رسانه‌های دیگر

همین چند سال قبل بود که بحث‌های بیهوده درباره رقابت میان میدان و دیپلماسی فضای سیاسی کشورمان را پر کرده بود مثل بحث بیهوده‌ای که در سال‌های اول بعد از پیروزی انقلاب اسلامی درباره اینکه تعهد مهم‌تر است یا تخصص جریان داشت.

تا این جای کار سفر عاصم منیر فرمانده ارتش پاکستان به تهران منجر به «گشایشی جدی» در مذاکرات میان ایران و آمریکا برای رسیدن به یک توافق موقت و اولیه شده است؛ توافقی که امری محتمل است.

دو شب قبل، شواهد موجود در میدان حکایت از آن داشت که جنگ در نقطه فعال شدن مجدد قرار داشته و برخی آگاهان نظامی نیز ساعت آغاز آن را پیش‌بینی کرده بودند. پایگاه عملیات روانی آکسیوس هم با پمپاژ بلوف‌های جنگی از یک سو و ترامپ با توئیت‌های همراه با نقشه‌های توهمی از منطقه از سوی دیگر، به فضای موجود ضریب داده بودند.

حسین شریعتمداری در برابر تفاهم اختمالی ایران و امریکا موضع گرفت.

رئیس‌کل سازمان نظام پرستاری با تأکید بر اینکه حضور افراد فاقد صلاحیت پرستاری در بیمارستان‌های خصوصی قابل‌انکار نیست، خواستار ورود جدی وزارت بهداشت و تشدید نظارت‌ها بر این مراکز شد.

موج جدید گرانفروشی مایحتاج عمومی و اقلام اساسی گلایه عموم مردم جامعه را برانگیخته است و متأسفانه نهادهای مسئول با این جرم اقتصادی منفعلانه برخورد می کنند.

«مارکو روبیو» وزیر خارجه کشوری که رئیس‌جمهور آن رسماً و با افتخار! خود را دزد دریایی نامیده است، هنگام ورود به اجلاس وزرای خارجه عضو «ناتو»، گفت: «تلاش ایران برای اعمال هزینه برای عبور از تنگه هرمز، اخاذی است که هیچ کشوری آن را نخواهد پذیرفت»! و در ادامه افزود؛ «اگر ایران همچنان دنبال اجرای آن باشد، رسیدن به یک توافق دیپلماتیک غیرممکن می‌شود»!

بازار خودرو که هفته‌های گذشته را با شایعات توقف واردات سپری کرده بود، حالا با خبرهای جدیدی از سمت گمرک و وزارت صمت آرام گرفته است.

وبگاه آمریکایی- اسرائیلی آکسیوس به نقل از یک مقام آمریکایی و چند منبع نزدیک به گفت‌وگوها، نوشت: واشنگتن و تهران به امضای یک «یادداشت تفاهم» ۶۰ روزه نزدیک شده‌اند؛ توافقی که بازگشایی تنگه هرمز، تسهیل فروش نفت ایران و آغاز مسیر مذاکرات بر سر محدودسازی برنامه هسته‌ای را دنبال می‌کند. با این حال توافق هنوز نهایی نشده و ممکن است تا روز اعلام، از هم بپاشد.

آنچه مسلم است، هیچ جنگی بدون رسیدن به نقطه مذاکره خاتمه پیدا نمی‌کند. حتی خونین‌ترین و ویرانگرترین جنگ‌های تاریخ نیز سرانجام با گفت‌وگو، توافق و مصالحه پایان یافته‌اند.

محدودیت اینترنت در زمان بحران، امری کاملا منطقی، عالمانه و مبتنی بر دیدگاه کارشناسی است. اما تجربه سال های اخیر در کشور ما، فضای متفاوتی از این رویه است.

موضوعی که جریان خاصی را در مجلس نسبت به انتخابات هیأت رئیسه و ایراد گرفتن نسبت به نحوه آن فعال کرده است؛ سایه انداختن ماجرای مذاکرات بر سر این انتخابات است.

دکتر سید ابوالحسن فیروزآبادی، دبیر سابق شورای عالی فضای مجازی و رئیس پیشین مرکز ملی فضای مجازی منتقد سیاست های کنونی اینترنت است

بر اساس آخرین متن رد و بدل شده در قالب مذاکرات، در صورت توافق احتمالی، تنگه هرمز کماکان تحت مدیریت ایران خواهد بود.

طی سال‌های اخیر، یکی از اصلی‌ترین توجیهات محدودسازی پلتفرم‌های جهانی در کشور، عدم همکاری شرکت‌های خارجی با قوانین داخلی عنوان شده است؛ این که برخی شبکه‌های اجتماعی حاضر نشده‌اند در ایران دفتر رسمی داشته باشند یا به الزامات مورد نظر نهادهای مسئول تن دهند.

به دستور مسئولان امنیتی و برای حفظ زیرساخت‌های سایبری کشور از حملات دشمن، دسترسی عموم به اینترنت بین‌الملل قطع شده‌است تا دشمن نتواند مردم را از خدمات اینترنت داخلی نظیر تحویل دارو با نسخه الکترونیکی، تماشای فیلم، برگزاری وبینار، خریدهای اینترنتی، آموزش مدارس و دانشگاه‌ها، تاکسی‌های اینترنتی و... محروم کند.

پس از انتقال رهبری به آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای، شبکه‌های معاند با پروژه‌سازی مستمر، مسئله فوت ایشان را دامن زدند. به عنوان مثال مراد ویسی و مجتبی واحدی تحلیل گران اینترنشنال، تلاش می‌کنند این غیبت را معادل «مرگ» یا «ناتوانی کامل» رهبر جدید نشان دهند.

روزنامه آگاه در تحلیلی نوشته است که جمهوری اسلامی در صورت تکرار تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی، دامنه درگیری‌ها را گسترش داده و آن را فرامنطقه‌ای خواهد کرد.

روزنامه کیهان از رای قوه قضاییه در مورد پرونده قتل شهید آرمان علی وردی انتقاد کرد.

دولت پزشکیان عملا با مقوله ای به نام اینترنت پرو رو به رو شده که نه تنها خلاف وعده انتخاباتی اش که از اساس با رویکرد و فلسفه فکری این دولت و شخص رییس دولت نیز در تضاد است. بنا به برخی اظهارنظرها اینترنت پرو یادگار و دستپخت یک کمیته فرعی در شورای عالی امنیت ملی است که از اساس پیش از جنگ درباره آن تصمیم سازی شده بود و چند نکته مهم نیز در این مصوبه وجود داشت.

امروز ایران در یکی از بزنگاه‌های تاریخی ایستاده است؛ لحظه‌ای که فقط یک رویارویی نظامی یا سیاسی نیست، بلکه صحنه سنجش ظرفیت تاریخی یک ملت برای تبدیل رنج و مقاومت به دستاورد و آینده‌ای متفاوت است.

نگاهی گذرا به تحولات ماه‌های اخیر به ویژه ایام آتش‌بس کافی است تا ملتفت شویم، دشمن به همان اندازه‌ای که در میدان جنگِ سخت «بد» عمل کرده در مدیریت فضای دیپلماسی و رسانه «خوب» و بعضا حتی بهتر از ما عمل کرده است.

بازار مسکن پایتخت این روزها با یک تناقض قابل توجه روبه‌روست: از یک‌سو تعداد فایل‌های فروش در پلتفرم‌های آنلاین افزایش یافته و از سوی دیگر، رکود معاملات همچنان پابرجاست.

می‌توان از تعبیر تاریخی «عاقبت محمود» برای توصیف این سرنوشت سیاسی استفاده کرد؛ اصطلاحی که در ادبیات و حافظه تاریخی ایرانیان، اشاره‌ای کنایه‌آمیز به فرجام سلطان محمود غزنوی دارد. سلطان مقتدری که روزگاری نماد قدرت و هیبت بود اما در نهایت، شکوه سیاسی‌اش فرو ریخت