در معاملهای استراتژیک با بخشی از نخبگان محافظهکار، نظامیان برای بقای هویتی خویش سازماندهی رسمی و تشکیلاتیشده و دسترسی تعریفشدهای به منابع اقتداری و تخصیصی یافتند و این از نگاه نخبگان سیاسی وقت، فرصتساختن از یک تهدید بالقوه بود، چراکه متعهدترین حامیان و محافظان اسطورهها آنانی هستند که ارزشمندترین قربانیها را تقدیمشان کردهاند.