حسامالدین آشنا در توئیتی نوشت: آیا اصل مناقشه آنگونه که بنیاد گرایان در دو طرف میگویند، تمدنی و آخرالزمانی است یا دعوای کریدورها و لجستیک و انرژی است؟ با هر فهم و تعریفی از ماهیت مناقشه، در هر دو طرف؛ راهحلها هم تغییر میکند.
دکتر سیدعماد خیرآباد، کارشناس اقتصاد دریا پایه نوشت:
چابهار در آستانه عبور از یک الگوی قدیمی است؛ الگویی که بیش از یک دهه، توسعه و نقش منطقهای این بندر را به حضور هند گره زده بود. اکنون با تضعیف موقعیت دهلینو، ایران با یک انتخاب راهبردی مواجه است: یا خلأ ایجادشده را به وقفهای تازه در مسیر توسعه چابهار و کریدور شمال-جنوب تبدیل کند، یا با بازتعریف شراکتها و کاهش وابستگی به یک بازیگر، این خلأ را به فرصتی برای تثبیت جایگاه چابهار در معادلات ترانزیتی منطقه تبدیل سازد.
کریدورهای بین المللی پیرامون، فرصتها و چالشهایی را در فضای سیاسی اقتصادی کشور پدید میآورد که گاهی با نومیدی و گاهی با نویدهایی همراه است. ولی آنچه کمتر مورد توجه قرار میگیرد نبود یک استراتژی معین و مدون، در راستای بهره گیری از فضای جغرافیایی کشور برای افزایش درآمدهای ملی، ارتقای جایگاه کشور در محیط بین الملل بویژه در منطقه پیرامونی است.
رئیسجمهوری کشور آذربایجان دوستی و همکاری دو کشور ایران و آذربایجان را عامل مهمی برای کل منطقه دانست و گفت: به فعالیتهای خود در زمینه ایجاد کریدورهای حملونقل ادامه میدهیم.
کارشناس حملونقل با اشاره به ظرفیت چین برای مشارکت در تکمیل کریدورهای ریلی ایران، گفت: کریدور ریلی شرق (چابهار-سرخس) یکی از پروژههای مهمی است که برای تکمیل آن میتوان از توانمندی چینیها استفاده کرد.
مقام مسئول سازمان بنادر و دریانوردی از رشد ۴۱۳ درصدی ترانزیت کریدور شمال-جنوب در بندر انزلی خبر داد و گفت:امسال ۴۳۰ فروند کشتی وارد بندر انزلی شده است.
در حال حاضر ایران دارای سه بندر خشک آپرین تهران، اصفهان و یزد است. اما هنوز به صورت جدی فعال نشدهاند. درواقع بین کارشناسان در مورد ضرورت و ضرورت نداشتن ورود بنادر خشک به چرخهی ترانزیتی کشور اختلاف است.
وزیر راه و شهرسازی گفت: برای تسریع و تامین مالی اجرایی کردن پروژه ایجاد «دروازه اکو» (ECO GATE) بین کشورهای عضو اکو، به منظور بهرهمندی کشورهای محصور در خشکی، تسهیلات و تخفیفات بندری پیشنهاد داده شد.
یکی دیگر از فاکتورهایی که می تواند بر توسعه و بهره گیری از کریدورهای بین االمللی ترانزیتی عبوری از بنادر ایران نقش اساسی ایفا نماید، بهره گیری از ظرفیت های شرکت های کشتیرانی بین المللی مهم متردد در بنادر مهم دنیا و منطقه می باشد تا با ادغام با شرکت های اپراتوری بزرگ کشور ویا مدیریت مستقل پایانه های بندری بنادر، هم در جذب بار و هم حمل بار بطور یکپارچه عمل نمایند. این مدل در تمام دنیا بویژه در حال حاضر که تغییرات اساسی در سایز کشتیها بویژه کشتی های کانتینربر در حال وقوع است، از جمله مدل های پذیرفته شده در حمل و نقل دریایی محسوب می گردد.