یادداشت‌ها

چرا آدمی که کارشناس نیست سر کار می‌گذاریم. اینکه یک عده آدم از دوست و جناح و حزب خود بگذاریم، همین اتفاقاتی می‌افتد که در این چهل سال شاهد آن هستیم. هر تئوری درست را دست کسی که اسم کارشناس دارد بدهیم، اصلاً امکان ندارد درستش کند، خرابش می‌کند.

با توجه به اینکه تهران یک ابرشهر است و قلب تپنده کل کشور حساب می‌شود، طبعا مدیریتش دشوار است به‌ویژه اینکه مسائل پیچیده‌ای دارد که برای حل آنها نیاز به منابع مالی کلان است.

پیش از بازدید در جریان بسیاری از اتفاقاتی که در دوره حاضر مدیریت شهری افتاده نبودم، اما دیدم که کارهای بزرگی انجام شده است.

تایید برجام در صحن مجمع عمومی سازمان ملل متحد توسط سرپرست وزیر امورخارجه که نشانه موافقت کلیت نظام با آن است مسئولیت عاملانِ اخلال در نظم برجام را مسجل می کند.

معاون فرهنگی اجتماعی فراجا با تاکید بر اینکه تیراندازی در مراسم عزا و عروسی فضیلت نیست و جرم محسوب می‌شود، گفت: در ۲ سال اخیر، ۳۵ نفر با تیراندازی نمایشی در مراسم عروسی و عزا کشته شدند.

شدت علاقه حضرت خاتم الانبیاء(ص) به امام حسین و امام حسن(ع) به حدی بود که ایشان را ریحانه و گل خوشبوی خود یاد کرده‌اند که از تمام دنیا برگزیده است.

بالاخره باید بین دولت و مجلس هماهنگی و هم افزایی وجود داشته باشد. طبعا رئیس دولت در معرفی وزرا، ارائه لوایح و... اختیاراتی دارد. نمایندگان مجلس نیز وظایف و اختیاراتی دارند. باید تفاهم را اصل قرار دهند و تلاش کنند که بهترین مصوبات را داشته باشند و دولت قوی ترین و سالم ترین عملکرد را داشته باشد و اینها را می توان با تفاهم و هم افزایی حل کرد.

ای کاش -و بایسته است- جناب آقای پزشکیان در اقدامی فوریت‌دار، درباره دست کم ۸- ۹ نفر از اعضای شورای راهبری (و شمار بیشتری در کمیته‌های تعیین وزیر) از دستگاه قضائی، و وزارت اطلاعات، اطلاعات سپاه پاسداران و نیروی انتظامی استفسار کند که ماجرای تخلفات امنیتی و بازداشت و محاکمه و محکومیت برخی افراد مذکور در پرونده‌های مختلف چه بوده است؟

آقای جراح قلب، همه همت خود را به کار بگیرید تا دلهامان به هم نزدیک‌تر شود و باور کنیم زندگی بهتر را و خوشایندی رسمش را... اگر تنهایمان نگذاری، تنهایت نمی‌گذاریم.

آقای رییس مجلس و فراکسیون‌های متعادل و خیرخواه مجلس باید رویکردهای اعلامی مقام رهبری را در دستور کار قرار دهند و نشان دهند که کدام رفتار آنان در گذشته از حیث این رویکردها قابل نقد بوده که اکنون نقد شده است. این اولین گامی است که مجلس باید پیش از تحلیف و معرفی وزرا بردارد والا باز هم به مسیر خطا خواهد رفت.

با چه زبانی گفته شود پیران دیر کار پیران دیر نمایند و عرصه را به جوان ترها، اعم از زنان و مردان کاردان و کارشناس و کاربلد وابسپارند.

به یقین، کشور ما، در این شرایط خطیر، سخت نیازمند حمایت از چنین «تغییر»ی است، باید این اقدام مبارک را ارج نهاد و هر کس به سهم خود همتی و مساعدتی کند، نباید؟ گویا، زمانِ هم آوازی ما با این نهیب فرا تاریخی امیرمومنان علی(ع) در تغییر نگرشمان به حکمرانی و مناصب دولتی آن فرا رسیده باشد که به والی آذربایجان فرمودند: [آگاه باش که] مسولیت حکمرانی، «طعمه»ای در دستان تو نیست، بلکه «امانتی» است بر گردن تو.

اظهارنظر جناب آقای پزشکیان مبنی بر اینکه «باید زبان دنیا را بفهمیم»؛ اظهارنظر مهمی است. حال شایسته است که رئیس‌جمهور منتخب و البته مشاوران ایشان، با الگوگیری از کارنامه دولت سیزدهم و همچنین عبرت گرفتن از کارنامه دولت یازدهم و دوازدهم، دیپلماسی عزتمندانه را ادامه داده و مردم را از میوه‌های پرثمر آن بهره‌مند کنند و همزمان با پرهیز از دیپلماسی التماسی، از خسارت‌های بزرگ آن جلوگیری کنند.

هرکس ذره ای ایمان به خداوند و علاقه به مردم و این آب و خاک داشته باشد، می فهمد که دیگر زمان این بازیها تمام شده و جامعه لبریز از کمبودها و مشکلات کوچک و بزرگی است که طی سالها انبار شده و توش و توان را از کشور گرفته است. وقت کار و تدبیر است. باید زخمها را مرهم نهاد و به فکر چاره های بزرگ بود.

از زمان تاسیس سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۵، ایالات‌متحده با استفاده از نفوذ خود مقر این سازمان را در نیویورک قرار داد. تامین ۲۲ درصدی بودجه سازمان بهداشت جهانی، یونسکو و یونیسف جملگی بیانگر عمق فاجعه‌ای است که بشریت با آن دست و پنجه نرم می‌کند.

دولت چهاردهم باید در راستای توسعه مناسبات اقتصادی و سیاسی با جهان به حوزه دیپلماسی فرهنگی به عنوان پیشران توسعه مناسبات اقتصادی و سیاسی توجه ویژه‌ای داشته باشد.

هیچ کس کامل و بی‌عیب و نقص نیست و بدیهی است که همه‌ی ما نقاط ضعف یا ویژگی‌هایی داریم که زندگی مشترک‎مان را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ اما برخی از این ویژگی‌ها نسبت به برخی دیگر برای ارتباط مخرب‌تر هستند.

سید عطاءالله مهاجرانی وزیر پیشین فرهنگ نوشت: برخی چنین مقتضیاتی در زندگی پیدا می کنند که حلقه وصل یا پل پیوند باشند. مسعود پزشکیان رئیس جمهور منتخب به شکل طبیعی و یا از حُسن تقدیر چنین موقعیتی دارد.

«اصحاب تزویر» کسانی هستند که مهم‌ترین ابزارشان «خودانقلابی ‌پنداری» و «خوداسلام ‌پنداری» است. آنها همانطور که در انتخابات‌ها دیده‌ایم حاضرند هر کاری انجام بدهند تا به قدرت برسند و اگر در قدرت هستند آن را از دست ندهند.در مقابل «اصحاب تزویر» جماعت «تشنگان قدرت» قرار دارند که مگسانند دور شیرینی. این جماعت هم برای رسیدن به پست و مقام و یا ماندن در قدرت حاضرند هر کاری انجام بدهند.

مصوبه کنست نشاندهنده تمایل صهیونیست ها به افزایش تنش و ناامنی و بی ثباتی و توسعه درگیری در منطقه و عدم تمایل آنها به برقراری صلح و آرامش است. رژیم صهیونیستی با علم به اینکه بدون تشکیل کشور مستقل فلسطین، امنیت و صلحی برای اسرائیل و شهروندانش نخواهد بود، تصور می کند با خشونت، تحقیر، اعمال زور، نادیده گرفتن حقوق فلسطینیان و صهیونیزه کردن اراضی فلسطنی می تواند برای خود و شهروندانش امنیت ایجاد کند.

آقای پزشکیان می‌خواهد فضای اقتصادی کشور را بهبود بخشد اما افرادی که به دور ایشان حلقه زده‌اند با ارائه تحلیل‌های غلط و سوگیرانه مانع از فهم دقیق مسائل از جمله مسئله تحریم توسط ایشان می‌شوند و در نتیجه آقای پزشکیان نمی‌تواند در عمل به خواسته‌اش برسد. میان آنچه آقای پزشکیان می‌خواهد با آنچه می‌تواند انجام دهد فاصله‌ای به اندازه مشاوران و اطرافیان متعصب، بدسابقه و ناآگاه است.

پزشکیان با تاکید بر اجرای سیاست‌های کلی نظام و تصریح به تبعیت از ولایت فقیه و ولی فقیه، در واقع رییس‌جمهوری است که درصدد همدلی و همراهی با ارکان نظام است و نمی‌خواهد آهنگ دوگانگی ساز کند. او با این صراحت خط روشن تمایزی با ساختارشکنان ترسیم کرده است.

هیأت رفتن رئیس جمهور اقدام مناسبی است اما اگر کنارش این تصویر القا شود که از باقی امور برکنار است به ضد خود تبدیل می‌شود!

نگارنده معتقد است خانه ی فکر، تصمیم ساز، اندیشه ورز و سیاست گذار دولت چهاردهم به جای دولت های سایه و پر از ابهام ادوار گذشته می تواند از رجال، شخصیت های آزمون پس داده وکار آمد زیر تشکیل شود.