چرا خبرنگاران باید بر صدر بنشینند؟

به گزارش سایت خبری پُرسون،غلامرضا جمشیدی، مدیرعامل پتروشیمی نوری در یادداشتی به مناسبت روز خبرنگار، از خبرنگار به عنوان امین روزگار و حافظه تاریخ یاد کرده است و با نگاهی عمیق به جایگاه رسانه، از نقش اهل قلم در پاسداشت حقیقت، روایت دستاوردهای صنعت و ایستادگی آنان در میدان جنگ روایت‌ها سخن می‌گوید.

غلامرضا جمشیدی نوشت:

پتروشیمی نوری را اعتقاد آن است که قلم را حرمتی است که زبان را نیست و خبر را امانتی است که هر دیده را توان نگاهبانی آن نیست. قلم، اگر به صدق رود، چراغ است و اگر به هوی آلوده شود، حجاب؛ و خبرنگار، آن امینِ روزگار است که دیده را به دیده، شنیده را به شنیده و واقعه را به روایت می‌سپارد تا آنچه امروز حادثه است، فردا خاطره و پس‌فردا تاریخ شود.

هفدهم مرداد، یادآور نام و راه شهید محمود صارمی است؛ مردی از قافله اهل قلم که در هنگامه خطر، عهد خویش با حقیقت نشکست و نشان داد گاه یک جمله راست، بهایی به بلندای یک جان دارد. یاد او و همه خبرنگاران شهید، یادآور این حقیقت است که قلم نیز سنگر است و خبرنگار نیز رزمنده؛ یکی به سلاح کلمه و دیگری به سرمایه شجاعت.

خبرنگار را نباید تنها ناقل خبر دانست؛ او شریک گفت‌وگوی جامعه و صنعت است، دیده‌بان حقیقت است و حافظه بیدار روزگار. نقد منصفانه او نه زخم، که مرهم است؛ پرسش او نه ملال، که مایه بیداری است؛ و حضور او نه تشریفات، که ضرورتی برای ساختن اعتماد.

در صنعت نیز، آنچه ساخته می‌شود تنها آهن و آلیاژ و تأسیسات و تجهیزات نیست؛ پشت هر شعله روشن، هر چرخ گردان و هر محصول تولیدشده، داستان هزاران انسان نهفته است؛ دست‌هایی که کار کرده‌اند، ذهن‌هایی که اندیشیده‌اند و دل‌هایی که برای آبادانی این سرزمین تپیده‌اند.
تولید، چرخ اقتصاد را می‌گرداند و روایت، چرخ اعتماد را.

از این رو، رسانه را زینت صنعت نمی‌دانیم؛ بلکه آن را پل میان صنعت و ملت می‌شناسیم. پلی که صدای تلاش را به جامعه می‌رساند و صدای جامعه را به میدان عمل بازمی‌گرداند. چه، صنعتی که روایت نشود، نیمی از حقیقت خویش را ناگفته گذاشته است.

در روزگار ما، جنگ تنها در میدان خاک و آتش نیست؛ گاه در میدان روایت‌هاست. در جنگ دوازده‌روزه و جنگ رمضان، اهل قلم نشان دادند که سنگر همیشه خاکریز نیست؛ گاه یک دفترچه، یک دوربین و یک قلم، سنگر پاسداری از حقیقت است.

آن روزها که خبر، خود به میدان نبرد بدل شده بود، خبرنگاران ایستادند؛ در کنار مردم ماندند؛ تصویر امید را ثبت کردند و نگذاشتند روایت این سرزمین در غبار دروغ و تحریف گم شود.
چه، آن‌کس که روایت خویش را وانهد، ناگزیر روایتش را دیگری خواهد نوشت.

امروز که خبر پیش از فهمیده شدن، منتشر می‌شود و پیش از سنجیده شدن، داوری می‌گردد، رسالت خبرنگار دشوارتر از همیشه است. سرعت خبر بسیار است، اما حرمت حقیقت بیشتر. و در این میان، عزیزترین قلم، قلمی است که شتاب را به تأمل، هیاهو را به حقیقت و حادثه را به روایت درست بدل سازد.
ما در پتروشیمی نوری، خبرنگار را نه آیینه‌ای برای بازتاب صرفِ داشته‌ها، که چراغی برای دیدن بهتر می‌دانیم. رسانه‌ای که تنها مدح کند، از رسالت خویش دور می‌شود؛ و مدیری که جز ستایش نشنود، از حقیقت فاصله می‌گیرد. راه توسعه، جز با پرسش، نقد و گفت‌وگوی صادقانه هموار نمی‌شود.

قلم، اگر امانت باشد، اعتماد می‌سازد؛ اگر انصاف داشته باشد، اصلاح می‌آفریند؛ و اگر در راه حقیقت قدم بردارد، در دفتر روزگار ماندگار خواهد شد.

امروز، در آستانه هفدهم مرداد، سر تعظیم فرود می‌آوریم در برابر همه آنان که برای یک سطر خبر، ساعت‌ها جست‌وجو کرده‌اند؛ برای ثبت یک تصویر، دل به حادثه سپرده‌اند؛ و برای پاسداشت حقیقت، از آسایش خویش گذشته‌اند.

درود بر خبرنگارانی که می‌پرسند تا بدانیم؛ می‌نویسند تا فراموش نکنیم؛ و روایت می‌کنند تا حقیقت در هیاهوی زمان گم نشود.

و یاد می‌کنیم از شهید صارمی و همه شهیدان عرصه خبر که به ما آموختند:

قلم، اگر در راه حقیقت باشد، تنها ابزار نوشتن نیست؛ پرچمی است که تاریخ را روشن نگه می‌دارد.

پس بنویسید؛ از مردم با حرمت، از صنعت با انصاف و از ایران با حقیقت.

که حادثه می‌گذرد، اما روایت می‌ماند.

روز خبرنگار، روز پاسداشت قلم‌هایی است که ایستادند تا حقیقت بماند

منبع: پُرسون