تجارت منطقه ای

چابهار در آستانه عبور از یک الگوی قدیمی است؛ الگویی که بیش از یک دهه، توسعه و نقش منطقه‌ای این بندر را به حضور هند گره زده بود. اکنون با تضعیف موقعیت دهلی‌نو، ایران با یک انتخاب راهبردی مواجه است: یا خلأ ایجادشده را به وقفه‌ای تازه در مسیر توسعه چابهار و کریدور شمال-جنوب تبدیل کند، یا با بازتعریف شراکت‌ها و کاهش وابستگی به یک بازیگر، این خلأ را به فرصتی برای تثبیت جایگاه چابهار در معادلات ترانزیتی منطقه تبدیل سازد.