واقعیت تلخ این است که بسیاری از توافقات اخیر، فاقد «سازوکارهای نظارتی عینی» هستند. در فقدان یک تضمین اجرایی معتبر، اعتماد متقابل به پایینترین حد خود رسیده است.
این اولین بار نیست که مراسمی ملّی و فراگیر، که بهترین دستاوردش میتواند تجمیع روح ملّی و وحدت سرزمینی باشد، با حاشیههای بسیار تأسفبرانگیز آلوده میشود و نقاط برجستهی آن را به کورنقطههای مبهم و خاکستری میراند؛ مثل آنچه از معدودی سنگپران و ناسزاگو نسبت به برخی شخصیتهای سیاسی در حاشیهی تودیع و تشییع رهبر شهید(ره) شاهد بودیم.
در هیچ نظام حکمرانی موفقی، سیاست خارجی محصول هیجان نیست. دیپلماسی، میدان محاسبه است.عرصه توازن قوا، شناخت منافع ملی، فهم حقوق بینالملل و درک پیچیدگیهای ژئوپلیتیک. اما گویی در فضای عمومی ما، برای ورود به این میدان، دیگر نه تحصیل لازم است، نه تجربه و نه حتی آشنایی مقدماتی با ادبیات روابط بینالملل.
کم نشنیده و ندیدهایم این روزها در جمع ما خود مؤمن پندارها که اختیار دین و ایمان خود را هم به زبان دیدهایم. زبانی که تقوای پرهیز از محرمات ندارد چه رسد به سوء ظن.
روزنامه اطلاعات در گزارشی به ۱۰ پرسش و شبهه مطرح شده در خصوص مواضع و بیانات اخیر رهبر معظم انقلاب پرداخته و با استناد به سخنان ایشان، به این موارد پاسخ داده است. این تحلیل با هدف روشنگری و رفع ابهامات احتمالی در میان مردم و انقلابیون ارائه شده است.
یکی از اصول اعتقادی شیعیان این است که معتقد به ۱۴ معصوم هستند، یعنی پیامبر اکرم (ص)، حضرت فاطمه ی زهرا (س) و ۱۲ امام از امیرالمؤمنین علی (ع) تا حضرت مهدی (عج) را مصون از خطا و اشتباه می دانند.
مدتهاست مواضع مهدی نصیری، سردبیر سابق روزنامه کیهان، بهشدت مورد نقد طیفهای مختلف قرار گرفته است؛ شاید کمتر کسی مثل او را میتوان پیدا کرد که آدمهایی با دیدگاههای سیاسی و اعتقادی کاملاً متضاد هم، همزمان منتقدش باشند.
این روزها موضوع سازوکار تدوین تشکیلاتی به نام «سازمان ملی مهاجرت» به دلیل انحرافات محتوائی شائبههای زیادی را در افکار عمومی و رسانهها ایجاد کرده که تصویب آن میتواند خطرات زیادی را برای کشور ایجاد کند.
عباس عبدی، روزنامهنگار و تحلیلگر سیاسی، در گفتوگویی درباره کتاب جدیدش با عنوان «بازی اولتیماتوم» گفت: حکومتها قادر به تغییر فرهنگ مردم نیستند و جامعه همواره راهی برای ابراز نظر و واکنش خود پیدا میکند؛ حتی اگر این واکنش در نامگذاری فرزندانشان بروز یابد.
یکی از شگردهای رایج برای گریز از تعقل، پاسخگویی و مسئولیتپذیری، ایجاد دوگانههایی است که مسائل پیچیده را سادهسازی و اصطلاحاً قابلهضم جلوه میدهد. این رفتاری است که بیشتر در کودکان دیده میشود. آنها تمایل دارند جهان را در قالب قضاوتهای سیاه و سفید یا صفر و یک ببینند.
توقعات را بیحساب نباید بالا برد. بیکتاب نباید نسخه طلبکاری نوشت اما وقتی رئیسجمهور محترم خود از بودجههای کلان برخی سازمانها و نهادها و تشکلاتی میگوید که بودجه میبلعند اما برای جامعه آوردهای ندارند، میشود از او خواست که بستها را باز کنید تا پیوستهای ناکارآمد، فرو بریزند.