اطلاعیهای از سوی سازمان تأمین اجتماعی اعلام شد:
به گزارش سایت خبری پُرسون، علی نصیری‌اقدم، درباره طرح موضوع اصلاح فرمول محاسبه مستمری بازنشستگان و انتشار اخباری مبنی بر ارائه پیشنهاد اصلاح قانون تأمین اجتماعی به مجلس، اظهار کرد: این دغدغه وجود دارد و پیشنهادهایی در این زمینه از گذشته مطرح بوده است. برای مثال، در برنامه ششم توسعه نیز این موضوع مورد توجه قرار گرفت که آیا باید مبنای محاسبه مستمری بر اساس دو سال آخر اشتغال بازنگری شود یا خیر؟ تصور کنید فردی در شرکت ها در رده‌های مدیریتی قرار داشته و به تبع آن دریافتی مناسبی هم داشته است، اما به هر دلیلی با تغییرات مدیریتی دیگر آن سمت را در اختیار ندارد و اکنون به‌عنوان کارشناس فعالیت می‌کند. حقوق این فرد کاهش یافته و در آستانه بازنشستگی قرار دارد. چنین فردی می‌گوید که در دو سال آخر، به اقتضای شرایط روزگار، دیگر در موقعیت شغلی قبلی خود قرار ندارم؛ بنابراین، آیا باید تا پایان عمر مستمری ام بر مبنای حقوق همین دو سال آخر محاسبه شود، در حالی که شاید بیش از ۱۰ سال در جایگاه‌های مدیریتی بوده و بر مبنای حقوق بالاتر، کسورات بیمه‌ای پرداخت کرده است؟.
امکان سوءاستفاده از فرمول فعلی محاسبه مستمری
نصیری‌اقدم با اشاره به امکان سوءاستفاده از فرمول فعلی محاسبه مستمری افزود: تقلب‌هایی نیز رخ می‌دهد؛ افرادی هستند که طی سال‌های اشتغال، حق بیمه ناچیزی بر مبنای حداقل مزد پرداخت کرده‌اند، اما وقتی به دو سال پایانی اشتغال می‌رسند، با کارگاه دیگری توافق می‌کنند تا مبنای مزد پرداختی آنها افزایش یابد. برای مثال، فردی در دو سال آخر بر مبنای حقوق ۱۰۰ میلیون تومان حق بیمه پرداخت می‌کند و با فرض نرخ ۷ درصد، ماهانه ۷ میلیون تومان کسورات می‌پردازد؛ اما در مقابل، می‌خواهد مستمری خود را بر مبنای حقوق ۱۰۰ میلیون تومانی دریافت کند، در حالی که طی ۳۰ سال اشتغال، حق بیمه‌ای متناسب با چنین حقوقی نپرداخته است. این وضعیت به زیان همه بیمه‌شدگان است. فرد از یک ظرفیت قانونی استفاده می‌کند، اما در عمل منافع سایر بیمه‌شدگان را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. به همین دلیل، در برنامه ششم توسعه پیشنهاد شد که محاسبه مستمری صرفاً بر اساس دو سال آخر نباشد و بازه زمانی طولانی‌تری در نظر گرفته شود که نتیجه عکس داد.
تجربه یکی از صندوق‌های بازنشستگی که مستمری را بر اساس مجموع دوران اشتغال محاسبه کرد
دبیر هیأت امنای سازمان تأمین اجتماعی با اشاره به تجربه یکی از صندوق‌های بازنشستگی که مستمری را بر اساس مجموع دوران اشتغال محاسبه می‌کرد، گفت: مجلس در آن زمان تصمیم گرفت این تغییر را برای همه صندوق‌های بیمه‌ای اعمال کند. در نتیجه، صندوقی که محاسبات آن بر اساس تمام دوران اشتغال انجام می‌شد و اعضای آن نیز از این روش رضایت داشتند، آسیب دید. بنابراین، فرمول کنونی برقراری مستمری ایراد دارد و نمی‌توان صرفاً با ملاحظات سیاسی یا برای خوشایند دیگران درباره این موضوع صحبت کرد و از اظهار آن طفره رفت.
اصلاح فرمول محاسبه مستمری بازنشستگان ضرورتی انکار ناپذیر
وی معتقد است که اصلاح فرمول محاسبه مستمری بازنشستگان ضرورتی است که از گذشته مورد توجه صاحب‌نظران حوزه بیمه و بازنشستگی بوده و نمی‌توان آن را انکار کرد. مسئله بعدی این است که با چه فرمولی باید این اصلاح را انجام داد؟ برای مثال، اگر فردی در دهه ۶۰ حقوقی معادل ۹ هزار تومان دریافت می‌کرده است، چگونه باید آن رقم را با حقوق ۸۰ یا ۹۰ میلیون تومانی امروز مقایسه کرد؟ نمی‌توان بدون طراحی یک سازوکار مشخص، حقوق سال‌های گذشته را با ارقام فعلی جمع کرد و بر تعداد سال ها تقسیم کرد.
نصیری اقدم در ادامه با تأکید بر ضرورت طراحی دقیق فرمول جایگزین اظهار کرد: از سوی دیگر، وقتی یک صندوق بر مبنای دو سال آخر مستمری برقرار کرده است، برخی افراد نیز در طول دوران اشتغال، خود را با همین قاعده تنظیم کرده‌اند. ممکن است کارفرما با این عنوان که در دو سال آخر مبلغ بیمه فرد را افزایش می‌دهد، حق بیمه متناسب با حقوق واقعی او را در سال‌های گذشته پرداخت نکرده باشد. اکنون نمی‌توان به‌سادگی همه این سوابق را معکوس کرد و به گذشته بازگشت یا مقررات جدید را عطف به ماسبق کرد. بنابراین، باید بررسی شود که آیا تدبیر پیش‌بینی‌شده در پیشنهاد فعلی می‌تواند این مسئله را حل کند یا خیر؟.
پیشنهاد اصلاح و تغییر مبنای محاسبه مستمری از چند سال آینده
وی درباره روند تدوین پیشنهاد اصلاح قانون تأمین اجتماعی نیز توضیح داد: این طرح در مجلس و با مشارکت سازمان تأمین اجتماعی تدوین شده و سپس برای اخذ نظر برای دولت ارسال شده است.
به گفته وی، بر اساس این پیشنهاد، گذشته تغییر نمی‌کند و آنچه اتفاق افتاده است، به قوت خود باقی می‌ماند؛ اما از چهار یا پنج سال آینده، مبنای محاسبه مستمری به‌گونه‌ای تغییر می‌کند که مشخص شود فرد در هر سال، نسبت به حداقل مزد چه میزان حقوق دریافت کرده است. برای مثال، نسبت مزد فرد در سال‌های ۱۴۰۶ و ۱۴۰۷ محاسبه می‌شود و این نسبت در فرمول محاسبه مستمری اثر می‌گذارد.
عدم اصلاح فرمول مستمری به زیان بیمه شدگان است
نصیری‌اقدم با بیان اینکه عدم اصلاح فرمول مستمری در نهایت به ناترازی صندوق بیش از پیش دامن می‌زند گفت: این مسئله به‌صورت سیستماتیک به زیان همه بیمه‌شدگان است.
وی با تأکید بر اینکه دامنه این موضوع به همه گروه‌های شغلی مربوط می‌شود، گفت: کارگر فقط به کارگران ساختمانی و گروه‌های مشابه محدود نیست. همه ما در این تعبیر، کارگر محسوب می‌شویم و بیمه‌شده تأمین اجتماعی هستیم. برای مثال، ممکن است فردی در سال پنجم یا دهم دوران اشتغال خود، به مبنایی که حق بیمه بر اساس آن پرداخت می‌شود توجه نداشته باشد و صرفاً دریافتی برایش اهمیت داشته باشد؛ اما اگر در همان سال‌ها فوت کند، مستمری بازماندگان او بر چه مبنایی محاسبه خواهد شد؟.
سازوکار فرمول کنونی ناکارآمد است
وی افزود: از طرفی دیگر، منابع بیشتری به سازمان تأمین اجتماعی وارد می‌شود و سازمان مجبور نخواهد بود برای تأمین تعهدات خود استقراض کند یا پرداخت‌ها را به تعویق بیندازد. بنابراین این اصلاح یک بازی برد-برد است. چراکه این اصلاح، نوعی تغییر در سازوکار است که به ایجاد سازگاری انگیزشی منجر می‌شود؛ یعنی افراد را به سمت اعلام صادقانه اطلاعات و پیگیری وضعیت بیمه‌ای خود سوق می‌دهد. در شرایط فعلی، راهبرد غالب این نیست که افراد پیگیر باشند حق بیمه آنها بر چه مبنایی پرداخت می‌شود. سازوکار فرمول کنونی، طراحی کارآمدی ندارد و ناکارآمد است؛ اما پیشنهادی که مطرح شده، کارآمدی بسیار بیشتری دارد.
اصلاح مورد بحث مربوط به آینده است
دبیر هیأت امنای سازمان تأمین اجتماعی در پاسخ به نگرانی کارشناسان حوزه رفاه درباره نبود زیرساخت‌های لازم برای تطبیق حقوق سال‌های گذشته با شرایط فعلی و احتمال اعمال سلیقه در محاسبات گفت: اگر قرار بود این پیشنهاد به گذشته بازگردد، این نگرانی وارد بود؛ اما پیشنهاد فعلی ناظر بر این است که از امروز به بعد چه باید کرد. نخست باید مردم نسبت به این موضوع آگاه شوند و از امروز وضعیت حقوق و حق بیمه خود را پیگیری کنند. دوم، باید به آنها اطمینان داده شود که اصلاح مورد بحث مربوط به آینده است. سوم، می‌توان فرمول را به‌گونه‌ای طراحی کرد که نگرانی‌های موجود را برطرف کند.
منبع: ایسنا
