کودکان بیش از آنکه به حرفهای والدین گوش دهند، رفتار آنها را تقلید میکنند. از دست دادن صبر در موقعیتهای روزمره، میتواند بهسادگی به یک الگوی رفتاری منفی در ذهن کودک تبدیل شود.
به گزارش سایت خبری پُرسون، به یاد داشته باشید فرزند شما کپی بردار خوبی است، او رفتارها و واکنشهای شما را با دقت میبیند و در ذهن خود ذخیره شان میکند. اگر اولین واکنش شما به هر اتفاق ناخوشایندی، از دست دادن صبر و تحمل باشد او نیز آن را یاد گرفته و در شرایط مشابه مثل شما رفتار خواهد کرد. در واقع اگر شما به طور مکرر صبر و تحمل خود را از دست بدهید، یک رفتار منفی را تقویت میکنید و مجوز استفاده از آن را نیز برای فرزندتان صادر میکنید. پس در درجه اول، توصیه میکنیم خود، در شرایط دشوار آرام باشید و صبور. تمرین نفس کشیدن عمیق، اولین گام موفقیت شماست.
تمرین صبر
یادگیری صبر نیاز به تمرین دارد. والدین بهتر است در فرصتهای مناسب و به بهانههای مختلف، آن را در بین اعضای خانواده به نمایش بگذارند. مثلا، با یک برنامه از پیش تعیین شده، صبر و تحمل را به صورت یک گفتوگوی کوتاه با همسر، در حضور فرزندتان به نمایش بگذارید.
اجازه دهید کودک صبر را تجربه کند
بعضی از والدین به اشتباه تصور میکنند که پدر ومادر خوب بودن یعنی اینکه آنها نیاز فرزندشان را بلافاصله برطرف کنند، این در حالی است که به نظر روان شناسان، آنان بزرگترین اشتباه خود را در تربیت مرتکب میشوند. در راستای تربیت سالم و آموزش صبر، لازم و ضروری است که گاهی تامین حاجت فرزند به تعویق بیفتد؛یعنی اینکه والدین باید بلافاصله بعد از اینکه کودک خواسته اش را مطرح کرد، نیازش را برآورده نکنند. این رفتار باعث میشود که کودک نه تنها متوجه شود که والدینش صرفا برای برآوردن نیازهای او موجود نیستند و ارزشی فراتر از آن دارند بلکه یاد میگیرد که برای رسیدن به نتیجه، نیاز به فرصت دارد. مثلا، اگر در حال انجام کارهای شخصی تان هستید و فرزندتان در آن لحظه از شما بخواهد باطری اسباب بازی اش را عوض کنید؛ باید اجازه دهید دقایقی منتظر بماند؛ با احترام به او بگوئید: الان کار دارید و نمیتوانید خواسته او را برآورده کنید، اما پس از ۱۰ دقیقه تعویض باطری را حتما انجام خواهید داد.
راههای بیان احساس را به او یاد دهید
گاهی کودکان به هنگام مواجه با یک مشکل، برآشفته و عصبی میشوند و احساسشان را با برخوردهای کلامیو فیزیکی نامناسبی بروز میدهند. در چنین شرایطی به فرزندتان یاد بدهید که با آرامش و بدون فریاد زدن و با استفاده از بیان و رفتار مناسب تری نیزمیتواند احساسش را بروز دهد. برای کسب نتیجه بهتر، توصیه میکنیم آزادی عمل و حق انتخاب به او بدهید، وقتی برای رسیدن به خواسته اش صبر و حوصله نشان داد، با مهربانی تشویقش کنید و بگوئید قدردان این رفتار خوب او هستید ولی اگر جیغ و فریاد کرد، به او توجه نکنید و بگوئید این رفتار او را ارزشمند نمیدانید و هرگز پاسخش نخواهید داد.
منبع: بهداشت نیوز
ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید:
