تجربیات جهانی نشان میدهد دوران پس از جنگ، در صورت هدایت درست، میتواند به جهشهای بزرگ تمدنی منجر شود. پرسش اساسی این است که آیا ایران برای بهرهگیری از این فرصت تاریخی و هدایت سرمایه اجتماعی به سمت «اقتصاد تولیدی» و نه «اقتصاد مالی» و مصرفگرایی، آمادگی لازم را دارد؟ آیا «دکترین تولید» بر «دکترین تجمل» غلبه خواهد کرد؟