والدین

نقش والدین در شکل‌گیری شخصیت و موفقیت فرزندان اساسی است، اما گاهی اشتباهات رایج و ناخواسته در تربیت، ناخواسته تبدیل به مانعی بر سر راه شکوفایی استعدادها می‌شود. این مقاله به بررسی سیزده خطای کلیدی در تربیت، از جمله فشار بیش از حد، مقایسه با دیگران، نادیده گرفتن استقلال عاطفی و افراط در حمایت مالی می‌پردازد

کودکان بیش از آنکه به حرف‌های والدین گوش دهند، رفتار آن‌ها را تقلید می‌کنند. از دست دادن صبر در موقعیت‌های روزمره، می‌تواند به‌سادگی به یک الگوی رفتاری منفی در ذهن کودک تبدیل شود.

این روزها گرانی، تورم، اعتراض و ... در رسانه‌ها بیشتر شنیده و دیده می‌شود، کودکان و نوجوانان در مقابل اینگونه آسیب‌های اجتماعی و روانی آسیب‌پذیرترین قشر جامعه محسوب می‌شوند، آنها درک درستی از دنیای سیاست ندارند و آنچه که دیده و می‌شنود را باور کرده و اثرات روانی در روح آنها رخنه کرده و عواقب جبران ناپذیری به بار می‌آورد.

اصل کمال‌گرایی، به خودی خود مثبت است؛ به این معنا که فرد برای خود افقی ترسیم کند، امروز را روز پیشرفت بداند، بخواهد بالا برود، موفق شود و هدف‌های بزرگ‌تری را دنبال کند. کودکی که دلش می‌خواهد نمره بهتری کسب کند و پیشرفت کند، تحسین‌برانگیز است.

یک روانشناس و مشاور خانواده با بیان اینکه والدین پرتوقع، سخت‌گیر و ایده‌آل‌گرا که فرزند خود را تحت فشار می‌گذارند و تنها به نتیجۀ نهایی و نه تلاش صادقانه پاداش می‌دهند، غالبا کودکانی پرورش می‌دهند که هرگز از خود راضی نیستند، گفت: این فرزندان حتی هنگامی که نمرۀ ۱۸ می‌گیرند، احساس می‌کنند موجودی بد و غیرقابل تحمل هستند.

تبعیض والدین نه تنها موجب دلخوری و عقده فرزندان می‌شود، بلکه انسجام خانواده را نیز تضعیف می‌کند؛ پیام واضح قرآن و احادیث برای والدین این است: انصاف و عدالت، کلید خانواده سالم است.

مدیرکل پیشگیری ستاد مبارزه با موادمخدر از تشکیل بیش از ۴۷ هزار کانون یاریگران زندگی در مدارس خبر داد؛ کانون‌هایی که با ارائه مشاوره و حمایت‌های اجتماعی، از دانش‌آموزان و والدین آن‌ها در پیشگیری از اعتیاد و آسیب‌های اجتماعی پشتیبانی می‌کنند.

نامه‌نگاری، آشپزی ساده، بودجه‌بندی پول، مدیریت زمان و انجام کارهای خانه تنها بخشی از مهارت‌هایی هستند که کودکان تا سن ده سالگی باید یاد بگیرند تا در مدرسه، زندگی اجتماعی و بزرگسالی موفق باشند.

کودکان دروغ می‌گویند؛ گاهی برای فرار از تنبیه، گاهی برای جلب توجه و گاهی هم از سر خیال‌پردازی. روانشناسان تأکید می‌کنند که شناخت دلیل اصلی این رفتار، کلید مدیریت آن است.

زمان زیادی تا رسیدن پاییز و فصل بازگشایی مدارس باقی نمانده و یکی از دغدغه‌های والدین در این روزها، تامین سرویس مدرسه ایمن و مناسب برای تردد دانش‌آموزان است. این موضوع مهم‌ترین بحث جلسه دیروز نمایندگان مردم در پارلمان شهری بود.

یک کارشناس روانشناسی تربیتی با بیان اینکه اختلافات و تنش‌های خانوادگی به‌ ویژه بین والدین، تأثیر عمیقی بر سلامت روانی و اجتماعی کودکان دارد، گفت: یکی از مشکلات شایع بین این دسته کودکان بروز اضطراب اجتماعی در آن‌هاست.

در جهان معاصر، کودکان بیش از هر زمان دیگری در معرض اخبار، تصاویر و روایت‌های متنوع و غالباً خشونت‌آمیز قرار گرفته‌اند. کودکان در سنین پایین، مستقیم یا غیرمستقیم با اخبار فجایع انسانی، جنگ‌ها، مرگ و حوادث دلخراش مواجه می‌شوند.

پژوهش‌ها نشان می‌دهد فرزندپروری موفق نه با سختگیری و تنبیه، بلکه با ایجاد محیطی ایمن برای ابراز احساسات کودک شکل می‌گیرد؛ سبکی نوین که پایه‌گذار سلامت روان و موفقیت در بزرگسالی است.

محققان گزارش دادند که افسردگی تشخیص داده نشده یا درمان نشده در پدران می‌تواند اثرات اجتماعی و رفتاری منفی بر فرزندانشان داشته باشد که می‌تواند سال‌ها ادامه یابد.

فشار بیش از حد والدین و جامعه برای موفقیت تحصیلی و ورزشی می‌تواند منجر به اضطراب، افسردگی و سایر مشکلات در کودکان و نوجوانان شود، در حالی که تمرکز بر علایق، ارزش‌ها و ویژگی‌های مثبت فرزندان، راهی سالم‌تر برای تربیت آنهاست.

یافته‌های علمی جدید از ژاپن نشان می‌دهند که تجربه‌های تلخ دوران کودکی می‌توانند به شکل‌گیری سبک‌های فرزندپروری آسیب‌زا در بزرگسالی منجر شوند.

معاون رئیس جمهور در امور زنان و خانواده با تاکید بر نقش کلیدی والدین در شش سال نخست زندگی کودک اظهار کرد: این دوره، پایه‌گذار شخصیت، احساس امنیت، و شکل‌گیری ارزش‌های انسانی همچون مهربانی و صداقت در کودک است. مهم‌ترین الگوی کودک در این سال‌ها، والدین او به‌ ویژه مادر است.

نظرتان درباره یک برنامه سرراست و مستقیم که بتواند فرزندتان را برای موفقیت در زندگی آماده کند چیست؟ اگر بدانید چنین فرمول و برنامه‌ای وجود دارد چه فکری می‌کنید؟

پدر و مادرها باید در زمان قول دادن به کودکشان به خوبی فکر کنند زیرا بدقولی و زیرقول زدن والدین آسیب ها و اثرات منفی در زندگی فرزندشان دارد.

دوران کودکی در زندگی هر فرد زمان بسیار حساس و مهمی است که ایجاد محدودیت‌ها و از دست رفتن فرصت‌های طلایی سبب تحلیل توانایی کودکان می‌گردد.