جنگ رمضان

در طول جنگ اداره کشور کار ساده‌ای نبود. در طول قریب به چهار ماه زنجیره تأمین و توزیع کالا و خدمت که می‌توانست با وجود جنگ بی‌رحمانه، بمباران‌های ویرانگر و حمله به زیرساخت‌های حیاتی کشور به طرز مشهود و نمایانی از هم بگسلد اما پایدار ماند. کمبودی احساس نشد. حتی وقتی به چندین مجتمع پتروشیمی، پالایشگاه، دهها نیروگاه و مرکز امدادی و درمانی و بیمارستانی حمله شد زندگی روزمره مردم، تأمین آب، برق، گاز، سوخت، بنزین و... آنان دچار وقفه نشد.
در شرایطی که کشور هنوز در وضعیت تهدید قرار دارد و آثار جنگ، فشار خارجی و چانه‌زنی‌های سنگین دیپلماتیک بر فضای سیاسی ایران سایه انداخته است، فعال شدن شکاف‌های داخلی می‌تواند به یک مسئله امنیت ملی تبدیل شود.
عطاءالله مهاجرانی با تاکید بر اینکه «رهبری در شرایط جنگی مانند ناخدا در کشتی است» نوشت: «نمی‌شود برخی صدرنشینان در گوشه‌ای از عرشه جمع شوند بگویند کشتی دارد کژ و مژ می‌رود اگر نقدی دارند جای این نقد خصوصی و محرمانه است، نه آشوب‌طلبی و نقد را به میان مردم کشاندن و لشکرکشی کردن».
سید محمدعماد اعرابی در کیهان نوشت:

خطوط قرمز برای فردای سبز

موفقیت ایران در میدان نبرد باید به دستاوردی راهبردی در عرصه سیاسی تبدیل شود؛ دستاوردی که تنها با پایبندی به مطالبات کلان جمهوری اسلامی و پرهیز از خطاهای محاسباتی در مذاکرات آینده محقق خواهد شد.
وزیر کشور با تأکید بر لزوم اهتمام ویژه مدیران به امور آسیب‌دیدگان جنگ، تصریح کرد که بازسازی خسارات ناشی از جنگ تحمیلی و حمایت‌های همه‌جانبه از خانواده‌های معزز شهدای جنگ اخیر، جزو اولویت‌های اصلی و غیرقابل‌اغماض دستگاه‌های اجرایی است.
این روزها که عده‌ای با روش‌های ضداخلاقی در هر کوی و برزن و در مقابل هر وزارتخانه یا دستگاه دیگر جمع می‌شوند و هرچه می‌خواهند علیه رقبای سیاسی خود می‌گویند و حتی مردم را به شورش دعوت می‌کنند، کاملاً روشن است که هدفشان حفاظت از منافع ملی نیست و درصدد کنار زدن رقیب و به دست گرفتن قدرت هستند.
نایب‌رئیس کمیسیون مالیات اتاق ایران ضمن تمجید از تاب‌آوری بخش خصوصی در برابر تحریم‌ها و تنش‌های منطقه‌ای، خواستار اصلاحات فوری ساختاری برای حفظ چرخه تولید شد.
محمد ایمانی در کیهان نوشت:

دورنمای آتش‌بس و جنگ ۱۰۰ روزه

با گذشت صد روز از اعلام آتش‌بس، نشانه‌ها حاکی از آن است که تقابل میان طرف‌های درگیر وارد مرحله‌ای تازه شده؛ مرحله‌ای که در آن جنگ روایت‌ها، فشارهای اقتصادی و تحرکات میدانی بیش از هر زمان دیگری بر سرنوشت تحولات آینده اثرگذار است.
روزنامه سازندگی : معاون اول رئیس جمهور در دولت‌های یازدهم و دوازدهم با تأکید بر اینکه در حال حاضر سه مسیر کلی پیش روی کشور قابل تصور است، گفت: نخست، تداوم وضعیت موجود یعنی آتش‌بس و وضعیت نه جنگ و نه صلح؛ دوم، بازگشت به درگیری و تشدید تنش؛ و سوم، حرکت به سمت کاهش تنش‌ها و بهره‌گیری از ظرفیت‌های دیپلماتیک. گزینه نخست یعنی استمرار وضعیت نه جنگ و نه صلح، بدترین حالت ممکن است.
دشمن تلاش می‌کند از رهگذر وجود فشارهای ناشی از وضع موجود که خود طراحی نموده و محدودیت‌ها و دشواری‌هایی که از آن ناشی می‌شود، مقامات جمهوری اسلامی را در موفقیت‌آمیز بودن استقامتی که به خرج می‌دهند دچار تردید کرده و شرایط پیش روی ایران را سیاه‌، یأس‌آلود و ترسناک ببینند
پس از جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان بخش وسیعی از جامعه ایرانی با ساختاری که امام و به ویژه رهبر شهید در استقلال و خوداتکایی و قدرت سخت نظام در مقابله با تهاجم دشمنان و ایستادگی در برابر امکان تسلیم و تجزیه کشور ایجاد کرده‌اند بیشتر آشنا می‌شوند.
قرار بود چند ساعت بعد همه اعضای خانواده دور هم جمع شوند، اما سرنوشت مسیر دیگری را رقم زد. ساختمان پلاک ۱۲ در چشم‌برهم‌زدنی ویران شد و از خانواده‌ای پرجمعیت، تنها یک نفر باقی ماند؛ مردی که روزها کنار آوار ایستاد، پیکر عزیزانش را شناسایی کرد و هنوز چشم‌انتظار یافتن نشانی از پدرش است.
این کاملاً درست است که هرگز هیچ ملتی نباید از جنگ استقبال کند و یا خودش شروع‌کننده جنگ باشد، ولی همانطور که مسئولان ایرانی بارها گفته‌اند وقتی جنگی به کشور و ملت تحمیل شود همه باید با عزمی راسخ و اراده‌ای قوی به دفاع از وطن و حیثیت و شرف خود وارد میدان شوند و در نهایت فداکاری در برابر مهاجمان بایستند.
سازمان آگهی های پُرسون