یادداشت‌ها

رئیس سازمان حفاظت محیط زیست، در یادداشتی به مناسبت روز جهانی زمین با تأکید بر ضرورت صیانت از منابع طبیعی، نسبت به پیامدهای مخرب بهره‌گیری نادرست از علم و گسترش رویکردهای نظامی هشدار داد.

جنگ ۲۰۲۶ فقط نبرد موشک‌ها و تخریب زیرساخت‌ها نبود؛ این بحران، اقتصاد ایران، اسرائیل و حتی بازارهای جهانی را وارد مرحله‌ای از فرسایش کم‌سابقه کرد. از خسارت ۵۰۰ میلیارد دلاری ایران و سقوط تولید ناخالص داخلی گرفته تا خون‌ریزی تدریجی اقتصاد اسرائیل و جهش هزینه‌های تجارت جهانی، واقعیت آن است که بهای اصلی جنگ را نه ارتش‌ها، بلکه اقتصادها و مردم پرداختند.

در حالی که ایران بیش از ۵۰ روز است تحت فشارهای سنگین نظامی، امنیتی و رسانه‌ای دشمنان خارجی قرار دارد و ملت با مقاومت خود توطئه‌ها را خنثی کرده‌اند، بخش قابل توجهی از جریان اصلاح‌طلبی با سکوتی معنادار یا لحنی طلبکارانه، نه تنها در دفاع از وطن نقشی ایفا نکرده، بلکه گویا از وقایع جاری غافلند. این رویکرد، انتقادات تندی را از سوی کسانی برانگیخته که وظیفه ملی در این شرایط حساس را فراموش‌شده می‌دانند.

هرگاه در حین جنگ از مذاکره و توافق سخن می‌گویند، لزوماً به معنای تمایل آنان به پایان دادن به جنگ نیست. راه‌حل مواجهه با این دسیسه آمریکا این است که رابطه میان جنگ و مذاکره قطع گردد یعنی وقتی آمریکا پیشنهاد مذاکره می‌دهد- کمااینکه در دو جنگ اخیر این کار را کرد- طرف مقابل- در اینجا یعنی ایران- بگوید مذاکره را قبول می‌کنم اما ضرورتی ندارد برای آن جنگ را متوقف کنم.

علیرضا کمالی، بازیگر سینما و تلویزیون، از همه هنرمندان و فعالان عرصه هنر و فرهنگ خواست با رخصت از شاه جوانمردان وارد گود پهلوانی شوند و بخشی از دستمزد خود را به آسیب‌دیدگان از جنگ اختصاص دهند.

اهمیت کار رسانه و داشتن «پیوست رسانه‌ایِ» به موقع در مسائل مهم از جمله جنگ، دیگر بر کسی پوشیده نیست. با کار رسانه‌ای می‌توان «پیروزی» را «شکست» و «دروغ» را «راست» جا زد و «شیرینی» را به «تلخی» مبدل کرد و به راحتی ذهن مخاطب-چه مسئول چه مردم عادی- را به مسیر خطا هدایت نمود و خدا می‌داند، خطای محاسباتی چه بر سر می‌آورد!

آینده اقتصاد ایران در “ذخایر هوش سازگار” نهفته است، نه صرفاً در ذخایر نفتی. بر اساس تحلیل‌های جدید، ایران با اتکا به پتانسیل عظیم هوش انسانی جوانان خود، به ویژه در حوزه‌های هوش عاطفی و اجتماعی، نه تنها در حال کاهش وابستگی به نفت است، بلکه با دیپلماسی کارآفرینی و تقویت کنسرسیوم‌های صادراتی، در حال ورود به عصر جدیدی از توسعه پایدار و اقتصاد دانش‌بنیان است.

سال ۱۴۰۵، ایران در کانون بحران‌های ژئواکونومیک جهانی قرار گرفته است. آغاز جنگ در اسفند ۱۴۰۴، خسارات سنگین اقتصادی و اجتماعی بر کشور وارد کرده و ضرورت بازتعریف «اقتصاد مقاومتی» را بیش از پیش نمایان ساخته است. این یادداشت، با تکیه بر یافته‌های پژوهشی جدید، رویکردی نوین را برای اقتصاد مقاومتی پیشنهاد می‌کند: گذار از «دفاع» به «تهاجم مبتنی بر مزیت‌های رقابتی» با محوریت بازسازی زیرساخت‌ها، تقویت سرمایه اجتماعی و دیپلماسی اقتصادی فعال. موفقیت این راهبرد، بیش از هر چیز، به انسجام ملی و سرمایه اجتماعی گره خورده است.

دکتر انصاری هشدار داد که شروط ایران برای پایان جنگ، شامل کنترل تنگه هرمز و دریافت عوارض، می‌تواند به جای حل بحران، منجر به تقابل دائمی، انزوای بین‌المللی و جنگ سرد جدید شود و قدرت واقعی پس از جنگ در بازسازی اقتصادی نهفته است.

دکتر قربان محمد‌پورقاز، پژوهشگر اقتصاد و مدیریت، باور دارد که در دنیای مدرن، بازگشت به نخبگی اخلاق‌مدار نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی حیاتی برای حفظ کیان وطن است. به گفته وی، تلفیق تخصص با اخلاق، می‌تواند سرعت توسعه کشور را دوچندان کرده و پیوندهای اجتماعی را مستحکم‌تر سازد.

پذیرش آتش‌بس با ایران از سوی آمریکا، نتیجه محاسبه غلط رویارویی نظامی با تمدن هزاران ساله این مرز و بوم و عاقبت توهّم شبیخون عصر حجری است.

مذاکرات روز شنبه، نافرجام ماند، چون نه فقط جی دی ونس، بلکه خود دونالد ترامپ، اجازه مذاکره مستقل، مبتنی بر منافع ملت آمریکا و مصالح کشورهای دیگر را ندارد. باید این حقیقت مهم را برای ملت‌ها و دولت‌ها تبیین کرد که شرارت و ناامنی موجود در منطقه و جهان، از گور مافیای جهانی صهیونیسم بر می‌خیزد.

واقعیت آن است که میدان، خیابان و دیپلماسی مانند چرخ‌دنده‌های یک ماشین قدرتمند در هم تنیده‌اند. میدان تولید قدرت می‌کند، خیابان به این قدرت مشروعیت و پایداری می‌بخشد و دیپلماسی آن را در عرصه جهانی نقد می‌کند.

جنگ رمضان، با وجود خسارت‌های انسانی و مادی سنگین، درس‌های مهمی برای امنیت و همبستگی ملی ایران به ارمغان آورد؛ از ضرورت بازنگری در اتکا به قدرت‌های خارجی تا تقویت توان دفاعی و هوشیاری در برابر نفوذ.

وقتی یادداشت یک کارشناس، آغازی بر اولتیماتوم به سیستم امنیتی است؛ آیا تندروها با مصادره اجتماعات ملی و تعریف تمامیت‌خواهانه از وحدت، در پی ایجاد فضای رعب و خفقان هستند؟ این یادداشت، نگاهی به وضعیت سیاسی و رسانه‌ای ایران در بحبوحه جنگ و خطرات رفتارهای فراقانونی دارد.

سیدجواد میری، استاد جامعه‌شناسی سیاسی، در روزنامه اعتماد، مقاله اخیر محمدجواد ظریف را نقدی کرده و آن را نوعی “برگشت به برجام با چند بند اصلاحی” دانسته است.

در راستای رویداد برای ایران، سرچشمه هنر، سلسله نشست‌های سینمای کوتاه امروز، ۱۵ فروردین، با سخنرانی عماد خدابخش در تئاتر شهر برگزار خواهد شد.

یوسف پزشکیان در کانال تلگرامی خود، گزارشی از روزهای پایانی جنگ ارائه داده و به تأثیر داروهای آنفولانزا بر روحیه خود اشاره کرده است.

روزنامه شرق در تحلیلی به قلم کورش احمدی، با اشاره به تکرار تهدید دونالد ترامپ مبنی بر بازگرداندن ایران به عصر حجر، این تهدید را جدی‌تر از دفعات قبل دانسته و حمله به یکی از پل‌های در دست ساخت کرج را شاهدی بر این مدعا می‌داند. این تحلیل بر ضرورت توجه به این تهدیدات که زیرساخت‌های کشور را هدف قرار می‌دهند، تأکید کرده و همزمان، لزوم فعال‌سازی دیپلماسی در کنار اقدامات دفاعی را برای خروج از مهلکه با کمترین خسارت حیثیتی، مورد اشاره قرار می‌دهد.

کامبیز مهدیزاده، دستیار ویژه دیپلماسی و ارتباطات بنیاد ایران‌شناسی ریاست‌جمهوری، با تأکید بر لزوم پایان‌دهی مدیریت‌شده به درگیری‌ها، هشدار داد که هرگونه آتش‌بس نانوشته می‌تواند به بازتولید تنش‌ها و نااطمینانی‌های راهبردی منجر شود و تنها یک توافق مکتوب و دارای ضمانت اجرایی است که می‌تواند مسیر صلح پایدار و ثبات منطقه‌ای را تضمین کند.

قربان محمد پورقاز، پژوهشگر و آینده‌پژوه اقتصاد مدیریت، با تحلیل هندسه قدرت جهانی، موقعیت ژئوپلیتیک و ظرفیت‌های اقتصادی ایران را فراتر از یک بازیگر منطقه‌ای ارزیابی می‌کند. وی معتقد است ایران کلید هدایت اقتصاد انرژی و ترانزیت در نظم نوین جهانی خواهد بود.

تحلیلگر سیاسی، فاضل معظمی گودرزی، معتقد است پدیده ایران مقتدر به بزرگترین چالش برای قدرت‌های سلطه‌گر تبدیل شده است. وی پیوند ناگسستنی ایمان، غیرت و وحدت ملی را سد محکمی در برابر اراده ملت ایران در مواجهه با تهدیدات خارجی و بن‌بست راهبردی برای ابرقدرت‌ها قلمداد می‌کند.

بقائی در یادداشتی تاکید کرد که حمله به دانشگاه‌ها نشانه کین‌توزی آمریکایی - اسرائیلی با بالندگی علمی ایرانیان است.دشمن جایی را هدف قرار می‌دهد که احساس می‌کند از آن ضربه خورده است و چه ضربه‌ای دردناک‌تر از اینکه می‌بیند علم و دانش کارآمد متکی بر توان بومی جوان ایرانی اکنون بدان پایه رسیده است که میهن ما بجای اتکا به خارج بر پای توانا و ذهن پویا وروح جستجوگر خود ایستاده است.