یادداشت‌ها

برنامه ریزی برای برون سپاری فرهنگ و ارتقای سرمایه اجتماعی می‌تواند از امر به معروف و نهی از منکر به عنوان اصیل‌ترین بازوان فرهنگی استفاده کند

دریغ بود که راوی زندگی، در خواهران غریب و قصه‌های مجید، خود در مقطعی که بر بام عمر ایستاده بود و تجربه و دانش و توانایی او می‌توانست زندگی بیافریند و به نسل‌های نو رهنمون شود، خود‌خواسته از سیر زندگی بازایستد و نخواهد به روایت عباس کیارستمی، یک بار دیگر برآمدن آفتاب را ببیند، طعم گیلاس را بچشد.

فقر محبت بین مردم و حتی خانواده ها و احساس تنهایی اجتماعی که امروزه یکی از نگرانی های جدی محسوب می شود نیز موضوع جدی است که نباید از آن غافل شویم.

رفتار جنون‌آمیز نتانیاهو، بیشتر از سر درماندگی و استیصال است تا برنامه‌ریزی موثر و داشتن ابتکار عمل.

بیش از چهار ماه از انتشار اولین خبرهای رسمی مسمومیت‌های دانش آموزان شهر قم در ۹ آذر ۱۴۰۱ و بیش از یک ماه از اظهارات رهبری در ۱۵ اسفند ۱۴۰۱ و تاکید ایشان به مسئولین برای دنبال کردن موضوع مسمومیت‌ها با «جدیت» و «اشد مجازات» عوامل برای این «جنایت بزرگ و غیر قابل اغماض» می‌گذرد.

آری، همچنان صدسال بهْ از این سال‌ها را هم امید داریم و هم باور.

در روزهای اخیر یک بار دیگر شاهد قربانی شدن فوتبال در ایران به خاطر سوءمدیریت مدیران فوتبال بودیم.

تورم و گرانی همچون تازیانه، روح و روان بخش عمده‌ای از جامعه خصوصا کارمندان، کارگران و کاسبکاران خرد را می‌آزارد که لازم است اقدامات فوری و معطوف به حل این مشکلات اندیشیده شود.

اینک یقین حاصل شده است که به دلایل متعدد شعار امسال هم سرنوشت شعارهای سال‌های گذشته را پیدا کند. همچنان که برنامه ششم توسعه سرنوشت سایر برنامه‌های گذشته را پیدا کرد و اگر برنامه هفتمی هم با شعار سال جدید نوشته شود، جز برای چاپ و نگهداری در قفسه‌های وزارتخانه‌ها جایگاهی نخواهد داشت.

این وضعیت که گاز و برق به عراق صادر کنیم و در برابر عراق کالاهای اساسی و دارو به ایران ارسال کند نشان دهنده آن است که دولت سیزدهم استراتژی ای برای سیاست خارجی خود ندارد.

اکنون میدان جنگ واقعی، در آسمان و موشک نیست، بلکه جنگ اصلی، جنگ دیپلماتیک است که معادلات سیاسی جدیدی به منطقه تحمیل می‌کند و آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها، هم خود را بازنده این میدان می‌بینند.

مردی که دل شیر داشت و خودش را نفروخت.

پشت شعار سال، باید نوعی اصلاحات سیاستی نیز خوابیده باشد.

ما بعد از حدود 20 سال هنوز می‌گوییم راه‌حل اقتصادی کشور اجرای سیاست‌های اصل 44 قانون اساسی است! پس واضح است که برنامه‌های مورد اشاره به اجرا در نیامده و دولت‌ها هر کدام به صورت روزمره کشور را اداره کرده‌اند و تمایلی به اجرای برنامه و کار بر اساس اسناد بالادستی نداشته‌اند.

برای جوان شدن جامعه ایران باید تلاش شود که مشکلات اصلی مردم حل شود. باید امکانات بهداشتی و درمانی برای جامعه فراهم باشد تا فرزندان سالم به دنیا بیایند

به نظر می‌رسد تجدید نظر در سیاست‌های مربوط به فضای مجازی و گشایش آن یک ضرورت بوده و با توجه به وضعیت اقتصادی و اجتماعی -روانی اجتناب‌ناپذیر است. این اصلاح سیاست می‌تواند در سال ۱۴۰۲ آثار مثبتی بر جامعه داشته باشد.

یکی از اقدامات موثری که می تواند ما را از این بحران ها بیرون آورده و کشور را در یک شرایط بهتر قرار دهد انتخابات رقابتی تر و اجماع ملی و حضور همه بخش ها در سرنوشت کشــور اســت.

خدا کند امسال برخلاف سال‌های گذشته اراده جدّی‌تری برای تحقق شعار سال وجود داشته یا به وجود آید.

مجمع تشخیص خواهان استثناهایی در این قانون است اما مجلس بر نظر خود که نبود هیچ استثنایی در شفافیت آراست تأکید دارد و از این منظر وظیفه مجلس و رئیس آن به خوبی انجام شده است و نباید مجلس را مقصر تأخیر در تصویب نهایی این مصوبه قلمداد کرد.

کارشناس رفاه و تأمین اجتماعی طب در یادداشتی نوشت: نظام جامع فراگیر و چند لایه تأمین اجتماعی مقوم رشد تولید می باشد.

طرح نماهای شهری به‌صورت خطی و ضابطه محور در سطح شهر تهران تعریف گردیده است این رویکرد با انتقادات و چالش‌های متعدد روبرو است.

انتخاب شعار سال توسط رهبر معظم، محور اصلی فعالیت‌های اقتصادی دولت در سال ۱۴۰۲ را بر کاهش تورم و افزایش تولید قرار داده است. تجربه نشان داده است هدفگذاری‌های رهبر انقلاب در سال‌های اخیر تحت عنوان شعار سال نکات و گلوگاه‌های اصلی را هدف قرار داده و عموما با استقبال و تایید کارشناسان و صاحبنظران مواجه شده ولی به دلیل پیچیدگی‌های بوروکراسی حاکم و عدم هماهنگی سیاست‌ها و انسجام در بدنه اجرایی متاسفانه شاهد بوده‌ایم که به سرعت فرصت‌ها تمام شده و در پایان سال دستاورد قابل ارائه‌ای حاصل نشده است.

مهم‌ترین خبر در این دو هفته بالا گرفتن مساله حجاب است. موضوعی که پس از اعتراضات پاییز، ابعاد مهم‌تری پیدا و حکومت را با یک چالش مهمی مواجه کرده است.

به نظرم فیلم «برادران لیلا» در مدیریت پس از تولید و اکران دچار همان سندرم خودخواهی و تکبر شخصیت پدر فیلم شد.