در پی حملات موشکی ایران به سرزمینهای اشغالی و غیبت مشکوک بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در انظار عمومی، رسانهها و شبکههای اجتماعی شاهد انتشار گسترده شایعاتی درباره مرگ او و همسرش هستند.
برخی از مقامات و مشاوران سیاسی ایالات متحده، بهویژه در میان حامیان ترامپ، خواستار خاتمه سریع درگیری با ایران هستند و هشدار میدهند که افزایش قیمت بنزین میتواند فشار سیاسی قابلتوجهی بر حزب جمهوریخواه پیش از انتخابات میاندورهای آمریکا ایجاد کند.
تنشهای ژئوپلیتیکی و جنگ جاری، از جمله درگیری میان آمریکا و ایران، سایه سنگینی بر نود و هشتمین دوره جوایز اسکار افکنده و نگرانیهای امنیتی را برای این رویداد سینمایی افزایش داده است.
وزیر منابع استرالیا در واکنش به تشدید تنشهای آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران و تأثیر آن بر بازار انرژی آسیا-اقیانوسیه، هشدار داد که کشورش باید برای مواجهه با پیامدهای اقتصادی و انرژی احتمالی یک درگیری در غرب آسیا آماده باشد.
مشاور و دستیار مقام معظم رهبری با اشاره به تحول در ماهیت تقابلهای عصر جدید، تأکید کرد: امروز جنگها دیگر محدود به میدانهای سنتی نیستند و به فضای دیجیتال کشیده شدهاند.
اریک کانتونا، ستاره سابق منچستر یونایتد، در واکنش به تهدیدات دونالد ترامپ نسبت به ایران، با پستی کنایهآمیز، او را به عدم ترویج جنگ تشویق کرد و نوشت: جنگ نیاکان من نبود، و جنگ من هم نیست.
جنگ و ناامنی، فعالیت بخشهای اقتصادی را به یک اندازه تحت فشار قرار نمیدهد؛ بلکه اثر آن بسته به نوع کسبوکار و میزان وابستگی هر بخش به آرامش محیطی، متفاوت است.
جنگی که بانیان آمریکایی و صهیونیستی آن خیال میکردند ظرف 48 ساعت با پیروزی به پایان میرسانند، به روز پانزدهم رسیده است. هدف نتانیاهو و ترامپ از این جنگ چه بود و دو هفته بعد کجا ایستاده اند؟
در پی تشدید تنشها و درگیریهای نظامی در منطقه علیه ایران، ثروتمندان آسیایی در حال خروج از امارات متحده عربی و انتقال سرمایههای خود به مقاصدی امنتر مانند سنگاپور هستند؛ گزارشی که بلومبرگ به آن پرداخته است.
پایان هر جنگ معمولاً آغاز مرحلهای دشوارتر است. در میدان نبرد، منطق بقا تصمیمها را هدایت میکند؛ اما پس از خاموش شدن سلاحها، کشورها با پرسشی عمیقتر روبهرو میشوند: آیا میتوانند از وضعیت اضطراری عبور کنند و به سمت ساختن آیندهای پایدار حرکت کنند، یا در همان منطق بقا باقی میمانند و بهتدریج فرسوده میشوند؟
گلوگاه واقعی برتری نظامی مدرن دیگر تنها بودجههای عملیاتی یا شجاعت نیروهای خط مقدم نیست؛ بلکه زنجیره تأمین جهانی شکننده، محدودیتهای سخت ظرفیت تولید صنعتی و اتکایی نگرانکننده به مواد معدنی حیاتی است که در کنترل رقبای ژئوپلیتیک قرار دارند.