دولت سیزدهم

دست‌کم در اخبار دو، سه هفته گذشته و همچنین گمانه‌زنی بعضی از نزدیکان دولت، خاندوزی اولین اخراجی احتمالی کابینه سیزدهم لقب گرفته‌ است. این احتمال در هفته‌های گذشته براساس خبری غیررسمی مبنی بر تذکر ابراهیم رئیسی به خاندوزی درباره شرایط بورس بود و حالا ریشه آن به مجلس و سخنان بعضی از نمایندگان مرتبط با حوزه اقتصادی برمی‌گردد.

دولت و مجلس هرچند اختلافاتی دارند؛ اما یکی از نقاط اشتراک آنها «محرمانه‌کردن» جلسات، مقررات و قراردادها به نفع خود است و این در حالی است که «شفافیت» شعار همیشگی پاستورنشینان و بهارستانی‌ها بود.

طی 8 سال گذشته شاهد آسیب‌های بسیاری در ابعاد مختلف به کشور بودیم و یکی از این ابعاد ارتباط با تمام کشورهای دنیا بود. در مدتی که حسن روحانی سکان اداره قوه مجریه را در دست داشت، مردم با موضوعاتی آشنا شدند و در آن‌ها علم و آگاهی پیدا کردند که پیش از آن اهمیت چندانی نداشت.

فعالیت‌های ساختمانی در بازار ساخت‌وساز کشوری، باز هم سکته کرد. تیراژ ساخت مسکن که طی ۷ سال منتهی به پایان ۹۹ به میزان ۴۵درصد نسبت به ۷ سال قبل از آن، سقوط کرده بود در بهار امسال نیز با افت جدید روبه‌رو شد. این رکود عرضه اما برخلاف تصور سیاستگذار، ربطی به «نابلدی سرمایه‌گذاران ساختمانی برای تولید مسکن» ندارد، بلکه ریشه آن «قفل بازار خرید مصرفی آپارتمان» است. گراف «نبض معاملات خرید» و «نبض ساخت مسکن» این موضوع را تایید می‌کند و علامت هشدار به دولت برای «انتخاب راه صحیح» است.

رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور اعلام کرد: تا سال ۱۴۰۵ دولت باید ۵۳۵ هزار میلیارد تومان اصل و سود اوراق دولت قبل را پرداخت کند.

مردادماه از نیمه گذشته بود که به تحلیف رئیس دولت سیزدهم رسیدیم و تمام مقامات در مجلس شورای اسلامی حاضر و مراسم تحلیف حجت‌الاسلام سید ابراهیم رئیسی انجام شد.

در روزهای اخیر، سیداحسان خاندوزی، وزیر اموراقتصادی و دارایی از رونمایی کلیت نقشه‌راه دوسال‌ آتی برای رونق تولید همزمان با کاهش تورم خبر داد. در این نقشه‌راه برای مهار تورم در سه حوزه سیاست پولی، سیاست‌ ارزی و سیاست‌های بودجه‌ای اقدامات قابل‌توجهی مطرح شده است.

روز پنجشنبه بود که خبرهایی از توافق بر مبنای تجارت پایاپای ایران و پاکستان منتشر شد اما در این خبرها هیچ توضیحی در خصوص اینکه مبنای این تجارت‌های پایاپای چیست داده نشده است. این در حالی است که چندی پیش مقامات پاکستانی پیشنهاد تهاتر نفت ایران با برنج پاکستان را مطرح کرده بودند که با واکنش‌های منفی بسیاری هم همراه بود و حالا مشخص نیست که منظور پاکستان از تجارت پایاپای که قرار است به منظور حل مشکل نبود کانال‌های بانکی صورت بگیرد همان ماجرای تهاتر است یا مسئله دیگری در میان است؟