در نگاه نخست، شاید چنین به نظر برسد که جی.دی. ونس، معاون رییسجمهور ایالاتمتحده و سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران از دو جهان کاملا متفاوت سخن میگویند و طبیعی است که روایتهایی متعارض از تحولات اخیر ارایه کنند، اما اگر از سطح مواضع سیاسی عبور کنیم و به لایه راهبردی سخنان آنان بنگریم، به واقعیتی مشترک میرسیم؛ واقعیتی که فهم آن برای آینده ایران، بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته.
در اینکه اکثریت جامعه ایرانی بهویژه حال و پس از حمله تجاوزکارانه آمریکا و اسرائیل و جنایات فجیعی که پیامد آن بود، از جمله شهادت رهبر شهید و اعضای خانواده در خانه و حوادث جنایتبار دیگری از جمله حادثه مدرسه میناب و لامرد و حوادث تلخ دیگر، خونخواه رهبر شهیدشان هستند و این حوادث را نه فراموش میکنند و نه میبخشند، نباید تردید و تشکیک داشت.
ابراهیم عزیزی در کنفرانس حقوق بشر آمریکایی اعلام کرد: ایران در مواجهه با جنایات آمریکا و اسرائیل به بیانیه اکتفا نمیکند؛ امروز اراده جبهه مقاومت و آگاهی ملتها، تعیینکننده نهایی شرایط است.
بررسی تطبیقی بیانیهها، مصاحبه های چهره های مشخصی در مجلس و خارج از مجلس، یادداشتهای روزنامهها و کانالهای تلگرامی نشان میدهد که ادبیات بهکاررفته علیه عباس عراقچی در ماههای اخیر- به خصوص ایام بعد از جنگ ۱۲ روزه و بازه زمانی برقراری آتش بس و مذاکرات برای پایان جنگ- نسخه بازتولیدشده و بازنویسیشده همان کلماتی است که روزگاری بدون وقفه بر سر محمدجواد ظریف آوار میشد
در هیچ نظام حکمرانی موفقی، سیاست خارجی محصول هیجان نیست. دیپلماسی، میدان محاسبه است.عرصه توازن قوا، شناخت منافع ملی، فهم حقوق بینالملل و درک پیچیدگیهای ژئوپلیتیک. اما گویی در فضای عمومی ما، برای ورود به این میدان، دیگر نه تحصیل لازم است، نه تجربه و نه حتی آشنایی مقدماتی با ادبیات روابط بینالملل.
رئیسجمهور در دیدار با آیتالله العظمی کریمی جهرمی، با تشریح چالشهای کشور از جمله فشارهای خارجی و مسائل داخلی، بر پیگیری جدی دیپلماسی برای گرهگشایی از مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم تأکید کرد.
ایگناتزیو کاسیس، وزیر خارجه سوئیس، پس از دیدار با سید عباس عراقچی، تاکید کرد که روابط مبتنی بر اعتماد میان تهران و برن همچنان در راستای دیپلماسی و تأمین صلح و امنیت در غرب آسیا ادامه خواهد یافت.
یائیر لاپید، رئیس اپوزیسیون رژیم صهیونیستی، با انتقاد شدید از توافق اخیر میان ایران و آمریکا، این رویداد را به مثابه شکستی راهبردی برای بنیامین نتانیاهو توصیف کرد و وی را در تحقق اهداف ادعاییاش ناکام دانست.
در شرایطی که به نظر میرسد مجموعه مدیران و تصمیمسازان کشور از نیروهای مسلح گرفته تا دولت به این جمعبندی رسیدهاند که اقتضای تأمین منافع کشور در تداوم اقتدار و دفاع ملی به شکل دیگری هستند، همراهی بخشهای دیگر اعم از گروههای سیاسی، تریبونداران و بخشهای مختلف مردم با این تصمیم میتواند در بازگشت امید به کشور مؤثر باشد.
تجربه کشورهایی که در شرایط جنگی یا بحرانهای بزرگ قرار گرفتهاند، نشان میدهد که بدون مرکز تصمیمگیری منسجم، هماهنگ و پاسخگو، امکان مدیریت موفق بحران وجود ندارد.
به مناسبت گذشت یک سال از آغاز جنگ تحمیلی دوم، سخنگوی دولت با یادآوری سخن رهبری مبنی بر اینکه «ما این جنگ را به پایان میرسانیم»، بر اهمیت حفظ امنیت کشور از طریق همگام شدن قدرت میدانی و تلاشهای دیپلماتیک تأکید کرد.
حدوداً سه ماه پیش، دونالد ترامپ خبر از توافقی نزدیک با ایران داد. این خبر، بازتاب گستردهای داشت، اما آنچه در عمل رخ داده، نشاندهنده شکاف عمیقی میان آن ادعاها و وضعیت فعلی است. آیا امیدی به احیای مذاکرات وجود دارد؟
مشاور رهبر انقلاب در امور بینالملل در توئیتی نوشت: خوشخیالی دیپلماتیک، هزینه سنگینی دارد و صلح پایدار از درون موازنه قدرت میروید نه از دل سراب تعهدات بی پشتوانه.