زنان و خانواده

قبل از بازی تیم ملی فوتبال ایران با عراق شاهد کش و قوس‌های فراوانی در خصوص حضور یاعدم حضور تماشاگران در ورزشگاه بودیم و مهم‌ترین نکته‌ای هم که در این میان مطرح بود این بود که آیا زنان هم می‌توانند این دیدار مهم را در استادیوم آزادی و از نزدیک تماشا کنند یا خیر.

به تازگی در برنامه جهان‌آرا پخش‌شده از شبکه افق انتقادهای تندی به رویکرد دولت‌های هاشمی‌رفسنجانی، خاتمی و روحانی درباره حوزه زنان مطرح شده است؛ انتقادهایی که با واکنش زهرا شجاعی، مشاور رئیس‌جمهور و رئیس مرکز امور مشارکت زنان در دولت‌های هفتم و هشتم، شهیندخت مولاوردی، معاون امور زنان و خانواده دولت یازدهم و معصومه ابتکار، معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده دولت دوازدهم مواجه شد و در بیانیه‌ای آوردند: «إِنَّ الَّذِینَ جَاءُوا بِالْإِفْکِ عُصْبَةٌ مِنْکُمْ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَکُمْ بَلْ هُوَ خَیْرٌ لَکُمْ لِکُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اکْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَالَّذِی تَوَلَّى کِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِیمٌ.

تیم ملی فوتبال ایران آماده می‌شود تا روز هفتم بهمن، سریع‌ترین صعود تاریخی‌اش به جام جهانی را جشن بگیرد. این تیم باید در ورزشگاه آزادی به مصاف عراق برود و در صورت کسب سه امتیاز این دیدار خانگی، صعودش را به جام جهانی قطر 2022 قطعی می‌کند؛ آن‌هم سریع‌تر از هر زمان دیگری در تاریخ.

مصرف الکل، سیگــار و مواد مخدر، هر چند یک آسیب اجتماعی به حساب می‌آید، اما روند نزولی آن و کاهش سن افرادی که به این مواد مخدر روی می‌آورند، یکی از معضلات و آسیب‌های جامعه است. بسیاری از کارشناسان و جامعه‌شناسان، نبود شادی و نشاط را در جامعه دلیل این امر می‌دانند، هر چند که آمارهای آن در بسیاری از مواقع خط قرمز بوده است. این موضوع در میان مصرف الکل که به‌طور سالانه جان بیش از 400 نفر را در کشور می‌گیرد، بیشتر به چشم می‌آید. البته با شیوع کرونا، این آمار افزایش چشمگیری داشته، به‌طوری که در سال 99، فقط در یک هفته 110 نفر به‌دلیل مصرف الکل جانشان را از دست دادند.

این گزارش روایتی زنانه است از دل مشغولی‌های سه زن با سه جهان فکری مشابه و نگرشی همسو که روند یکسانی از اتفاقات را تجربه می‌کنند.

‌«در» برای فوتبال ایران دیگر روی همان «پاشنه» همیشگی نمی‌چرخد؛ اگر تا همین چند سال اخیر می‌شد با شیوه‌های قدیمی و لابی‌های داخلی و خارجی، تهدیداتی را که از سوی کنفدراسیون فوتبال آسیا و فیفا می‌شد، حل‌وفصل کرد، دیگر این فرمول جوابی نمی‌دهد و «سیاست وعده»، شبیه به حنایی شده که رنگش را برای این دو نهاد و مرجع فوتبالی از دست داده است.