چه شایسته و مغتنم است در زمان حیات و حضور اینگونه چهرهها قدردان حضورشان باشیم وگرنه بعد از سفر به آن جهان شیون و مرثیه هیچ جایگاهی از اعتبار نخواهد داشت.
ایرانیان در روز سیزدهم سال نو برای فرار از حادثه به طبیعت پناه می بردند. آنها از صبح تا شامگاه در طبیعت به جشن و پایکوبی می پرداختند تا بلا را از خود دور کنند و شب هنگام به خانه باز می گشتند و سال جدید را با خیال راحت آغاز می کردند.