شهادت آیتالله سید علی خامنهای، در نگاه فعالان عرصه صنعت و معدن، تنها فقدان یک رهبر سیاسی نیست، بلکه از دست دادن شخصیتی است که سالها بر خوداتکایی، تولید ملی، اقتصاد مقاومتی و تقویت توان داخلی تأکید داشت. این دلنوشته، روایتی از اندوه فقدان قائد شهید امت و عهدی دوباره برای استمرار مسیر پیشرفت، تولید و استقلال اقتصادی ایران است.
از حجرههای طلبگی در مشهد تا کانون تصمیمگیریهای کلان در تهران؛ آیتالله سیدعلی خامنهای در طول حیات علمی و سیاسی خود به یکی از تأثیرگذارترین چهرههای جمهوری اسلامی بدل شد. این مرور، بازخوانیِ سیر تحول شخصیتی است که از یک مبارز جوان در دوران پیش از انقلاب، به رهبری برای هدایت سیاستهای کلان کشور در بحرانها و برهههای سرنوشتساز بدل گشت و فصل نهایی مدیریت خود را با تغییر در ساختار رهبری کشور به پایان رساند.
از مدارس، دانشگاهها و بیمارستانها تا جادهها، پایانههای مسافربری، حرم مطهر رضوی، شبکه ارتباطات، مراکز درمانی و خدمات شهری، خراسان رضوی این روزها صحنه یکی از گستردهترین عملیاتهای هماهنگ خدماترسانی در تاریخ خود است. همزمان با نزدیک شدن به مراسم وداع، تشییع و خاکسپاری رهبر شهید انقلاب اسلامی، تمامی دستگاههای اجرایی، امدادی، خدماتی، فرهنگی و مردمی استان با حداکثر توان برای میزبانی از میلیونها زائر داخلی و خارجی به میدان آمدهاند.
شبکه تلویزیونی سیانان به نقل از دو مقام آمریکایی ادعا کرد: استیو ویتکاف نماینده رئیس جمهور آمریکا در امور خاورمیانه و فرستاده ویژه کاخ سفید در مسیر دوحه پایتخت قطر برای گفت وگو با ایران است.
نام ورسای در حافظه تاریخی جهان با طعم تلخ «بازی مجموع صفر» و تحمیل گره خورده است؛ اما یادداشت حاضر با بازخوانی این تجربه، تفاهمنامه اخیر را نقطه عطفی برای گذار به یک "بازی جمعجمعی" میداند. در این نگاه، ایران با رسیدن به "اجماع حاکمیتی" و عبور از فرسایشهای داخلی، زمینهی یک حکمرانی نو را فراهم کرده و حالا چشمانتظار آن است که قدرتهای جهانی، با جایگزینی رویکرد تقابلی با منطق همکاری، فرصت ادغام مسئولانه ایران در زنجیره اقتصاد جهانی را به فرصتی برای ثبات و شکوفایی مشترک تبدیل کنند.
زهرا شیخباقری، دانشجوی دکتری مدیریت رسانه و فعال رسانه نوشت؛
در شرایطی که کشور بیش از هر زمان به انسجام و همبستگی نیاز دارد، پیام رهبر معظم انقلاب درباره روند مذاکرات حامل یک پیام روشن است؛ اختلافنظرها نباید به دوقطبیسازی در جامعه منجر شود. این پیام ضمن بیان دیدگاه شخصی رهبری، مسئولیتپذیری دولت و ضرورت صیانت از حقوق ملت ایران را در مرکز توجه قرار میدهد.
لیندسی گراهام سناتور جمهوریخواه ایالت کارولینای جنوبی در پیامی با اشاره به توافق صلح میان ایالات متحده و ایران، تاکید کرد: از شنیدن خبر توافق با ایران برای باز شدن تنگه هرمز خوشحال هستم اما من تا حدودی نگران این هستم که دیدگاه ایران با با آنچه تیم مذاکرهکننده آمریکایی ادعا میکند متفاوت باشد..
شورای عالی امنیت ملی از نهایی شدن یادداشت تفاهم پایان جنگ میان ایران و آمریکا خبر داد؛ توافقی که به گفته این شورا، توقف فوری و دائمی عملیات نظامی، پایان محاصره دریایی علیه ایران و آغاز مرحله جدیدی از مذاکرات را در پی خواهد داشت.
برخی دوگانه ها و سه گانه ها و چند گانه ها در کشور ما به وجود آمده که همانند شکاف در میان تخته های کشتی است. گسستهایی که موجب فرسودگی و صرف هزینه و از دست دادن فرصتهای عالی برای کشور و مردم شده و میشود.
بىگمان یکى از حوادثِ برجسته تاریخ اسلام که هشتاد و چند آیه از سوره آلعمران، پیرامون آن نازل شده است، ماجراى «مباهَلَه» است. واقعه شگفتانگیزى که در اهمیت، اگر هم سطح با حماسه پرشُکوه «غدیر» نباشد، از آن، کم اهمیتتر نیست. زیرا «مباهَلَه» زیربناىِ «غـدیر» است و پیش از جریان غدیر، خداى سبحان در قرآن، به روشنى، وجود مبارکِ امیرمؤمنان «على بن ابیطالب علیهالسلام» را به منزله «نَفْس و خودِ» پیامبر (ص) یاد کرده است، و این عطیّه الهى و فضیلت عظمى را به آن حضرت اختصاص داده است
یک تحلیلگر مسائل دفاعی معتقد است آنچه امروز بهعنوان طرح صلح و آتشبس در خاورمیانه مطرح میشود، بیش از آنکه نشانهای از پایان بحران باشد، ابزاری برای خرید زمان و پنهان کردن اهداف واقعی بازیگران اصلی است. به باور او، دونالد ترامپ به زمان نیاز دارد، بنیامین نتانیاهو برای بقای سیاسی خود به تداوم تنش و درگیری وابسته است؛ شکافی که میتواند در هفتهها و ماههای آینده به یکی از مهمترین عوامل شکلدهنده تحولات منطقه تبدیل شود.
صبح امروز دست کم صدای دو انفجار حوالی ساعت ۴:۴۳ و ۴:۴۵ در نقاط مختلفی از غرب تهران شنیده شد و ادعاهایی هم درباره هدف قرار گرفتن فرودگاه مهرآباد منتشر شده است.
مشاور رهبر انقلاب در امور بینالملل در توئیتی نوشت: خوشخیالی دیپلماتیک، هزینه سنگینی دارد و صلح پایدار از درون موازنه قدرت میروید نه از دل سراب تعهدات بی پشتوانه.