشــورهای پیرامونی عراق در بغداد که نخستین نشست منطقهای در نوع خود تلقی میشود نشان میدهد که منطقه غرب آسیا به سمت همگرایی و پرهیز از تنشهای سیاسی حرکت میکند.
به تازگی گزارشی از مرکــز مدیریت آمار و فناوری اطلاعات وزارت بهداشت منتشر شده که نشان میدهد نرخ فوت در افراد کامل واکسینه شده که دو هفته از دریافت دُز دومشان می گذرد و این بهمعنای بیش از ۷۰ برابر میانگین جهانی است.
رئیسجمهوری در شروع به کار دولتش باید به این مسأله توجه خاصی داشته باشد که برای اداره مطلوب امور مختلف لازم است افــراد کاردانی برای تصدی مسئــولیت انتخاب شوند تا از این طریق تصمیمهای کارشناسانه اتخــاذ شود.
شهرداری به عنوان یک نهاد خدمت رسان به حساب میآید، اما برای خدمت رسانی مطلوبتر در کلانشهری آن هم مانند تهران همیاری و همکاری شهروندان با مدیریت شهری را در مرحله نخست میطلبد.
خروج ترامپ از برجام و تشدید تحریمهای کمرشکن، موجب شد دستاوردهای خارجی نسبی دوره اول دولت روحانی که با امضای توافقنامه موسوم به برجام حاصل شده بود در دوره دوم دولت مذکور از دست رفته و اقتصاد، تجارت و معیشت مردم را به سختی تحت تاثیر قرار دهد به طوری که این دوره نسبتا کوتاه به علت کاهش شدید ارزش پول ملی، افزایش تورم سرسامآور و فساد ناشی از آن، دهها میلیون نفر از مردم کشور زیر خط فقر قرار گیرند به نحوی که جبران این رخداد حتی اگر اقتصاد کشور بر اساس یک اصول علمی و زیرنظر مدیران مجرب و در وضعیت غیرتحریمی برنامهریزی شود شاید به یک یا دو دهه وقت نیاز است تا گرههای آسیبدیده میلیونی مجددا خود را بازیابند.
بیشک، کنترل پاندمی کرونا مساله اصلی کشور است. این تعداد فوتی به خاطر این بیماری غیرقابل قبول است. با فوت هر یک نفر زندگی یک خانواده و همسر و فرزندان و پدر و مادرانی برای همیشه تخریب میشود.
با آمدن طالبان چند پرسش نیز اهمیت یافته است، از جمله اینکه آیا آنان به وعدههای خود عمل خواهند کرد؟ آیا باید به آنان اعتماد کرد؟ اصولا کدام وعده را دادهاند که باید به انجام آنها امید داشت؟ بهتر است به این نوع پرسش در سطح کلیتری پاسخ دهیم که وعدههای سیاستمداران تا چه حد قابل اعتماد است؟ چه از سوی طالبان باشد و چه از سوی دیگران. برای این کار باید چگونگی تحققپذیری وعدهها را کالبدشکافی کرد.
اعداد نرخ فقر و وضعیت معیشتی گروههای پایین درآمدی و حتی طبقه متوسط از مرز هشدار عبور کرده است. خانوارهای ایرانی با سرعت بسیار بالا در حال از دست دادن رفاه هستند و طبقه متوسط جامعه در حال از بین رفتن است.
یادداشت میهمان؛
بازی ۲ سر برد ایران با غرب
انتظار برای فروپاشی ایران از درون را نیز دیگر کسی جدی نمیگیرد و اگر راهبرد مزبور بنای وقوع داشت در دوره ترامپ صورت میگرفت.
تصدی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی توسط عبدالملکی که ویژگیهای قابل قبولی دارد، میتواند بخش مهم تامین اجتماعی را از سیاسیکاریها دور کند و به سمت خدمات دهی بیشتر برای مردم و بازدهی بیشتر اقتصادی سوق دهد.
آیتالله فقیه ایمانی بی سر و صدا توانست ندای قرآن را به تمام نقاط آمریکا و حتی زندانهای آنجا برساند و گرایشی به اسلام در پرتو «نورالقرآن» ایشان که به زبان انگلیسی در 20 جلد منتشر شده است، پدید آمد.
ساعاتی پس از انتخاب ابراهیم رئیسی به عنوان سیزدهمین رئیس جمهور ایران همه نگاهها به کابینه احتمالی دولت وی دوخته شد و گمانه زنیهای بسیاری در خصوص حضور برخی چهرههای شاخص سیاسی و علمی در آن مطرح میشد در این بین نیز هر یک از جریانهای سیاسی، احزاب و گروههای حامی رئیسی درصدد بودند که برای خود در کابینه دولت سیزدهم سهمی دستوپا کنند.
