شهریار؛ از کوچه‌های تبریز تا بلندای شعر ایران

به گزارش سایت خبری پُرسون، از آذربایجان‌شرقی؛ محمد مهدی اکبرزاده سرپرست پُرسون آذربایجان‌شرقی در یادداشتی در خصوص استاد شهریار به مناسبت کنگره بین المللی استاد شهریار نوشت:

همزمان با برگزاری کنگره بین‌المللی شهریار، بار دیگر نام و شعر شاعری در کانون توجه قرار گرفته است که جایگاه او در ادبیات معاصر ایران، تنها به چند غزل ماندگار یا یک منظومه مشهور محدود نمی‌شود. شهریار را می‌توان از چهره‌هایی دانست که شعر را به پیوندی میان عاطفه، زبان، هویت و زندگی مردم تبدیل کرد؛ شاعری که هم در فارسی و هم در ترکی آذری، توانست صدای خود را به مخاطبان گسترده‌ای برساند.

محمدحسین بهجت تبریزی، متخلص به شهریار، در شعر فارسی با غزل‌های عاشقانه و عارفانه‌اش شناخته شد؛ اما آنچه شعر او را متمایز می‌کند، صمیمیتی است که میان شاعر و مخاطب شکل می‌دهد. در بسیاری از سروده‌های شهریار، زبان فاخر ادبی در کنار واژگانی ساده و ملموس قرار می‌گیرد و همین ویژگی سبب شده است شعر او همچنان برای نسل‌های مختلف قابل ارتباط باشد.

در میان آثار شهریار، «حیدربابایه سلام» جایگاهی ویژه دارد؛ منظومه‌ای که در آن خاطرات کودکی، طبیعت، فرهنگ و زندگی مردم آذربایجان در قالب شعری سرشار از موسیقی و تصویر بازآفرینی شده است. حیدربابا در شعر شهریار تنها یک کوه نیست؛ بخشی از حافظه جمعی و زیست فرهنگی مردمی است که شاعر با زبان شعر، خاطرات آنان را ثبت کرده است.

شهریار همچنین شاعری متعلق به یک زبان یا یک جغرافیا باقی نماند. شعر او از تبریز آغاز می‌شود، اما در گستره فرهنگ ایرانی و زبان فارسی امتداد می‌یابد. شاید راز ماندگاری او نیز در همین پیوند باشد؛ توانایی سخن گفتن از عشق، دلتنگی، مادر، وطن، ایمان و خاطره به زبانی که هم شخصی است و هم جمعی.

کنگره بین‌المللی شهریار فرصتی است برای آنکه شعر او نه صرفاً به عنوان میراثی ادبی، بلکه به عنوان بخشی زنده از فرهنگ معاصر ایران دوباره خوانده و درباره آن گفت‌وگو شود؛ شعری که هنوز می‌تواند میان گذشته و امروز، زبان و هویت و شاعر و مخاطب پل بزند.

منبع: پُرسون آذربایجان شرقی