علی ربیغی طی یادداشتی نوشت:
هوا را از من بگیر اما خندهات را نه
علی ربیعی در یادداشتی تأملبرانگیز از تجربه روزهای جنگ، رنج تنهایی ایران در نظام بینالملل و ضرورت بازآفرینی رابطه ملت و دولت نوشت؛ روایتی شاعرانه از تلخی بحران و درخشش خندهها در دل تاریکی.