خشونت علیه زنان

سخنگوی دولت اعلام کرد که لایحه منع خشونت علیه زنان در حال حاضر در مسیر استرداد قرار دارد و روند بررسی آن ادامه خواهد یافت.

رئیس شورای فرهنگی و اجتماعی زنان با استناد به بیانات رهبر انقلاب، گفت توانایی‌های جسمی یا اجتماعی نباید به ابزار خشونت تبدیل شود و قانون باید قاطعانه جلوی هرگونه سوءاستفاده را بگیرد.

با وجود گذشت سال‌ها از تدوین لایحه تأمین امنیت زنان، این سند حمایتی همچنان در پیچ‌و‌خم بررسی‌های حقوقی و نگاه‌های سیاسی گرفتار مانده است؛ در حالی که هر روز، حوادثی تازه نیاز فوری به چنین قانونی را فریاد می‌زنند.

رئیس سازمان بهزیستی کشور ضمن اشاره به زنانه و کودکانه شدن آسیب‌های اجتماعی، فعالیت خانه‌های امن برای ارائه خدمات به زنان و دختران آسیب‌دیده یا در معرض آسیب را تشریح کرد.

معاون زنان و خانواده ریاست جمهوری گفت: فعلاً فرایند استرداد لایحه خشونت علیه زنان کند شده تا مجلس مکانیزمی را بتواند پیدا بکند که به لایحه دولت برگردد.

دولت چهاردم به ریاست پزشکیان، لایحه‌ای را از مجلس پس گرفت که طی سال‌ها کار کارشناسی تدوین شده بود اما با تغییرات گسترده مجلس، کارکرد اصلی خود را از دست داد. حذف واژه «خشونت»، تضعیف نقش معاونت زنان و تقلیل لایحه به مفاهیم عمومی، انتقاد گسترده فعالان حقوق زنان را برانگیخته است.

معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده بر حقوق زنان و لزوم تغییرات فرهنگی در مقابله با خشونت تاکید کرد و گفت: باید توجه کنیم که ؛ بلکه به تغییرات فرهنگی نیاز داریم.

قدرت اصلی‌ترین عامل برای بروز خشونت علیه زنان است. این مهم نه تنها در عرصه خصوصی، بلکه در حوزه عمومی نیز به روشنی قابل درک است.

«لایحه منع خشونت علیه زنان.» این لایحه به‌رغم دارا بودن اشکالات، می‌توانست گام بلندی در حفظ حقوق زنان و پیشگیری از خشونت علیه زنان در ایران باشد. این لایحه در اوایل دولت آقای روحانی توسط معاونت امور زنان‌ و خانواده ریاست‌جمهوری تهیه شد و به مجلس ارسال شد و تا به امروز نه فقط به «قانون» بلکه حتی به «مصوبه نهایی کمیسیون» نیز تبدیل نشده و در دالان‌های قانونگذاری کشور سرگردان است.

معاون پیشین امور خانواده و زنان ریاست‌جمهوری در نشستی تخصصی، شیوع اختلالات روانی را از جمله دلایل مهم خشونت‌ورزی خصوصا علیه زنان دانست و استاد دانشگاه تهران هم شکل‌گیری اراده‌ای سیاسی را لازمه جلوگیری از تکرار رخدادهایی مانند جان باختن خبرنگار ایرنا خواند.

با سانسور اخبار قتل زنان، نمی‌توان جلوی گسترش خشونت را گرفت. مرگ یک خبرنگار به دست همسر وکیل را چنانچه بخواهیم دسته‌بندی اجتماعی کنیم، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

یک جامعه شناس گفت: باید مردم را به رسمیت شناخت و در این صورت حزب هم ظهور می‌کند. از سوی دیگر نباید برای مردم تصمیم گرفت.

گاه فرصت‌طلبی‌ها اینگونه برملا می‌شود؛ اگر حقایق گفته شود و در پس پروگاندای رسانه‌ای گم نشود.

معاون رئیس جمهور در حاشیه نشست ۶۸ کمیسیون مقام زن، گفت: حجاب یک فرهنگ، هنجار و باور تمدنی در جمهوری اسلامی ایران است که عامل حفظ حریم و پیشگیری از وقوع جرم و خشونت علیه زنان، همچنین اصلی‌ترین عامل حضور اجتماعی ایمن زنان پس از انقلاب اسلامی بوده است.

تحقق گسترده اصول حقوق بشر مقدمات زیادی دارد که یکی از مهم‌ترین آن‌ها تامین و توجه حقوق بشری زنان به‌ عنوان نیمی از جمعیت جهان است.

معاون امور اجتماعی بهزیستی خراسان رضوی، با اشاره به اینکه خانه امن پذیرش مستقیم ندارد، تصریح کرد: زنی که به هر دلیلی مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرد و احساس می‌کند اگر در خانه بماند جانش در خطر است می‌تواند مهمان خانه امن شود اما قبل از آن باید مراحلی را طی کند.

بعضی از همکاران دانشگاهی ما به جای آسیب شناسی و ریشه یابی همسرکشی تلاش می کنند این دسته از جنایت ها را در پوشش (زن کشی) و جرایم ناشی از فرهنگ مردساالری قرار دهند. کارشناسان ماهواره نشــین نیز به جای واقع گرایی تلاش در پررنگ نمودن فرهنگ مردسالاری نموده و با قصد سیاه نمایی جایگاه زنان واقعیت ها را مخدوش نمایند.

مساله قتل‌های ناموسی که از سوی حقوقدانان و فعالان اجتماعی به امری نگران‌کننده مبدل شده حکایت از ناکافی بودن قوانین پیشگیرانه از یک سو و به نوعی نامشخص بودن آثار اجتماعی این مهم بر سلامت اجتماعی است! نگاهی به اقدامی که در اهواز صورت گرفت که نوعی نمایش خشونت در سطح شهر بود یا اقدامی که در دیگر جاها صورت گرفته مساله امنیت زنان و ترویج خشونت به بهانه ناموسی جامعه را دچار نوعی نگرانی ساخته است.

پدیده «نوسان سیاست» پس از انتخابات سال 1384 نیز دستگاه اجرایی کشور را دچار رکود کرد و اکنون این دومین بار است که این وضعیت خود را به رخ می‌کشد. نوسان سیاست‌ها به این معنی است که یک دولت می‌آید و مجموعه‌ای از سیاست‌ها را اجرا می‌کند و پی می‌گیرد، ولی دولت بعدی آنها را رها کرده و از اولویت‌هایش خارج می‌کند یا تقلیل می‌دهد. این پدیده سم مطلق برای برنامه‌ریزی در حوزه‌های غیرسیاسی مانند زنان و کودکان، محیط زیست یا فعالیت‌های اجتماعی مردم محور است ، چراکه این حوزه‌ها نباید تابع تغییر رویکردهای سیاسی مانند جابه‌جایی جناح‌های مختلف در راس دستگاه اجرایی باشند، بلکه باید در مجموعه برنامه‌های مستمر حاکمیت قرار گیرند.

خشونت علیه زنان تنها به آزار و اذیت جسمی و جنسی و فیزیکی ختم نمی‌شود بلکه توهین کردن؛ ترساندن؛ منزوی کردن؛ تلاش برای کنترل کردن؛ تکرار رفتارهای حسادت آمیز؛ محروم کردن زن از دیدن دوستان و اعضای خانواده‌ی خود؛ تلاش برای محروم کردن زن از ادامه کار یا تحصیل؛ جلوگیری از مراجعه زن به پزشک؛ تهدید کردن و تصمیم گرفتن به جای زن از مصداق‌های خشونت علیه زنان به شمار می‌آید.