دیپلماسی

وزیر خارجه کشورمان گفت: ایران، همان‌گونه که در استفاده از ابزار دیپلماسی برای تأمین صلح و امنیت منطقه ثابت‌قدم بوده است، در دفاع همه‌جانبه از حاکمیت ملی و تمامیت سرزمینی خود در برابر هرگونه تهدید و تجاوز نیز درنگ نخواهد کرد.
رئیس‌جمهور پاکستان در دیدار با وزیر کشور روسیه، از ایران و آمریکا خواست با خویشتنداری و پایبندی به تعهدات خود در چارچوب تفاهم‌نامه اسلام‌آباد، اختلافات را از طریق گفت‌وگو و دیپلماسی حل‌وفصل کنند.
احمد فاطمی گفت: فضای بسیار بی‌اعتمادی وجود دارد و این موضوع نیز در طول تاریخ به رفتار آمریکا و آمریکایی‌ها برمی‌گردد. ما البته دیپلماسی و مذاکره را اصولاً برای تثبیت پیروزی‌ای که در جنگ به دست آورده‌ایم، دنبال می‌کنیم و از این منظر به مذاکره نگاه می‌کنیم.
فواد ایزدی در یادداشتی نوشت: یونانیان باستان، با وجود همه آرمان‌های والایی که داشتند، ساده‌لوح نبودند. آنان می‌دانستند که ملت‌ها منافع دارند اما در عین حال می‌دانستند که کشورداری مستلزم توانایی به‌کارگیری زور نیز هست، آن‌گاه که دوراندیشی و دیپلماسی به نتیجه نمی‌رسند. آنان می‌دانستند که قدرت صرفاً به داشتن ابزار دفاع از خود نیاز ندارد؛ بلکه مستلزم این اعتبار نیز هست که دیگران بدانند شما آمادگی استفاده از آن ابزار را دارید
سخنگوی وزارت خارجه چین با تأکید بر حمایت پکن از حل‌وفصل مناقشات از مسیر دیپلماسی و گفت‌وگو، از ایران و آمریکا خواست به چارچوب تفاهم‌نامه اسلام‌آباد بازگردند و مذاکرات را هرچه سریع‌تر از سر بگیرند.
قشقاوی گفت: وقتی آمریکا نزدیک‌ترین متحد خود را تحقیر و حتی تحریم می‌کند و نسبت به کانادا مواضع خصمانه می‌گیرد، متأسفانه حتی خوش‌بین‌ترین فرد به دیپلماسی و مذاکرات نیز نمی‌تواند این خوش‌بینی را ادامه دهد.
سیروس احمدی نوحدانی دانشیار جغرافیای سیاسی و ژئوپلیتیک در یادداشتی نوشت:

پاکستان در میانه منازعه ایران و آمریکا؛ از دیپلماسی دوجانبه تا دیپلماسی شبکه‌ای

سفر عاصم منیر به تهران را نمی‌توان صرفاً در چارچوب روابط دوجانبه ایران و پاکستان دید؛ اسلام‌آباد اکنون در حال آزمودن نقشی تازه در معادله ایران و آمریکا است؛ نقشی که می‌تواند پاکستان را از یک بازیگر پیرامونی به گرهی مهم در شبکه قدرت غرب آسیا تبدیل کند.
در نگاه نخست، شاید چنین به نظر برسد که جی.دی. ونس، معاون رییس‌جمهور ایالات‌متحده و سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران از دو جهان کاملا متفاوت سخن می‌گویند و طبیعی است که روایت‌هایی متعارض از تحولات اخیر ارایه کنند، اما اگر از سطح مواضع سیاسی عبور کنیم و به لایه راهبردی سخنان آنان بنگریم، به واقعیتی مشترک می‌رسیم؛ واقعیتی که فهم آن برای آینده ایران، بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته.
در اینکه اکثریت جامعه ایرانی به‌ویژه حال و پس از حمله تجاوزکارانه آمریکا و اسرائیل و جنایات فجیعی که پیامد آن بود، از جمله شهادت رهبر شهید و اعضای خانواده در خانه و حوادث جنایت‌بار دیگری از جمله حادثه مدرسه میناب و لامرد و حوادث تلخ دیگر، خونخواه رهبر شهیدشان هستند و این حوادث را نه فراموش می‌کنند و نه می‌بخشند، نباید تردید و تشکیک داشت.
بررسی تطبیقی بیانیه‌ها، مصاحبه های چهره های مشخصی در مجلس و خارج از مجلس، یادداشت‌های روزنامه‌ها و کانال‌های تلگرامی نشان می‌دهد که ادبیات به‌کاررفته علیه عباس عراقچی در ماه‌های اخیر- به خصوص ایام بعد از جنگ ۱۲ روزه و بازه زمانی برقراری آتش بس و مذاکرات برای پایان جنگ- نسخه بازتولیدشده و بازنویسی‌شده همان کلماتی است که روزگاری بدون وقفه بر سر محمدجواد ظریف آوار می‌شد
در هیچ نظام حکمرانی موفقی، سیاست خارجی محصول هیجان نیست. دیپلماسی، میدان محاسبه است.عرصه توازن قوا، شناخت منافع ملی، فهم حقوق بین‌الملل و درک پیچیدگی‌های ژئوپلیتیک. اما گویی در فضای عمومی ما، برای ورود به این میدان، دیگر نه تحصیل لازم است، نه تجربه و نه حتی آشنایی مقدماتی با ادبیات روابط بین‌الملل.
رئیس‌جمهور در دیدار با آیت‌الله العظمی کریمی جهرمی، با تشریح چالش‌های کشور از جمله فشارهای خارجی و مسائل داخلی، بر پیگیری جدی دیپلماسی برای گره‌گشایی از مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم تأکید کرد.
سازمان آگهی های پُرسون