لیلی گلستان میگوید احساس میکند در همه زندگیاش، چیزی حمل کرده است. او میافزاید مهدی سحابی هم همینطور بود؛ هم نقاشی میکرد، هم ترجمه میکرد، هم مجسمه میساخت، هم کار چوب و نجاری میکرد و... او تاکید میکند هر دو از این لحاظ که از صبح تا شب، کاری برای انجامدادن داشتند و تعهد و مسئولیت انجامدادن کاری را بر دوش میکشیدند بسیار شبیه یکدیگر بودند.