پدیده «نوسان سیاست» پس از انتخابات سال 1384 نیز دستگاه اجرایی کشور را دچار رکود کرد و اکنون این دومین بار است که این وضعیت خود را به رخ میکشد. نوسان سیاستها به این معنی است که یک دولت میآید و مجموعهای از سیاستها را اجرا میکند و پی میگیرد، ولی دولت بعدی آنها را رها کرده و از اولویتهایش خارج میکند یا تقلیل میدهد. این پدیده سم مطلق برای برنامهریزی در حوزههای غیرسیاسی مانند زنان و کودکان، محیط زیست یا فعالیتهای اجتماعی مردم محور است ، چراکه این حوزهها نباید تابع تغییر رویکردهای سیاسی مانند جابهجایی جناحهای مختلف در راس دستگاه اجرایی باشند، بلکه باید در مجموعه برنامههای مستمر حاکمیت قرار گیرند.