یادداشت‌ها

«ما اکنون در کجا ایستاده‌ایم؟» ما اکنون در میانه دوران بهبود و درمان هستیم. درمان بیماری‌ای که دولت مدعی تدبیر و امید- بخوانید دولت مدعیان اصلاحات- آن را به کشور تحمیل کرد و دولت رئیسی به بهبود آن پرداخت و شهادت رئیس‌جمهور و هیئت همراه، درمان این بیماری را نیمه کاره گذاشت.

افغانستانی‌ها وقتی در ایران هم حضور دارند، حالا چه مجاز و چه غیرمجاز، باز هم افغانستانی‌ها هستند. تصاویری که این روز‌ها از برخورد با اتباع افغانستانی منتشر می‌شود، هم زیبنده و قابل‌دفاع نیست، هم ناشی از یک استاندارد دوگانه است که افغانستانی‌ها را به خوب و بد تقسیم کرده‌است.

آقای پزشکیان و ستادش باید موضع خود را صریحا اعلام کنند و اگر می خواهند مردم بیدار شوند و تکان بخورند باید به مردم امید بدهند. لازم نیست که به کسی توهین شود بلکه صرفا بگوید که من شرایط موجود را قبول ندارم و آمده ام تغییر ایجاد کنم.

تحلیل گفتمان ۶ نامزد حاضر در انتخابات ریاست‌ جمهوری نشان می‌دهد که بر عدالت، فسادستیزی، دولت برنامه‌ریز و خدمتگزار تاکید دارند.

تا پیش از شهید رئیسی، شهید رجائی، مسئول و رئیس‌جمهور تراز انقلاب اسلامی بود. جدای از محاسن و سجایای اخلاقی شهید رجائی که خدایش رفعت دهد، مدت کوتاه حدود 30 روزه ریاست جمهوری او تصویر روشنی از یک تلاش مداوم و پاک را به ما آموخت، اما کوتاهی دوران ریاست جمهوری آن شهید، مانع  از آن شد که آموزه تمام‌نمائی از مدیریت در شرایط پرفراز و نشیبی مثل امروزمان را ارائه دهد.

این روزها بسیاری از نیروهای انقلابی و متعهد، پرسش مشترکی بر زبان دارند که دهان به دهان می‌چرخد و پاسخ می‌طلبد. پرسش این است که «‌به کدامیک از نامزدهای جبهه انقلاب رای بدهیم»؟

از منظر بسیاری از اقتصاددانان، دولت‌ها به جای آنکه بخواهند کاری برای اقتصاد انجام دهند، اگر کارهایی را انجام ندهند،‌ برای کشور و مردم بسی سودمندتر خواهند بود. اما این نبایدها چیست؟

برخی از ناظران امور احتمال بروز یک جنگ تمام عیار بین اسرائیل و لبنان را مطرح می کنند بویژه که نتانیاهو، نخست وزیر رژیم، تهدید کرده که به لبنان حمله می کند.

انتخابات 8 تیر ماه یک فرصت مهم برای جهش کشور می‌باشد و همه چیز حکایت از آن دارد که اکثریت مردم خود را برای حمایت از این جهش آماده کرده‌اند و البته انتخابات تنها یکی از این‌هاست. شرکت پرتعداد مردم در این انتخابات در حکم امضای سند حرکت شتابان به سمت قله است. در روز 8 تیر، کار تازه آغاز می‌شود.

بیم و امیدی بر این انتخابات سایه افکنده که نیازمند خوانشی دیگر است؛ نخست آنکه برای عبور از این مرحله و جست‌وجوی راهی برای توسعه کشور ضروری است گام‌های استواری برداشته شود و این مهم جز با همت مردم و خواست آنان امکان‌پذیر نیست و دوم آنکه حل مشکلات زند‌گی روزمره مردمی که می‌خواهند زندگی کنند و زندگی کردن حق آنان است، نیازمند حضوری موثر برای انتخابی متفاوت است.

مردم نه تنها نقد علمی و کارآمد از تجربه‌های گذشته از سوی نامزدهای انتخاباتی را می‌خواهند بلکه آینده‌نگری براساس ترمیم کاستی‌های گذشته و «شرایط سنجی» همراه با ارائه برنامه‌های اجرایی برای حل مشکلات جامعه و ارائه برنامه‌ها را می‌طلبند.

مدیر خانه بلاکچین ایران گفت: درخواست از رئیس جمهور آینده، توجه و جاری ساختن شبکه امن بلاکچین در همه شئونات فرهنگ، اقتصاد و آموزش و از سویی امکان بهره‌برداری رایگان شهروندان از زیرساخت بلاکچین است.

به نظر می رسد که اگر در انتخابات ایران این امکان فراهم شود کسانی که رویکرد نرم و دیپلماتیک در سیاست خارجی دارند روی کار بیایند و این جریان صاحب پست ریاست جمهوری شود، مذاکرات ابتدا با آژانس و سپس با اعضای برجام شروع خواهد شد.

رئیس‌جمهور باید شجاعت اتخاذ تصمیم‌های سخت را داشته باشد و اجازه ندهد ملاحظات سیاسی و دیگر ملاحظات غیراقتصادی، دولت را به انفعال بکشاند و تداوم وضع موجود به راهکار مسلط تبدیل شود. رئیس‌جمهور باید بتواند از یکسو با مردم صحبت کند و ضرورت اصلاحات اقتصادی را توجیه کند و از سوی دیگر دیگر بخش‌های حاکمیت را به انجام چنین اصلاحاتی متقاعد سازد.

مردم نه تنها نقد علمی و کارآمد از تجربه‌های گذشته از سوی نامزدهای انتخاباتی را می‌خواهند بلکه آینده‌نگری براساس ترمیم کاستی‌های گذشته و «شرایط سنجی» همراه با ارائه برنامه‌های اجرایی برای حل مشکلات جامعه و ارائه برنامه‌ها را می‌طلبند.

نامزد انتخابات اگر خود اهل تشخیص مستقل و جمع‌بندی و درایت نباشد، قطعا دولت درست اداره نخواهد شد و به آشفتگی ستادی و فرماندهی گرفتار می‌شود؛ چنان که در برخی دولت‌ها به شکل تعارض میان وزارتخانه‌‌های اقتصاد، صمت، کار و رفاه، کشاورزی، سازمان برنامه و بودجه و بانک مرکزی دیده شد.

رقیب ما در این مرحله نامزدهای دیگر نیستند، چون اگر مشارکت در سطح پایین باشد، در درجه اول نامزد موردنظر ما پیروز نمی‌شود، سپس حتی اگر پیروز هم شود فایده چندانی ندارد. نه فقط در این مورد، بلکه در گذشته هم مطلوبیت سیاسی هنگامی حاصل می‌شد که مشارکت بالا باشد. پس کوشش خود را باید در جهت رسیدن به توافق مردم برای شرکت در انتخابات متمرکز کنیم.

صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، در مدار تکلیف رسانه‌ای، طرح‌ها و برنامه‌ها نامزدهای انتخابات را در معرض برگزینندگان قرار می‌دهد تا صاحبان رای و انتخاب، قادر باشند بعد از تحقیق و تطبیق برنامه‌ها، خردمندانه‌ترین انتخاب را داشته باشند.

روز انتخابات مهمی در پیش روی ملت ایران اسلامی است و این روز را اگرچه در غم ازدست‌دادن رئیس‌جمهور شهید تجربه خواهیم کرد؛ ولی باید به این نکته مهم اشاره کرد که چه اتفاق بزرگی رقم خواهد خورد آن‌هم به دست یک ملت آزاده که خود برای سرنوشتش تصمیم می‌گیرد.

حسین شریعتمداری طی یادداشتی در روزنامه کیهان نوشت: ۱- یکی از مدعیان اصلاحات در مصاحبه‌ای گفته است هرچه میزان مشارکت بالاتر برود و حضور مردم در انتخابات بیشتر باشد، شانس رای‌آوری نامزد جبهه اصلاحات بیشتر خواهد بود!

به نظر می رسد اگر هر نامزد ریاست جمهوری به سوالات زیر که برگرفته از واقعیت های حال حاضر اقتصاد ایران است پاسخ دهد می توان به چارچوب ذهنی مورد قبول وی در خصوص اقتصاد پی برد و ارزیابی نمود.

با ۴۰ درصد مشارکت هم رئیس جمهوری انتخاب می‌شود و از همان اختیار و قدرتی برخوردار است که دیگری با مشارکت ۸۰ درصدی به کرسی ریاست رسیده است. حتی اگر در دو سه دوره قبلی انتخابات مجلس و ریاست جمهوری به بهانه عدم امکان انتخاب مناسب، انگیزه کمتری برای حضور در عرصه برای عده‌ای وجود داشته حال، اما باید انگیزه‌مند در صحنه حاضر شوند و قدرت اراده خود را نشان دهند.

این روزها و در کوران رقابت‌های انتخاباتی اگر این جریان سیاسی باز هم از «تحریم‌ها» و دلسوزی‌اش برای «لغو تحریم‌ها» گفت؛ یقین داشته باشید باز هم پای یک کاسبی دیگر در میان است. آنها نشان دادند حتی به قیمت افزایش رنج مردم به دنبال کسب کرسی قدرت هستند.

در بین این ۶ نفر متاسفانه نامزدی با دانش و تجربه کار اقتصادی دیده نمیشود که این خلاء بشمار میرود امیدوارم با انتخاب تیم اقتصادی قوی، این حفره پر شود.