رسانه‌های دیگر

رسانه‌های دیگر در پُرسون؛ تازه‌ترین اخبار و گزارش‌های رسانه‌های معتبر ایران و جهان را در یک نگاه ببینید. با گردآوری و تحلیل اخبار رسانه‌های دیگر کنارتان هستیم، همیشه به‌روز و مطلع باشید!

آزادی عقیده و بیان، حقی برای تمام مردم است که اولاً خدادادی است، ثانیاً قانون اساسی نظام جمهوری اسلامی با صراحت و تأکید آن را حق آحاد اتباع ایرانی دانسته و ثالثاً ذات انسان نمی‌تواند از آن فاصله بگیرد و خود را از آن محروم بداند.
همسنگر روزهای جنگ با استکبار جهانی، مرد عرصه علم و فرهنگ، رسانه، مدیریت و سیاست، این مقام عالی را درک کرد که با پیکری خونین به دیدار مولای خود، حسین‌بن‌علی علیه‌السلام رفت؛ هرچند انقلاب اسلامی را از نعمت مجاهدی نستوه و سربازی عاشق میهن محروم ساخت.
بعضی‌ها در لباس انقلابی‌گری شب‌ها در تجمعات میادین، حاضر شده تلاش می‌کنند با شعارهای رادیکال یا تحریک احساسات مردم و برجسته کردن موضوعات سیاسی، به‌ویژه درباره مذاکره درگیری درست کنند.
در این مدت که از جنگ تحمیلی می‌گذرد، دیده و شنیده‌اید که تقریباً همه‌ سیاسیون خارجی، به خصوص غربیانی که جملاتی را در قالب قصار یا توئیت در تقبیح یا محکومیت جنگ‌افروزان می‌پراکنند، عمدتاً پسوند «مقام سابق» را یدک می‌کشند؛ تو گویی اگر مقام لاحق(فعلی) بودند همچنان شرف و آزادگی و شجاعتشان در گرو حفظ مقامشان می‌بود. البته این سخن شامل مردمان عادی از هر دیار و نژادی نمی‌گردد.
سردار مجید موسوی در جایگاه فرماندهی هوافضای سپاه به جهت اینکه مسئولیت عملیات موشکی را داشته و توانایی انتقام گرفتن از دشمن را دارد، بیش از دیگر فرماندهان موردتوجه قرار دارد. کمااینکه در میان قهرمان‌های شاهنامه رستم به واسطه نقش برجسته‌ای که دارد بیش از دیگر سرداران در شاهنامه به چشم آمده، سردار موسوی نیز این بار در نقش رستم ایران در نگاه مردم اهمیتی ویژه پیدا کرده است.
پس از جنایت دشمن آمریکایی- صهیونی در به شهادت رساندن رهبر معظم انقلاب، همراه با موج عظیم ارادت ورزی ها به ساحت این رهبر عظیم الشأن شهید، تصمیماتی درباره نام‎گذاری برخی معابر و اماکن به نام ایشان در مراجع تصمیم گیری به ویژه در شوراهای اسلامی شهرها اتخاذ شد.
در مذاکره جدید ایران و امریکا موانع و چالش‌های جدی وجود دارد از جمله بی‌اعتمادی ساختاری که دهه‌ها تنش و خصومت ایجاد کرده و عبور از آن آسان نیست، فشارهای داخلی در هر دو کشور از سوی جریان‌های سیاسی مخالف با دیپلماسی ، تنش‌های منطقه‌ای مانند مساله فلسطین، جنگ غزه، حضور نظامی امریکا در منطقه و رقابت‌های ژئوپلیتیکی که فضای عمومی مذاکرات را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
در روزهایی که هیئت مذاکره‌کننده ایرانی زیر نظر آقای قالیباف راهی پاکستان می‌شود تا پای میز مذاکره با امریکا بنشیند، مرور تجربه‌های تاریخی پیمان‌شکنی‌های این کشور ضرورتی انکارناپذیر است تا مبادا همان اشتباهات تکرار شوند و بار سنگین آنها دوباره بر دوش ما سنگینی کند.
این روزها که دسترسی فراگیر به اینترنت به دلیل شرایط ویژه کشور و البته به دلایل منطقی و معقول در محدودیت قرار دارد، یک سوال مهم پیش روی جامعه است که این محدودیت ها تا چه زمانی تداوم خواهد داشت؟
آمریکا و اسرائیل با این جنگ بار دیگر ثابت کردند که به هیچ یک از اصول و منافع اخلاقی و انسانی و بین المللی پایبند نیستند، اما در مقابل ایران اگر به اسرائیل یا منافع آمریکا در منطقه ضربه‌ای می‌زند در پاسخ به اقدامات تجاوزکارانه دشمن است. ما هرگز آغازگر هیچ جنگی نبوده ایم و تمام عملیات‌های ایران هم جنبه تقابل و دفاع دارد.
آنچه در روزهای اخیر در فضای سیاسی و رسانه‌ای دیده می‌شود، تنها یک سلسله واکنش پراکنده به یک موضوع مشخص نیست، بلکه نشان‌دهنده جابه‌جایی محل مناقشه از «اصل مذاکره» به «تبدیل آن به ابزار تقابل سیاسی» است. در این میان، حملات و مواضع تند نسبت به محمدباقر قالیباف نیز در همین چارچوب قابل تحلیل است.
نام خود را هنرمند گذاشته و برخی هم آنها را سلبریتی می‌خوانند. اگرچه با مفهوم و معنای سلبریتی، فرسنگ‌ها فاصله دارند! از صدقه سر انقلاب به نان و نوایی رسیدند وگرنه در آن فضای به اصطلاح هنری قبل از انقلاب اساسا جایی نداشتند!
از قدیم گفته‌اند:«آدم عاقل همه تخم مرغ‌های خود را داخل یک‌سبد نمی‌گذارد». این ضرب‌المثل بیانگر استراتژی مدیریت بحران در فضای پُرریسک و بی‌ثبات است. در چنین محیطی باید منابع و ذخایر بطور مساوی میان حوزه‌های کوچک و پراکنده توزیع شود تا در صورت لطمه به یک حوزه، سایر منابع نقش پشتیبان و تأمین‌کننده را ایفا کنند.
تاب‌آوری زنجیره تامین کالا، پایداری شبکه بانکی و ثبات نسبی قیمت‌ها در جنگ تحمیلی سوم باعث شد تا مردم با کمترین دغدغه به زندگی در شرایط جنگی به سر ببرند، اما پشت صحنه آرامش عمومی در 50روز پر از تنش و التهاب شرایط جنگی با چاشنی مقاومت و انسجام ملی، نشان از یک تلاش جمعی برای جلوگیری از آسیب‌پذیری اقتصاد ایران دارد.
رئیس‌جمهورِ جراح، اگر بخواهیم با استعاره سخن بگوییم، دست بر نبض امور دارد؛ از این وزارتخانه به آن سازمان می‌رود تا «سازگاری با شرایط» را عملیاتی کند. این، مدیریتِ صحنه‌ای است که در آن ترس جایی ندارد؛ همان‌گونه که رزمنده پشتِ لانچر، از هجوم نمی‌هراسد، مدیرِ میدانِ اجرا هم اجازه نمی‌دهد هراس، زنجیره عمل را مختل کند. بدگویی‌ها شنیده می‌شود، اما تعیین‌کننده نیست؛ کار، مسیر خود را می‌رود.
سازمان آگهی های پُرسون