به گزارش سایت خبری پُرسون، آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه سابق آمریکا در بیستوچهارمین «اجلاس رهبری» زیر نظر روزنامه هندوستان تایمز عنوان کرد: تصمیمی که دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده گرفت، یعنی اقدام نظامی علیه ایران به نظر من یک اشتباه بود؛ زیرا دولتهای پیشین آمریکا همگی این گزینه را بررسی کرده و به این نتیجه رسیده بودند که اقدام نظامی واقعا باید آخرین راهحل باشد.
وزیر خارجه سابق آمریکا در ادامه ضمن نادیده گرفتن برنامه صلحآمیز هستهای ایران ادعا کرد: حتی اگر چنین اقدامی انجام میشد، ممکن بود برنامه هستهای ایران برای مدتی به عقب رانده شود، اما به احتمال زیاد این عقبگرد تنها حدود دو سال طول میکشید. برنامه هستهای عمیقتر در زیر زمین دفن میشد و ایرانیها دوباره بازمیگشتند و فعالیتهای خود را حتی گستردهتر از قبل از سر میگرفتند.
آنتونی بلینکن با اشاره به ناتوانی دونالد ترامپ برای خروج از جنگی که به راه انداخته، گفت: در حالیکه رئیسجمهور ترامپ آشکارا راهی برای خروج از این وضعیت پیشروی خود داشت و هنوز هم دارد، مشکل اینجاست که انتخاب این راه مستلزم پذیرش این واقعیت است که او به اهدافش دست نیافته است؛ زیرا این راه خروج مستلزم نوعی توافق و سازش با ایران است؛ چیزی که او حاضر نیست آن را بپذیرد.
او در این باره افزود: این راه خروج همچنان وجود دارد. من معتقدم دستیابی به یک توافق و حلوفصل دیپلماتیک کاملا امکانپذیر است. اما در چارچوب چنین توافقی، ممکن است آنچه ایران در زمینه برنامه هستهای خود انجام میدهد، تفاوت چندانی با توافقی که ترامپ از آن خارج شد نداشته باشد یا دستکم قطعا بهتر از آن توافق نباشد. پذیرفتن چنین چیزی برای او بسیار دشوار است.
بلینکن با تاکید بر اقتدار جمهوری اسلامی ایران در زمینه تنگه هرمز تاکید کرد: تنگه هرمز پیش از آغاز جنگ علیه ایران مشکلی محسوب نمیشد، اما اکنون به مسئلهای تبدیل شده که باید برای آن راهحلی پیدا کرد. و راهحل این مسئله تقریبا بهطور قطع مستلزم دادن امتیازی به ایران خواهد بود. از اینکه مجبور باشم چنین پیشنهادی بدهم خوشحال نمیشوم، اما شاید واقعیت همین باشد: نوعی عوارض که نام عوارض بر آن گذاشته نمیشود!
وی در این باره خاطرنشان کرد: ایران چهار برابر ایالت کالیفرنیا و سه برابر عراق وسعت دارد. جمعیت آن ۹۰ میلیون نفر است. خط ساحلی ایران در امتداد تنگه هرمز بسیار طولانی است. تسلیحاتی که ایران همچنان تولید میکند، در فاصلهای بهاندازه کافی دور از دسترس قرار دارند و برد آنها نیز بهاندازهای زیاد است که نمیتوان بهسادگی همه آنها را از بین برد. احتمالا برای انجام چنین کاری به نوعی تهاجم زمینی نیاز خواهید داشت که یک فاجعه تمامعیار خواهد بود.
وزیر خارجه سابق آمریکا در پایان این موضوع اذعان کرد: ایران در واقع در مقایسه با زمانی که این جنگ آغاز شد، اکنون در موقعیت منطقهای قدرتمندتری قرار گرفته است.
بلینکن در بخش دیگری از اظهاراتش با اذعان به اینکه تعاملات و مناسبات پیشین واشنگتن با پاکستان هزینههایی به همراه داشته است، گفت: این مصلحتاندیشی و عملگرایی احتمالا باعث شده است که ما در قبال دولت، ارتش و توازن قدرت میان نیروهای نظامی و غیرنظامی، رویکرد انتقادی کمتری داشته باشیم. اکنون فرصتی برای ایالات متحده وجود دارد تا اقدامات بیشتری انجام دهد و برای تغییر این توازن تلاش کند.
او در این باره تاکید کرد: ایالات متحده نمیتواند نتیجهای را به پاکستان تحمیل کند. اینها تصمیماتی هستند که پاکستانیها درباره ماهیت جامعه خود و ماهیت حکومتشان میگیرند و این تصمیمات نه از سوی ما و نه هیچ کشور دیگری اتخاذ نخواهند شد. ما میتوانیم حمایت بسیار زیادی از آنها داشته باشیم، اما اساسا این خود پاکستانیها هستند که باید چنین تصمیماتی بگیرند.
آنتونی بلینکن پاکستان را «سایهای بر روابط هند و آمریکا» توصیف کرد و دو نگرانی اصلی را مطرح ساخت: نقش ارتش پاکستان در تروریسم و اینکه چگونه عدم توازن قدرت میان نهادهای نظامی و غیرنظامی، به تضعیف دموکراسی در پاکستان منجر میشود.
منبع: ایسنا