یادداشت‌ها

تفکر احمدی نژادیسم متغییری مخدوش کننده برای دمکراسی است و مانند ترامپ در آمریکا به اعتبار دمکراسی لطمه می‌زند، حتی اگر از دل یک دمکراسی ناب و انتخاباتی کاملا رقابتی و سالم بیرون آمده باشد.

در شرایطی که واقعا اقتصاد ایران سخت‌ترین روزهای خود را تجربه می‌کند، معلوم نیست کسانی که با شناسنامه راهی وزارت کشور شدند، با خود چه فکر کرده‌اند و چه برنامه‌ای برای اداره کشور دارند؟

در میان کسانی که تا کنون برای شرکت در رقابت انتخاباتی ثبت نام کرده‌اند، به نظرم تا این جای کار، علی لاریجانی با انرژی و اعتماد به نفس و توپ پرتری نسبت به دیگران وارد صحنه شده است.

ریل‌گذاری اوایل دهه هفتاد وزیر سابق راه در بخش مسکن، این حوزه را دچار مصیبتی بزرگ کرده که دوره انتظار برای صاحبخانه شدن مردم را به ۱۱۰ سال افزایش داده است.

آنچه این روزها مشاهده شد، بهم ریختگی کامل سیاسی، امنیتی و اجتماعی رژیم صهیونیستی بود. اسرائیل در این صحنه ضعف مدیریت خود و ناتوانی ارتش و سیستم امنیتی خود را به نمایش گذاشت.

ایرادی ندارد که به نامزدهای نمادین و حتی نمایشی، نگاه همدلانه‌تری داشته باشیم. همه می‌دانند که این افراد برای حضور به عنوان کاندیدای واقعی نیامده‌اند، هم خودشان و هم مردم می‌دانند که اینها جنبه طنز دارند. حضور نمادین آنان فرصت است و نه تهدید. مردم نیز برمبنای این حضور این افراد، انتخابات را قضاوت نمی‌کنند.

اگر آقای تاجزاده تا تایید نهایی پیش رود، مستقلا جمعیت قابل توجهی را پای صندوق رای خواهد آورد و فراتر از آن بسیاری را متقاعد خواهد کرد که چارچوب‌های موجود ظرفیت فعالیت و تعامل زیادی دارد. با اینکه پیام‌های آقای تاجزاده حداکثری است ولی وی همچنان مقید به خردجمعی اصلاح‌طلبان است.

عباس آخوندی در یادداشتی با عنوان "عید سعید فطر و صلح پایدار" نوشت: هر خونی که در منطقه به زمین ریخته می‌شود، باید وجدان ما را به درد آورد و ما را به اندیشه‌ استقرار صلح پایدار در منطقه فرو برد.

یا احمدی یا هیچ احدی. آری یا من یا هیچ کس. سوپر من وارد میشود! رابینهود آمده حقوق پامال شده مردم ناتینگهام را بگیرد. زورو منم، رابینهود منم، سوپرمن منم. بقیه همه دزدند، همه فاسدند، همه داروغه ناتینگهامند.

شاید هیچ رویدادی در چند دهه اخیر به‌اندازه کرونا بر نظام آموزشی تأثیرعملی عمیق نگذاشته باشد.

شاید تحکم برای اجرا کفایت کند اما اقناع کارشناسان و فعالان سیاسی و مدنی و نامزدها و رأی دهندگان و افکار عمومی با این روش‌ها به دست نمی‌آید‌.

کاش رییس جمهور پیشین ایران، سلامت مردم را فدای تبلیغات سیاسی و پروپاگاندای انتخاباتی نمی‌‌کرد.

نزدیکی تمدن‌های اسلامی و کنفوسیوسی به یکدیگر که منشأ اصلی نگرانی مقامات آمریکایی و غربی از دهه‌های قبل به‌شمار می‌آید، متاثر از الزامات نظام بین‌الملل در حال گذار و در پی وابستگی متقابل چین و ایران در حوزه‌های مختلف اقتصادی به‌خصوص تکمیل راه ابریشم جدید و تامین پایدار نیاز انرژی، در حال تحقق و عینیت‌یافتگی است.

یادداشت/ تصفیه شدگان تا زمانی که در درون قدرتمند و از مواهب آن برخوردارند مدافع وضع موجود خواهند بود اما وقتی به دایره بیرونی قدرت پرت شده و با واقعیت های جامعه روبرو گردیدند آن وقت دموکرات شده و به نقد هسته قدرت می‌پردازند.

کاملا روشن است که اصلاح‌طلبان در شرایط کاملا خاص و غیبت کاندیداهای حداکثری خود از آقای روحانی حمایت کردند، روشن‌تر آنکه آقای روحانی هیچگاه ادعای اصلاح‌طلبی نکرده و آقای خاتمی هم هنگام حمایت از ایشان در سال 84 بر این نکته تاکید کردند. دولت آقای احمدی‌نژاد کشور را به ورطه‌ای کشانده بود که هر آزاده دلسوزی برای خلاص شدن مملکت از آن پرتگاه موحش حاضر بود برای توقف آن روند مخرب از تمایلات خود بگذرد و به هر کاندیدایی غیر از موافقان آن اوضاع رای دهد.

شورای نگهبان در مقامی نیست که دستور دهد تا نهاد دیگر مثل دولت موظف به اجرای آن باشد. چون نهاد دیگر را از حق استنباط خود از قانون محروم کرده است. تنها راه‌حل که برای حل چنین تعارضاتی وجود دارد، مراجعه به دادگاه است.

مدیرعامل سابق موسسه هنرمندان پیشکسوت روایت می‌کند، زمانی که زنده‌ یاد شجریان در بستر بیماری بود، زنده‌ یاد شهیدی که از وضعیت سلامتی دوست دیرینه‌اش ناراحت بود، این شعر از خیام را برایش خواند:
این کوزه گر دهر چنین جام لطیف/ می‌سازد و باز بر زمین می‌زندش.»

کاسبان سیاسی تحریم، بیش از اینکه به "جیب" خود فکر کنند، به "جاه" خود فکر می‌کنند و از ناکارآمدی ناشی از تحریم‌ها، چماقی می‌سازند برای اثبات بی‌کفایتی رقیب.

دزد منهول ها منم. همان شهروندی که به دلیل برخورداری کمتر از فرصت‌های جامعه، سیستماتیک به او اجازه ندادند که در نقش واقعی خودش باشد و از سر ناچاری در لباس دزد در روز روشن، جان و آبروی خود را به خطر می‌اندازد.

یادداشت/ عده‌ای از جوانان خشمگین به سمت کنسولگری ایران در کربلا رفته و خساراتی به آن وارد کردند و این رخداد ضریب رسانه‌ای بالایی از سوی شبکه های مخالف جمهوری اسلامی دریافت کرد.

حدود 40 روز به برگزاری انتخابات سیزدهم دوره ریاست‌جمهوری مانده است ولی هنوز تب و تاب انتخابات نه در رسانه ملی و نه حتی در بدنه مردم مطرح نیست ولی برعکس تنور انتخابات در شبکه اجتماعی نوظهور کلاب‌هاوس بسیار داغ است و پیش‌بینی می‌شود تا این شبکه محبوب مسوولان و فعالان رسانه‌ها به تریبونی برای کاندیداهای این دوره از انتخابات ریاست‌جمهوری تبدیل شود.

جمهوری اسلامی ایران از بدو پیروزی، بازی نظام سلطه در قاعده سلطه‌گر – سلطه‌پذیر یا جهان آزاد و قرنطینه را به هم زد. چنین امری در شأن ملت کهن ایران بود، اما پرهزینه هم بود.