محتواهای رسانهای که این روزها به موضوع آلودگی هوا میپردازند، تقریبا به گزارشهای روزانهای بدل شدهاند که حالا نه آلودگی هوا و بالا و پایین رفتن شاخصهای آن و زرد و بنفش و قرمز و نارنجی بودن برای گروههای انسانی متفاوت و نه بررسی مازوت سوزی و گوگردهای منتشر شده از گازوئیلهای ماشینهای سنگین که دیگر به بحث بر سر تعطیل شدن یا تعطیل نشدن مدارس میپردازد.
رئیس گروه سلامت هوا و تغییر اقلیم وزارت بهداشت گفت: غیرحضوری شدن مدارس با رسیدن غلظت آلایندههای هوا به عدد ۱۵۰ مصوب هیأت وزیران است و برای تغییر آن باید کمیتهای متشکل از ۳ وزارتخانه و یک سازمان تصمیم بگیرد، نه اینکه بیاییم صورتمسأله را پاک کنیم.
معاون وزیر آموزش و پرورش و رئیس سازمان مدارس و مراکز غیر دولتی و توسعه مشارکتهای مردمی این وزارتخانه از یک برنامه مهم در دولت سیزدهم پرده برداری کرده. این برنامه تبدیل ۲۵ درصد مدارس دولتی به مدارس هیات امنایی طی ۲ سال آینده است.
مصطفی معین وزیر پیشین علوم با تاکید بر این که سقوط آموزش و پرورش را میتوان زمینهساز سقوط یک کشور دانست، هشدار داده است که این واقعیت خود را در فقر و فلاکت، نابرابری و تبعیض، فساد اداری و ناهنجاریهای اجتماعی نشان میدهد!
بسیاری از دانشآموزان مدارس استثنایی تا زمانی که در مدارس به سر میبرند محصولات ارزنده خود را با کمک مدارس و خیرین تهیه و به فروش می رسانند اما دغدغه ای اصلی این دانش آموزان بعد از فارغ التحصیل شدن از مدارس شروع می شود آنها به بستری ایمن برای فروش تولیدات خود پس از فارغ التحصیلی نیاز دارند.
یک کارشناس حوزه آموزش میگوید: همیشه وقتی مشکلی مثل آلودگی هوا و ... پیش میآید، مدارس اولین جایی هستند که تعطیل میشوند. خود مسئولان هم میدانند تعطیلی مدارس راه حل نیست. اما متاسفانه قبل از هر ارگانی تصمیم به تعطیلی مدارس میگیرند که تبعات بسیار فراوانی برای بچهها دارد.
مهدی نوید ادهم، مشاور عالی پیشین وزیر آموزش و پرورش میگوید: کنکور وقتی کنکور است که فقط برای حداکثر ۱۰ درصد رشتههای برترِ دانشگاههای برتر برگزار شود. اما ما هر سال یک میلیون دانشآموز به اضافهی خانوادههای آنها را درگیر این پدیده میکنیم.
آلودگی هوا، سرمای زیاد و بیسابقه، بارش برف و باران سنگین و شدید، اغتشاشات، گرد و غبار، بازیهای تیم ملی در جامجهانی و اتفاقاتی نظیر اینها همه دلایلی بوده است که باعث شده در همین حدود ۴ ماه از آغاز سال تحصیلی جدید، کمتر روزی را در کشور داشته باشیم که مدرسهای در یکی از شهرها یا در بسیاری از شهرها تعطیل نبوده باشد