بحث روز

رئیس دفتر رئیس جمهور در دولت دوازدهم، با تأکید بر اینکه تصمیم برای آغاز مذاکرات از اراده جمعی در عالی‌ترین سطح تصمیم‌سازی کشور برآمده، گفت: این تصمیم در شورای عالی امنیت ملی اتخاذ شده و تأیید رهبری پشتوانه محکمی برای تیم مذاکره‌کننده است.
ظاهراً و براساس اخباری که بیشتر از آن طرف درز پیدا می‌کند، ایران و آمریکا در حال تهیه پیش‌نویس توافقی یک صفحه‌ای هستند که به جنگ پایان می‌دهد.
آمریکا در حال تهیه پیش‌نویس قطعنامه ای جدید علیه ایران با مشارکت بحرین، کویت، قطر، امارات متحده عربی و عربستان سعودی است. انتظار می‌رود این قطعنامه از ایران بخواهد محدودیت تردد در تنگه هرمز، حملات به کشتی‌های تجاری و تلاش برای وضع عوارض بر کشتیرانی در تنگه هرمز را متوقف کند و از ایران بخواهد که مین‌گذاری دریایی را متوقف کند و محل مین‌ها را فاش کند.
روزنامه گاردین انگلیس در گزارشی نوشت: مذاکره‌کنندگان سابق برجام معتقدند که بستن تنگه هرمز که پیش‌تر ایران تمایلی به انجام آن نداشت معادلات را تغییر داده است. به گفته یکی از آن‌ها، این اقدام به ایران ابزاری داده که حتی از سلاح هسته‌ای هم کارآمدتر است.
با محاصره دریایی در جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، مسیرهای ترانزیت کالاهای اساسی کشور به‌سرعت در حال جایگزینی است و در هفته جاری اولین محموله خوراک دام و طیور از بنادر دریای خزر وارد ایران شده است.
محسن راجی اسدآبادی؛‌ پژوهشگر اقتصاد بخش عمومی و مدرس دانشگاه نوشت:

ترامپ در تله پولانی

جهان در حالی وارد دوره‌ای تازه از بازآرایی قدرت شده که بسیاری از معادلات تثبیت‌شده نظم بین‌الملل، زیر فشار سیاست‌های دونالد ترامپ فرو ریخته‌اند. آنچه قرار بود با شعار «اول آمریکا» به احیای برتری واشنگتن بینجامد، در عمل به تله‌ای خودساخته بدل شد؛ تله‌ای که با تخریب اعتماد، تضعیف نهادهای چندجانبه و گسترش اقتصاد سیاسی ترس، نه‌تنها آمریکا را در مسیر انزوا قرار داد، بلکه بلوک‌های رقیب و الگوهای تازه حکمرانی را نیز تقویت کرد. اکنون پرسش اصلی این است: آیا ترامپ ناخواسته آغازگر پایان نظم آمریکامحور شد؟
در حالی که حساس‌ترین پرونده سیاست خارجی آمریکا بار دیگر به نقطه جوش رسیده، غیبت معنادار وزیر خارجه این کشور از میز مذاکرات ایران، نه یک اتفاق ساده بلکه نشانه‌ای از شکاف عمیق در ساختار تصمیم‌گیری واشنگتن و بازی پیچیده قدرت در آستانه رقابت‌های ۲۰۲۸ به شمار می‌رود.
بسته ماندن تنگه هرمز، بازارهای جهانی انرژی را به شدت تحت الشعاع قرار داده است به همین دلیل، در روزهای گذشته شاهد تحرکات سیاسی کشورهایی هستیم که در تأمین انرژی خود دچار مشکل شده اند و پیش از این مستقیم وارد این کارزار نشده بودند.
اول سال، بازار که فعال می‌شود، چنین به نظر می‌رسد که باید با قیمت قبلی کالاها به ویژه مواد غذایی، خداحافظی کنیم و بپذیریم که بخشی از گرانی مولود جنگ تحمیلی و شرایط اقتصادی و فشارهای روحی و روانی ناشی از آن است، اما این روزها میزان گرانی روزانه به حدی است که ورود نهادهای حاکمیتی به بحث کنترل قیمت‌ها را می‌طلبد چون گمان می‌رود که تذکر صرف و نصیحت، مفید به فایده نیست. گرانی روز افزون بدیهی است که نارضایتی عمومی را بدنبال دارد.
سازمان آگهی های پُرسون