دبیر شورای اطلاعرسانی دولت گفت: هیچ پیشرفتی در پذیرش عضویت ایران در سازمان همکاری شانگهای تا قبل از انتخابات ۱۴۰۰ رخ نداده بود و در پیغامهای واصله، انتخاب آقای رئیسی علت پذیرش عضویت اصلی بیان شد.
بدون تردید الحاق ایران به سازمان همکاریهای شانگهای، علاوه بر تقویت همکاریهای امنیتی منطقهای، موجبات توسعه همکاریهای اقتصادی، تجاری و فرهنگی میان کشورهای عضو را به دنبال دارد؛ ضمن این که تاکیدی بر ادامه سیاست خارجی متوازن و رویکرد چندجانبه گرایی است.
شانگهای فرصت های بزرگ اقتصادی برای ایران همراه دارد چرا که تهران روابط سیاسی و حتی تا حدودی استراتژیک با چین دارد و از سوی دیگر روابط ایران با روسیه نیز مطلوب است و ایران قبل از عضویت در شانگهای با این دو قدرت اقتصادی و سیاسی رابطه حسنه ای داشته و اکنون که به عضویت دائم این سازمان درآمده است، فرصت های بهتری نصیب ایران می شود خصوصا اینکه این کشورها اعلام کرده اند که پایبند تحریم های آمریکایی نخواهند بود.
در دولت قبل، یکی از دولتمردان گفته بود: «شما میخواهید با دنیا مذاکره کنید؟ شما بلد هستید که با دنیا مذاکره کنید و آیا زبان دنیا را میدانید؟»؛ حال در پاسخ به طرفداران این رویکرد باید گفت که «بنشینید و زبان مذاکره با دنیا را یاد بگیرید»؛ در دنیایی که به واسطه اقدامات مخرب و جنایتکارانه دولتهای سلطهگر، «قانون جنگل» بر آن حاکم است، این اقتدار و دیپلماسی عزتمندانه است که احترام میآورد. احترامی که میوههای آن را میتوان در حوزههای مختلف از جمله امنیت، عزت ملی و اقتصاد چید و از آنها بهره برد.
سخنگوی شورای نگهبان با اشاره به بررسی جامع لایحه الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به سازمان همکاری شانگهای و نیز طرح بانک مرکزی در شورای نگهبان اظهار داشت، این دو مصوبه مجلس به دلیل برخی ابهامات و مغایرت با برخی اصول قانون اساسی به مجلس بازگردانده شد.
رئیس گروه دوستی پارلمانی ایران و ازبکستان اعلام کرد: عضویت رسمی ایران در سازمان همکاری شانگهاینشان دهنده این است که جمهوری اسلامی ایران صرفا محتاج غرب نبوده و موازنه بین شرق و غرب به ایران کمک میکند تا راحتتر منافع ملی خود را تامین کند.
تهران در راستای ارتقای سطح مشارکت در این سازمان از عضویت ناظر به عضویت دایم، باید حدود ۵۰ سند امضا کند که سند تعهدات و ترتیبات اجرایی الحاق یکی از مهمترین آن هاست.
ایران از سال ۲۰۰۵ عضو ناظر پیمان شانگهای بود و بعد از آن نیز از سال ۲۰۰۸ درخواست عضویت کامل خود را مطرح کرد اما به دلیل تحریمهای سازمان ملل امکان عضویت ایران وجود نداشت.