احزاب و شخصیت ها

آخرین و مهمترین خبرهای احزاب را بدون جهت گیری و جناح بندی خاص در صفحه احزاب رسانه مستقل پرسون بخوانید.

دو جنگ را در یک سال از سر گذراندیم. از سر که هنوز نگذشته است اما می شود به عنوانِ« سرگذشت» خواند و عبرت روزانه اش کرد.دیدیم که هر کجا دشمن احساس تفرقه در میان ما کرد، چکمه هایش را پوشید و به در و دیوار کوبید. نمی گوییم تفرقه را دید، نه. همین احساس تفرقه کافی بود تا پا، پیش بگذارد.
دیروز در خبرها خواندیم «مرکز اطلاع‌رسانی پلیس اعلام کرد «الف.لام» از سرکردگان شبکه تراستی که طی سال‌های گذشته مبادرت به دریافت ارز حاصل از صادرات کرده بود، توسط کارآگاهان پلیس امنیت اقتصادی فراجا شناسائی و دستگیر شد. براساس اعلام پلیس، بدهی این فرد به شبکه بانکی کشور 300 میلیون یورو معادل بیش از 70 هزار میلیارد تومان است»
نکته قابل‌توجه در بحث انسجام ملی، پرهیز از دوگانه‌سازی‌ها و مشغول شدن به خود است؛ حقیقتاً عجیب است که با وجود وقوع جنگی گسترده و بی‌سابقه، برخی هنوز حاضر به تعدیل نگاه‌های سیاست‌زده خود نیستند، همچنان در فضای انتخاباتی سیر می‌کنند و در میانه جنگ وجودی با دشمن جرار، در پی چیدن میوه رقابت‌های سیاسی هستند.
یوسف پزشکیان، فرزند رئیس جمهور، که گاه اظهارنظرهای مجازی اش خبرساز می شود؛ با بیان این که، آدم عاقل سود و زیان چیزی را می سنجد و بعد تصمیم می گیرد، در یک استوری اینستاگرامی نوشت: حیات ما به غنی سازی وابسته نیست و اگر غنی سازی نکنیم، نمی میریم. وی همچنین در استوری های دیگری نوشت: مسائل را ناموسی نکنین که هیچ کس نتونه درباره اش حرف بزنه.
رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام با تأکید بر ضرورت حفظ وحدت و انسجام جامعه، پیام رهبر انقلاب را ضامن ایستادگی کشور در برابر استکبار جهانی دانست.
انتظار می‌رفت جنگ اخیر، ذهنیت فرسوده و خوش‌خیالی عده‌ای درباره آمریکا را تغییر دهد. جنگ دلایل ژئوپلیتیک و انگیزه‌های بسیار بالاتری نسبت به موضوع هسته‌ای دارد، اما فارغ از این دلایل که در ذهنیت ساده‌سازانه و سطحی برخی افراد نادیده گرفته می‌شود، مواجهه در جنگ با این ادبیات شدنی نیست.
اظهارات تأمل‌برانگیز دستیار رئیس‌مجلس در مقایسه قداست «خون‌خواهی» با قیمت «پوشک بچه»، یک موضع انحرافی است که با سنگرگیری پشت گرانی‌های حاصل از شوک‌درمانی، به‌دنبال فرار از پاسخگویی و تقلیل قصاص به واژه «واقع‌گرایی» است.
در پی درگذشت ناگهانی ابراهیم رئیسی و پایان دولت سیزدهم، تصور می‌شد که عبدالملکی که در زمان حضورش در دولت، نتوانست قدمی در بهبود اقتصاد کشور بردارد، بار دیگر به دانشگاه بازگشته و از سیاست کنار کشیده است. اما با شروع جنگ توسط آمریکا و اسرائیل علیه کشور و زمانی که بیش از هر زمانی به وحدت و انسجام نیاز است، به نظر می‌رسد که او نیز مانند همکاران سابق‌اش و هم‌فکرانش، توجهی به این امر مهم ندارد.
فعال اصلاح طلب خطاب به کیهان نوشت: اگر مسئله فقط یک «نکته‌پرانی» معمولی بود، ضرورتی برای پاسخ دادن وجود نداشت؛ مسئله از جایی جدی می‌شود که چنین روایت‌هایی ممکن است مبنای تصمیم‌گیری سیاسی قرار بگیرند.
به نظر من تفاهمنامه ۱۴ ماده‌ای میان ایران و امریکا یک دستاورد بسیار بزرگ و تاریخی بود. این سند تا حدی جامع و متوازن تنظیم شده بود که حتی شخص ترامپ در ساختار داخلی امریکا به ‌شدت تحت فشار محافل تندرو قرار گرفت که چرا چنین متنی را امضا کرده است.
کاردار پیشین ایران در انگلستان تاکید کرد: ترامپ از جهات مختلف تحت فشار است. نه اینکه اکنون نتواند حمله هوایی انجام دهد و نه اینکه نتواند از کشتی‌ها و ناوگان دریایی خود موشک شلیک کند، اما اکنون می‌بینیم که هر یک از این اقدامات با واکنش‌هایی از سوی ایران روبه‌رو می‌شود.
دو سال از آغاز به کار دولت چهاردهم می‌گذرد، دولتی که تولد اجرایی آن نه در بستری آرام و با فرصت معمول برای سازماندهی، بلکه در کانون یکی از ملتهب‌ترین مقاطع تاریخی دهه‌های اخیر کشور رقم خورد.
وزیر راه و شهرسازی دولت شهید رئیسی با تاکید بر پرهیز از دوگانه جنگ و صلح نوشت: اگر دنبال پایان جنگ و پیروزی ایرانیم، باید حاکم تنگه هرمز بمانیم و یادمان باشد که موفقیت از مسیر مقاومت می‌گذرد.
سازمان آگهی های پُرسون