به گزارش سایت خبری پُرسون، حسامالدین آشنا، مشاور رئیس جمهور پیشین جمهوری اسلامی ایران در تحلیل مقاله اخیر محمد جواد ظریف در فارنافرز نوشت: در سطح نظری، مقاله میتواند به پایان جنگ کمک کند، چون ادامه جنگ را از منظر هزینه- فایده زیر سؤال میبرد؛ بهجای «انتقام نامحدود» از «تثبیت دستاورد» دفاع میکند؛ به جای آتشبس شکننده، از صلح جامعتر حرف میزند؛ نوعی نقشه راه شامل: توقف درگیری، باز شدن هرمز، محدودیت هستهای، رفع تحریم، ترتیبات امنیتی منطقهای و عدم تجاوز ارائه میدهد.
در سطح عملیاتی مقاله بریک توالی منطقی است و از «اقدامات اعتمادساز کوچک» آغاز و به سطوح پیشرفتهتر میرسد:
توقف جنگ (آتشبس همزمان همه طرفها)
بازگشایی تنگه هرمز تحت مدیریت و بر اساس ترتیبات ایران و عمان برای کشتیهای تجاری و نیز نفت ایران (رفع تحریم نفتی بهعنوان نخست)
تصویب پروتکل الحاقی توسط مجلس ایران
تشکیل کنسرسیوم غنیسازی در منطقه
پیمان عدم تعرض و تبادل دیپلماتیک
این طرح قابل ترجمه به اقدامات دیپلماتیک است چون برای دیپلماسی رسمی کاملاً مناسب است و در قالب توافق جامع (نه صرفاً آتشبس) ارائه شدهاست. برای کانالهای غیررسمی هم کاربرد دارد چون میتواند مبنای گفتوگو با اندیشکدهها و دیپلماتهای ارشد پیشین آمریکایی قرار گیرد. اشاره ظریف به نقش عمان و قطر بهعنوان میانجی نیز واقعبینانه است. اشاره به هزینه بالای انرژی برای ترامپ (افزایش قیمت سوخت در آمریکا) یک اهرم واقعی است که شاید او را به پذیرش وادارد. اگر آمریکا (با میانجیگری عمان یا قطر) گام اول یعنی اجازه فروش نفت ایران را بپذیرد، متن میتواند بهسرعت تنش را کاهش دهد.
ولی در عمل، ظرفیت این طرح برای کمک به پایان جنگ کمتر از آن چیزی است که نویسنده میخواهد، چون ظریف خود اعتراف میکند که ترامپ «پیامهای متناقض» میدهد و تاکنون «غیرجدی» بوده. همچنین تیم مذاکرهکننده آمریکایی (کوشنر، ویتکاف) فاقد تخصص معرفیشدهاند. در شرایط جنگی کنونی، احتمالاً مخالفان دلواپس ظریف، این پیشنهاد را «درخواست آتشبس از موضع کاهش فشار» تعبیر میکند، نه «پیروزی ایران».
منبع: خبرآنلاین
1215900
