به گزارش سایت خبری پُرسون، سفیر و کاردار جمهوری اسلامی ایران عصر دوشنبه به وقت محلی در هفتمین نشست کنفرانس ایجاد منطقه عاری از سلاحهای هستهای و سایر سلاحهای کشتار جمعی در خاورمیانه در نیویورک افزود: چنین استانداردهای دوگانه آشکاری، اعتبار این کنفرانس و اصولی را که موظف به رعایت آنهاست، به طور جدی تضعیف میکند.
متن کامل سخنرانی سفیر و نماینده ایران به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
امسال شاهد مجموعهای از تحولات عمیقا نگرانکننده بودهایم که مستقیما با اهداف و ماموریت این کنفرانس مرتبط هستند و توجه فوری و بررسی جدی ما را میطلبند.
این نشست در شرایطی فوقالعاده برگزار میشود؛ در حالی که فاجعه انسانی و نسلکشی خاموش در غزه همچنان ادامه دارد. همچنین، ایالات متحده و رژیم اسرائیل در دو نوبت — در ژوئن ۲۰۲۵ و فوریه ۲۰۲۶ — دست به اقدامات تجاوزکارانه علیه ایران زدهاند که شامل حمله به تاسیسات صلحآمیز هستهای، شیمیایی و بیولوژیکی ایران بوده است. این حملات، تجاوزات پیشینِ ژوئن ۲۰۲۵ را تشدید کرده و با تهدیدهای مداوم به تجاوزات بیشتر، و همچنین هشدارهای بسیار نگرانکننده درباره توسل به سلاحهای هستهای همراه بوده است.
چنین اقداماتی بنیانهای منشور سازمان ملل متحد، اصول بنیادین حقوق بینالملل و یکپارچگی ساختار بینالمللی خلع سلاح و عدم اشاعه، از جمله معاهده منع
اشاعه سلاحهای هستهای (NPT)، اساسنامه آژانس بینالمللی انرژی اتمی، کنوانسیون سلاحهای شیمیایی (CWC) و کنوانسیون سلاحهای بیولوژیکی (BWC) را هدف قرار میدهند.
در پی این اقدامات تجاوزکارانه، بیش از ۵۰۰۰ ایرانی به شهادت رسیدند؛ از جمله رهبر عالی، مقامات ارشد نظامی و سیاسی، ۱۶۸ دانشآموز دختر در میناب، و غیرنظامیانی که در یک مراسم عروسی حضور داشتند.
این حملات همچنین زیرساختهای غیرنظامی را هدف قرار دادند که منجر به ویرانی گسترده و رنج و آلام بسیاری شد. این اقدامات تجاوزکارانه و شنیع باید بهطور قاطع و صریح توسط این کنفرانس محکوم شوند.
مسئولیت این اقدامات صرفا متوجه عاملان ارتکاب آنها نیست، بلکه شامل کسانی نیز میشود که زمینهساز و تسهیلکننده این اقدامات بودهاند.
ما اقدام کشورهای همسایه برای در اختیار قرار دادن خاک، پایگاههای نظامی، تأسیسات و پشتیبانی لجستیکی برای این تجاوزات را بهشدت ابراز تاسف و محکوم میکنیم. اقدامات دفاعی ایران علیه پایگاهها و تاسیسات نظامی ایالات متحده در منطقه، در راستای اعمال حق ذاتی دفاع مشروع، مطابق با ماده ۵۱ منشور ملل متحد صورت گرفته است.
در این زمینه، بسیار نگرانکننده است که برخی کشورها همچنان به نگرانیهای به اصطلاح اشاعه سلاحهای هستهای دامن میزنند، ادعاهای بیاساس علیه برنامه هستهای صلحآمیز ایران مطرح میکنند و خواستار همکاری ایران با آژانس بینالمللی انرژی اتمی هستند، در حالی که حتی از محکوم کردن این اقدامات تجاوزکارانه بیسابقه خودداری میکنند. چنین استانداردهای دوگانه آشکاری، اعتبار این کنفرانس و اصولی را که موظف به رعایت آنهاست، به طور جدی تضعیف میکند.
رژیمهای خلع سلاح و عدم اشاعه بینالمللی چه اعتباری میتوانند داشته باشند و حق استفاده صلحآمیز تحت NPT، CWC و BWC چه معنایی میتواند داشته باشد، زمانی که حملات غیرقانونی علیه تاسیسات هستهای، شیمیایی و بیولوژیکی صلحآمیز با سکوت و مصونیت مواجه میشود؟
امروز، ایران هدف است؛ فردا، میتواند هر کشور دیگری باشد. اگر حفاظت از تأسیسات صلحآمیز به عنوان اصلی که باید به صورت گزینشی رعایت شود، در نظر گرفته شود، پیامدهای آن بسیار فراتر از یک کشور یا یک درگیری خواهد بود.
هنگامی که مرزهای رفتار قابل قبول از بین برود، هیچ کشوری نمیتواند مطمئن باشد که تاسیسات صلحآمیز خود محافظت شده باقی خواهد ماند.
آقای رئیس،
جمهوری اسلامی ایران برای ایجاد منطقه عاری از سلاحهای هستهای و سایر سلاحهای کشتار جمعی در خاورمیانه بیشترین اهمیت را قائل است.
با گذشت پنجاه و دو سال از نخستین پیشنهاد ایران در سال ۱۹۷۴ برای ایجاد منطقه عاری از سلاحهای هستهای در خاورمیانه، این هدف دیرینه همچنان محقق نشده است.
مانع اصلی همچنان امتناع رژیم اسرائیل از کنار گذاشتن سلاحهای هستهای خود، پیوستن به ان. پی. تی به عنوان یک عضو غیر هستهای و قرار دادن تمام تأسیسات هستهای خود تحت پادمانهای جامع آژانس بینالمللی انرژی اتمی است، موضعی که با حمایت سیاسی بیقید و شرط ایالات متحده، بریتانیا و فرانسه حفظ شده است.
تداوم این وضعیت عمیقا تبعیضآمیز، خطر تضعیف اعتماد به رژیم عدم اشاعه و پایداری نظام پادمانهای آژانس بینالمللی انرژی اتمی را در پی دارد. اگر از کشورهای منطقه انتظار میرود بالاترین استانداردهای پادمانی را رعایت کنند، در حالی که رژیم اسرائیل به طور مستمر درخواستهای مکرر جامعه بینالمللی برای پیوستن به معاهده منع اشاعه سلاحهای هستهای و قرار دادن تمامی تاسیسات هستهای خود تحت پادمانهای جامع آژانس بینالمللی انرژی اتمی را نادیده میگیرد، اعتبار و اثربخشی کل این رژیم به ناچار زیر سؤال خواهد رفت. نباید اجازه داد چنین رویه خطرناکی، به ویژه در منطقهای به بیثباتی خاورمیانه، ریشه بدواند. این واقعیت بر فوریت و ضرورت انکارناپذیر ماموریت این کنفرانس تاکید دارد.
خطر ناشی از این وضعیت صرفا نظری نیست. در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۳، در جریان مباحث عمومی هفتاد و هشتمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، نخستوزیر رژیم اسرائیل به صورت علنی به ضرورت وجود یک تهدید هستهای معتبر علیه ایران اشاره کرد. متعاقبا، در ۵ نوامبر ۲۰۲۳، یکی از وزیران رژیم اسرائیل آشکارا پیشنهاد کرد که پرتاب بمب اتمی بر نوار غزه نیز میتواند یکی از گزینهها باشد. این تهدیدهای صریح هستهای نباید با سکوت یا بیتفاوتی مواجه شوند. از این رو، خواستار محکومیت فوری و صریح این تهدیدهای هستهای و نیز اتخاذ اقدامات مقتضی از سوی نهادهای بینالمللی ذیربط، به ویژه شورای امنیت سازمان ملل متحد و آژانس بینالمللی انرژی اتمی، در چارچوب ماموریتهای مربوطه آنها هستیم.
قطعنامه سال ۱۹۹۵ درباره خاورمیانه، که بخش جداییناپذیری از مجموعه توافقات منتهی به تمدید نامحدود معاهده منع اشاعه سلاحهای هستهای بود، همچنان معتبر است و باید به طور کامل اجرا شود. بار دیگر تاکید میکنیم که سه کشور ارائهدهنده مشترک این قطعنامه، مسئولیت ویژهای در تضمین اجرای آن بدون تاخیر بیشتر بر عهده دارند. در این ارتباط، به طور خاص از ایالات متحده آمریکا میخواهیم به تعهدات خود عمل کرده و مسئولیت خویش را ایفا نماید.
تداوم ناکامی در اجرای قطعنامه سال ۱۹۹۵ و «برنامه اقدام» کنفرانس بازنگری معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای در سال ۲۰۱۰، مبنی بر ایجاد منطقهای عاری از سلاحهای هستهای و سایر سلاحهای کشتار جمعی در خاورمیانه، غیرقابل قبول است.
فقدان پیشرفت در این زمینه، با ناکامی یازدهمین کنفرانس بازنگری معاهده منع اشاعه سلاحهای هستهای در دستیابی به نتیجهای مشخص، بیش از پیش تشدید شد؛ امری که عمدتاً ناشی از فقدان اراده سیاسی در میان برخی کشورهای دارنده سلاحهای هستهای و کشورهای متکی بر ترتیبات اشتراکگذاری سلاحهای هستهای برای پیشبرد خلع سلاح هستهای بود.
په ویژه، این واقعیت قابل توجه بود که همین کشورهای غربی دارنده سلاحهای هستهای با پیشنهادهای ارائهشده از سوی چندین عضو این کنفرانس برای تقویت ادبیات مربوط به منطقه خاورمیانه در سند نهایی کنفرانس بازنگری معاهده منع اشاعه سلاحهای هستهای مخالفت کردند. چنین رویکردی، معیارهای دوگانه مستمر در برخورد با موضوع خلع سلاح هستهای و عدم اشاعه، به ویژه در ارتباط با خاورمیانه، را بیش از پیش آشکار میسازد.
آقای رئیس،
جمهوری اسلامی ایران همچنان به مشارکت سازنده در فعالیتهای این کنفرانس متعهد است. تاکید میکنیم که این فرایند باید همچنان فرایندی دولتمحور، مبتنی بر اجماع و تسهیلشده از سوی سازمان ملل متحد باقی بماند و به طور کامل بر مأموریت مشخص خود، یعنی مذاکره برای تدوین یک معاهده الزامآور حقوقی با هدف ایجاد منطقه عاری از سلاحهای هستهای و سایر سلاحهای کشتار جمعی در خاورمیانه، متمرکز باشد.
ما نسبت به هرگونه تلاش برای منحرف کردن کنفرانس از این هدف محوری یا تضعیف تمرکز ماهوی آن هشدار میدهیم. این کنفرانس هماکنون از چارچوب نهادی و رویههای لازم برای تحقق مأموریت خود برخوردار است. بنابراین، باید از هرگونه ابتکاری که میتواند اصل اجماع را تضعیف کند یا به ایجاد ساختارها و رویههای غیرضروری منجر شود، اجتناب گردد.
آقای رئیس،
اتهامات مطرحشده از سوی نمایندگان برخی کشورها علیه کشورم را قاطعانه رد میکنم. واقعیت روشن است. برخی کشورهای منطقه خلیج فارس، با قرار دادن عامدانه سرزمین، حریم هوایی، تاسیسات نظامی و سایر ظرفیتهای لجستیکی و عملیاتی خود در اختیار متجاوزان، آگاهانه تجاوز آمریکا و رژیم اسرائیل را تسهیل کردهاند و امکانات لازم را برای برنامهریزی، آمادهسازی و اجرای حملاتی که به وضوح مصداق جنایات جنگی هستند، در اختیار آنان قرار دادهاند. چنین اعمال عامدانه خلاف حقوق بینالملل، خود به تنهایی نقض منشور سازمان ملل متحد و اصول و قواعد بنیادین حقوق بینالملل محسوب شده و موجب ایجاد مسئولیت بینالمللی میشوند.
علاوه بر این، چنین اقداماتی بر اساس مفاد قطعنامه ۳۳۱۴ (XXIX) مجمع عمومی سازمان ملل متحد، مصداق مشارکت در ارتکاب عمل تجاوزکارانه و مساعدت به آن محسوب میشوند.
بر این اساس، کشورهای ذیربط در قبال اعمال متخلفانه بینالمللی خود، از جمله مشارکت در اقدامات تجاوزکارانه و مساعدت به آنها، مسئولیت دارند و همچنان موظف هستند جبران کامل تمامی خسارات، اعم از خسارات مادی و معنوی، واردشده به جمهوری اسلامی ایران، اتباع آن و زیرساختهای غیرنظامی و عمومی کشور را که در نتیجه این اعمال متخلفانه ایجاد شدهاند، به عمل آورند.
آقای رئیس،
در پایان، مایلم بار دیگر آمادگی خود را برای همکاری نزدیک و سازنده با جنابعالی و سایر هیاتهای نمایندگی در طول مذاکرات این هفته، با هدف پیشبرد اهداف و تحقق مأموریت این کنفرانس، مورد تاکید قرار دهم.
منبع: ایسنا