اتاق بازرگانی و سخنان تکراری کهنگان!

به گزارش سایت خبری پُرسون، امیر حسین کاوه عضو اتاق بازرگانی و فعال صنعتی در یادداشتی با انتقاد از تداوم حضور چهره‌های تکراری در ساختار مشورتی اتاق‌های بازرگانی، تأکید می‌کند که اقتصاد امروز به اندیشه‌های نو، مدیران جوان و متخصصان آشنا با فناوری‌های نوین نیاز دارد. او معتقد است مشکل، سن افراد نیست، بلکه انحصار در تصمیم‌سازی و نبود نظام جانشین‌پروری است؛ وضعیتی که به باور وی، اتاق بازرگانی را از ایفای نقش واقعی خود به‌عنوان "پارلمان بخش خصوصی" دور کرده است.

امیر حسین کاوه نوشت:

اتاق‌های بازرگانی در ایران قرار بود "پارلمان بخش خصوصی" باشند؛ نهادی برای تولید اندیشه، ارائه مشاوره به مدیران اقتصادی کشور، تربیت نسل آینده رهبران بخش خصوصی و پیوند تجربه با نوآوری. اما در عمل، بخش قابل توجهی از ساختار مشاوره‌ای این نهادها در اختیار حلقه‌ای از چهره‌های تکراری و سالخورده قرار گرفته است؛ افرادی که هرچند تجربه‌ای ارزشمند دارند، اما بخش عمده آن در فضای اقتصادی دهه‌های ۴۰، ۵۰ و ۶۰ شکل گرفته و همچنان نسخه‌های همان دوران را برای اقتصاد قرن بیست‌ویکم تجویز می‌کنند.

اقتصاد امروز دیگر با روابط سنتی، لابی‌های فرسوده و اتکا به امتیازات دولتی اداره نمی‌شود. عصر هوش مصنوعی، اقتصاد دیجیتال، زنجیره‌های جهانی ارزش و رقابت مبتنی بر نوآوری، مدیران و مشاورانی با نگاه و مهارت‌های جدید می‌طلبد. با این حال، هنوز در بسیاری از نشست‌های اتاق بازرگانی همان چهره‌ها، همان سخنان و همان راهکارهای تکراری شنیده می‌شود.

مشکل، سن افراد نیست؛ مشکل، انحصار اندیشه و بسته بودن مسیر ورود نسل جدید است. وقتی ده‌ها مشاور سال‌ها در یک نهاد حضور دارند، اما حاصل این حضور حتی تربیت چند مشاور و مدیر جوان، متخصص و اثرگذار نیست، باید پرسید مأموریت انتقال تجربه دقیقاً کجا متوقف شده است؟

در بازار سنتی ایران، هر کاسب پیشکسوت دست‌کم یک یا چند شاگرد تربیت می‌کرد تا تجربه و اعتبار بازار به نسل بعد منتقل شود. این سنت، راز ماندگاری بازار بود. اما چرا در اتاق بازرگانی، با وجود این همه مشاور باسابقه، نظام جانشین‌پروری شکل نگرفته است؟ چرا جوانان نخبه، متخصص و آشنا با فناوری‌های نوین، تنها به تعداد انگشتان یک دست در فرآیندهای تصمیم‌سازی حضور دارند؟

اقتصاد ایران امروز با تحریم، ناترازی انرژی، کاهش بهره‌وری، رقابت منطقه‌ای و تحولات شتابان فناوری روبه‌روست. عبور از این چالش‌ها با نسخه‌های تکراری و حلقه‌های بسته امکان‌پذیر نیست. اتاق بازرگانی اگر می‌خواهد واقعاً "پارلمان بخش خصوصی" باشد، باید به جای بازتولید چهره‌های همیشگی، درهای خود را به روی نسل جدید، کارآفرینان نوآور، متخصصان اقتصاد دیجیتال و مدیران آینده باز کند.

پارلمان بخش خصوصی نباید به محفل بازنشستگان مدیریتی تبدیل شود. احترام به پیشکسوتان یک اصل است، اما پیشکسوت واقعی کسی است که علاوه بر انتقال تجربه، برای رشد جانشینان خود نیز میدان باز کند. آینده اقتصاد ایران با تکرار دیروز ساخته نمی‌شود؛ آینده را اندیشه‌های تازه، مدیران جسور و نخبگانی خواهند ساخت که زبان فناوری، نوآوری و رقابت جهانی را می‌دانند.

منبع: پُرسون