ایران و چین

دکتر سیروس احمدی نوحدانی نوشت؛

ژئوپلیتیک امنیتی‌شدن پرونده ایران!

ارجاع پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت، بیش از آنکه صرفاً گام دیگری در مناقشه هسته‌ای تهران و غرب باشد، نشانه ورود این پرونده به مرحله‌ای تازه از امنیتی‌شدن و ژئوپلیتیکی‌شدن است؛ مرحله‌ای که در آن ظرفیت هسته‌ای ایران با توان موشکی و دریایی، موقعیت جغرافیایی، انرژی و روابط تهران با روسیه و چین درهم‌تنیده شده و به موضوعی فراتر از "بمب اتم"و در نهایت، به مسئله‌ای درباره توزیع قدرت در خاورمیانه و آینده نظم بین‌المللی تبدیل شده است.
تجربه چندین دولت و دوران مختلف مذاکره راست و چپ نشان داده که در نهایت پس از جنگ ددمنشانه علیه مردم و رهبر ایران، به نظر می‌رسید که مسیر صلاح ملت ایران، برهمگان روشن شده باشد، اما عده‌ای پیدا شده و می‌گویند قدرت دوم دنیا از ایران می‌خواهد که تا با قدرت اول توافق نکنی، وگرنه ما هم با تو کار نمی‌کنیم! و تا ابزار قدرت ات (یعنی تنگه هرمز) را کنار نگذاری با تو کار نخواهیم کرد!
حسین مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی اخیراً در ادعایی عجیب مدعی شده پکن ادامه تعاملات و سفر نماینده ویژه ایران را مشروط به چهار گام کرده است: « ۱- باز کردن تنگه توسط ایران، ۲- دریافت نکردن هیچ‌گونه عوارضی، ۳- پایان دادن به اختلافات خود با عربستان، ۴- پایان دادن به اختلافات خود با آمریکا!»
وزارت امور خارجه چین در واکنش به تهدیدهای آمریکا برای تشدید تحریم‌ها علیه ایران و شرکای تجاری این کشور اعلام کرد همکاری پکن با تهران مطابق با قوانین بین‌المللی است؛ موضعی که در ادامه مخالفت چین با سیاست فشار و تحریم واشنگتن علیه ایران مطرح می‌شود.

وزیر امورخارجه کشورمان در آستانه ۵۵ سالگی روابط ایران و چین تأکید کرد ایران و چین پس از عبور موفق از آزمون‌های سخت زمانه، در آستانه گشودن فصلی نوین از همکاری قرار دارند؛ فصلی که به گفته او می‌تواند الگویی برای تقویت چندجانبه‌گرایی، تحقق عدالت و استقرار صلح و ثبات پایدار در نظام بین‌الملل باشد.
محسن راجی اسدآبادی؛ مدرس دانشگاه و پژوهشگر اقتصاد بخش عمومی نوشت:

بازتعریف عقلانی منافع ملی؛ راز برتری تجاری چین در جهان!

چین با کنار گذاشتن نگاه ایدئولوژیک و اولویت دادن به توسعه اقتصادی، مفهوم منافع ملی را به‌صورت عمل‌گرایانه بازتعریف کرد. نتیجه این چرخش، گسترش تجارت، جذب سرمایه و فناوری، و تبدیل شدن به بزرگ‌ترین شریک تجاری بخش بزرگی از جهان بود.
دلایلی چند وجود دارد که چین برای ایران بیشتر یک «واسطه استراتژیک» بوده است تا یک «متحد استراتژیک» و اگر قرار است روابط ایران و چین پایداری لازم را داشته باشد باید از «واسطه» به «متحد» گرایش یابد.
محسن راجی اسدآبادی، مدرس دانشگاه و پژوهشگر اقتصاد بخش عمومی نوشت:

قواعدبازی چین: شریک همه، متحد هیچ‌کس!

در میانه جنگ و بسته شدن تنگه هرمز، نگاه‌ها به پکن دوخته شده است. اما چین برخلاف تصور بسیاری نه متحد کسی است و نه حاضر است همه منافع خود را برای یک طرف قربانی کند؛ قاعده بازی آن ساده است: شریک همه، متحد هیچ‌کس.
سفیر ایران در چین با بیان اینکه وتوی قطعنامه شورای امنیت توسط چین و روسیه در خصوص تنگه هرمز گامی مهم در جهت صلح جهانی بود، اعلام کرد که اقدامات آمریکا برای ایجاد محاصره دریایی در این تنگه با شکست مواجه خواهد شد.
وزارت امور خارجه چین با استقبال از توافق آتش‌بس میان ایران و آمریکا، بر ادامه نقش سازنده پکن در برقراری صلح و آرامش در منطقه خلیج فارس تأکید کرد.

خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داد که چین، به عنوان بزرگترین شریک تجاری ایران، از طریق پاکستان، ترکیه و مصر در تماس با مقامات تهران بوده تا آن‌ها را به پذیرش آتش‌بس ترغیب کند. همزمان، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، با اعلام «دستیابی به اهداف نظامی»، تعلیق دو هفته‌ای حملات علیه ایران را مشروط به بازگشایی کامل و امن تنگه هرمز توسط تهران اعلام کرد و پذیرش طرح ۱۰ ماده‌ای ایران را مبنای مذاکرات برای صلح بلندمدت دانست.
سازمان آگهی های پُرسون