آینده تنگه هرمز نه با اجبار نظامی، بلکه با نوآوری دیپلماتیک تعیین خواهد شد. راهحل پایدار مستلزم کاهش تنش میان ایران، آمریکا و جامعه بینالمللی، احیای دیپلماسی قانونی و ایجاد چارچوبی چندجانبه است که میان آزادی ناوبری، تقسیم عادلانه مسئولیت، حفاظت زیستمحیطی و بازسازی منطقهای توازن برقرار کند.
سعدالله زارعی کارشناس روابط بین الملل در کیهان نوشت:
حسین شریعتمداری طی یادداشتی ضمن اشاره به همکاری برخی کشورهای عربی در حمله نظامی به ایران، تاکید کرد: مذاکره با آمریکا و رایزنیهای جسته و گریخته دیپلماتیک با کشورهای عربی یادشده، اگرچه بخشی از سازوکار تعریف شده نظام است، ولی جنگ نباید و نمیتواند بدون پاسخ به پایان برسد.
ترامپ در جنگ، از سوی ایران کیش و مات شد و هیچ بازگشتی هم به وضع سابق در کار نخواهد بود... به سختی میتوان زمانی را به یاد آورد که آمریکا دچار یک شکست کامل در یک درگیری شده باشد؛ شکستی چنان قاطع که ضرر راهبردی آن، نه قابل جبران باشد و نه قابل نادیده گرفتن. اما شکست در تقابل فعلی با ایران ماهیتی کاملاً متفاوت خواهد داشت؛ نه قابل جبران است و نه قابل نادیده گرفتن».
در مورد مذاکره بین ایران و امریکا در شرایط فعلی دیدگاههای مختلفی مطرح است. طیفی از سیاسیون از اساس به دلیل دو حمله اخیر امریکا هر نوع مذاکرهای را رد میکنند و طیفی دیگر میگویند مذاکره نوعی از مبارزه است و نباید از آن دست برداشت.
تنگه هرمز به غیر از جنبههای اقتصادی و سیاسی برای ما جنبه فوق راهبردی دارد. ما باید بدانیم بحث از تنگه و وضعیت آن برای سالهای متمادی- بیش از ده سال- در محافل سیاسی، اطلاعاتی و حقوقی دنیا مورد بحث خواهد بود و شورای امنیت سازمان ملل تا زمانی که باقی باشد، همواره آن را در دستور کار حفظ میکند. خواه رأی بیاورد خواه رأی نیاورد. در صدر باقی ماندن بحث تنگه برای ما آفاتی دارد.
عضو دموکرات کنگره آمریکا با انتقاد شدید از تجاوز آمریکایی- صهیونیستی علیه ایران اعلام کرد: ترامپ و نتانیاهو باید جنگ علیه ایران را متوقف کنند، این جنگ فاجعه بار بود.
در گزارشی به مسائل امنیتی سهکشور میزبان جام جهانی ۲۰۲۶ پرداخته شده که در آن، تأثیر تنشهای بینالمللی، بهخصوص در رابطه با ایران و آمریکا، به عنوان یکی از جدیترین چالشها برای مسئولان برگزاری این رویداد ورزشی مطرح شده است.