رسانه‌های دیگر

شایعات و گمانه‌زنی‌ها مبنی بر آن است که بعضی می‌گویند: «زاکانی استعفای خود را به مهدی چمران و پرویز سروری تقدیم کرده است.

شورش واگنر نشان داد آدم‌کش‌ها و اراذل و اوباش هرگز قابل اعتماد نیستند و پشتوانه واقعی حکمرانان فقط مردم هستند کمااینکه توپ و تانک و تجهیزات نظامی نیز اگر با پشتوانه مردمی همراه نباشند، ارزش ندارند و کاری از آنها ساخته نیست.

اخیراً شهرداری تهران بنر‌هایی با تصویر شهید بهشتی همراه با نظرات این فقیه و عالم اسلامی و انقلابی درباره حجاب در سطح پایتخت نصب کرده است.

روز گذشته گفت‌وگویی از سعید حجاریان در روزنامه اعتماد منتشر شد که جز پیام یأس برای بدنه اجتماعی، ناتوانی از کنش سیاسی و امتناع تأثیرگذاری کنشگران اصلاح‌طلب بر عرصه عمومی معنای دیگری نداشت. با این همه، «مغز متفکر» جریان اصلاحات، به جای نگریستن در آینه و دقت در این مسأله که براستی دلیل عبور مردم از این جریان سیاسی چیست، راهکاری محیرالعقول پیشنهاد کرد: استعفای دولت سیزدهم!

پس از مطالبی که جواد ظریف اخیراً در کلاب‌هاوس مطرح کرد، حملات به او هم از در و دیوار فرو ریخت و دوباره برجام، لعنتی شد و کار ظریف خیانت در حق ملت. همان برجامی که مخالفان قبلی برجام در دوره جدید با دست پس می‌زنند و با پا پیش می‌کشند؛ البته حرکت دستشان دیده می‌شود و حتی صدایش بلند است، اما کسی پا را نمی‌بیند. بگذریم که تاریخ بهترین داوری کننده در مورد افراد خائن و خادم است.

در حالی که برخی نشریات مدعیان اعتدال و اصلاحات از «توافق موقت» جانبداری می‌کنند، یک روزنامه وابسته به این طیف اذعان کرد: توافق موقت به زیان منافع ملی ایران است.

ستاد امر به معروف و نهی از منکر با کج‌سلیقگی، به ظرافت‌ها توجهی نداشته و با روی کار آمدن چهره‌های نامناسب در مقام مسئولیت دبیر ستاد، امر به معروف و نهی از منکر را به برخوردهای قهری یا ایجاد حواشی و تفرقه در جامعه تبدیل کرده‌اند.

«ما یک ویرانه تحویل گرفتیم» جمله‌ای است که تقریبا در ادبیات دولت‌های مختلف مشترک است. اما تیم رسانه‌ای دولت باید به‌طور جدی به این مساله فکر کند که تمرکز بیش از حد بر این موضوع و غفلت از نگاه ایجابی چقدر در افکار عمومی کار می‌کند؟

در چنین شرایطی مشخص نیست که مدیران اقتصادی چگونه به خود جرأت می‌دهند از روند کاهشی تورم سخن به میان آورده و چگونه می‌توانند امید را به جامعه تزریق کنند؟!

حمایت‌های همه ‌جانبه رهبری از دولت سیزدهم این تصور را در افکار عمومی به وجود آورده که این دولت به توصیه‌های رهبری بدون کم و کاست عمل خواهد کرد و هیچیک از رهنمودهای ایشان را نادیده نخواهد گرفت.

در مجموعه تلویزیونی «نیکان» که در نسخه اولیه‌اش حتی به انقلاب اسلامی هم کنایه زده، برای القای بحران، به جعل تیتر روزنامه کیهان هم پرداخته است و تیتر یک روزنامه مدعی اصلاح‌طلبی را به‌جای تیتر کیهان نمایش داده است!

شبکه دولتی انگلیس که پاییز سال گذشته، نقش ویژه‌ای در تحمیق مخاطبان برای آشوب‌افکنی داشت، اعتراف کرد آنچه در اغتشاشات رخ داد، هیچ شباهت و نسبتی با سرنگونی نداشت و خیال براندازی بیشتر یک ذهنیت بود.

روزنامه جمهوری اسلامی به نامه رئیس ستاد اقامه نماز خطاب به رئیس جمهور درباره ایحاد ساختار سازمانی برای ترویج نماز و در نظر گرفتن طرح و بودجه برای کارهای فرهنگی واکنش نشان داد.

در خبرها آمده بود که اخیراً سفارت عربستان در یکی از هتل های مدرن و مجلل شمال تهران شروع به کار کرده است،اقدامی که هرچند در عرصه روابط بین الملل و تجربه های دیپلماتیک غیر معقول نیست، اما به نظر می رسد خود دارای پیام های معنی داری باشد.

روزنامه هم‌میهن، خرابکاری‌های دولت روحانی را به دولت رئیسی نسبت داده و نوشت اگر تحریم‌ها به پایان رسیده، چرا دنبال گرفتن ۷ میلیارد دلار طلب ایران از کره جنوبی هستید؟

عباس عبدی می‌گوید: ۱۸ سال قبل پس از اینکه هاشمی با احمدی‌نژاد به دور دوم انتخابات رفت، از ‌هاشمی خواسته بود به‌خاطر احتمال رأی نیاوردن کنار برود.

حزب اشرافی کارگزاران در بیانیه‌ای نوشت: پوشش زنان را به خود زنان واگذار کنید.

اعتماد در یادداشتی با اشاره به اظهارات جمیله علم الهدی واکنش نشان داد.

این روزها مقامات ایرانی و آمریکائی تا حدودی روشن‌تر از گذشته درباره چیزی به نام «توافق» سخن می‌گویند. مقامات کشور عُمان نیز با الفاظ و عباراتی صریح‌تر به کمک می‌آیند و موضوع «توافق» را شفاف‌تر با افکار عمومی در میان می‌گذارند.

نمایندگانی که بهار 1400 ابراهیم رییسی را برای ریاست‌جمهوری دعوت کردند حالا با نزدیک شدن به انتخابات مجلس تبدیل به منتقد دولت محبوب‌شان شده‌اند.

بهزاد نبوی از عدم آمادگی خود برای ریاست جبهه اصلاحات خبر داد.

اظهارات اخیر محمدباقر قالیباف درباره مدیر جهادی پالس رشد تنش‌های بین مجلس و دولت و روسای دو قوه را به رسانه‌ها مخابره کرد.

رسانه‌های غربی می‌گویند دلارزدایی از اقتصاد جهانی و مبادلات کشورها با سرعتی خیره‌کننده در حال وقوع است.

مشکل اصلی این است که آقایان با ضعف تدبیر و نگاه ناکارآمد به واقعیات اجتماعی و حتی شناخت ناقص از الزامات دینی و شرعی و نیز با کنار زدن افراد توانمند و دلسوز و به‌کار گرفتن برخی افراد ناتوان و کم‌توان و گاه سودجو، وضع کشور و جایگاه نظام و موقعیت خود را به جایی کشانده‌اند و بند را آب داده‌اند.