فناوری نرم

در شرایطی که اقتصاد ایران زیر فشار هم‌زمانِ بی‌ثباتی جهانی، ناکارآمدی ساختاری و حکمرانی کم‌عمل گرفتار شده و نسخه‌های کلاسیک توسعه دیگر پاسخگو نیستند، «فناوری نرم» به‌عنوان شیوه‌ای نوین در رهبری زیست‌بوم نوآوری و تصمیم‌سازی اقتصادی، خود را به‌مثابه یک میان‌بُر واقع‌بینانه برای خروج از بن‌بست توسعه نشان می‌دهد. در این چارچوب، شرکت‌های دانش‌بنیان و خلاق نه یک گزینه تزئینی، بلکه آخرین فرصت اقتصاد ایران برای افزایش بهره‌وری، بازآفرینی صنایع، ورود به زنجیره‌های ارزش جهانی و تبدیل آشفتگی اقتصادی به مزیت رقابتی محسوب می‌شوند؛ فرصتی که تنها با سیاست‌گذاری شواهد‌محور، تنظیم‌گری هوشمند و استفاده هدفمند از ظرفیت‌هایی چون مناطق آزاد و ویژه اقتصادی قابل تحقق است.

آزمایشگاه‌های مدیریتی، به‌مثابه زیرساختی پژوهشی و آموزشی، امکان سنجش، شبیه‌سازی و بهبود تصمیم‌گیری سازمان‌ها را فراهم می‌کنند؛ راهکاری که دکتر حمزه‌پور آن را حلقه‌ای مهم در توسعه فناوری نرم و مدیریت کارآمد می‌داند

در ادبیات امروز علم و فناوری، تمایز میان فناوری سخت و فناوری نرم دیگر صرفاً یک تقسیم‌بندی نظری نیست؛ بلکه رویکردی بنیادین برای فهم رابطه میان ساختارهای عینی و سازه‌های ذهنی در نظام‌های تولید، حکمرانی و مدیریت است. هنگامی که سخت‌افزارها، تجهیزات و فرآیندهای صنعتی بدون پشتیبانی فناوری‌های نرم معنا نمی‌یابند، می‌توان دریافت که توسعه پایدار در گرو بلوغ نرم‌افزارهای انسانی، نهادی و مدیریتی است.