به گزارش سایت خبری پُرسون، بهزاد نبوی به اعتماد گفت: رسیدن به متنی موردتایید طرفین با چنین دولتی اصلا کار سادهای نبود و باید شجاعت و درایتتصمیمگیران کشور را ارج نهاد. شخص آقای دکتر پزشکیان، آقای قالیباف،آقای دکتر عراقچی و تیم مذاکرهکننده واقعا با شهامت این پرونده را جلوبردند و تفاهم اسلامآباد را به امضا رساندند. از سوی دیگر، باید از اکثریتقاطع اعضای شورای عالی امنیت ملی هم تشکر کرد که منافع ملی را برتعصبات جناحی ترجیح دادند و پای این سند را امضا کردند.
مفاد این تفاهمنامه حقیقتا متضمن گشایشهای ملموس برای اقتصادکشور و کاهش تنشهای خارجی بود. اما مشکل کار در این است که هرتوافقی، هرقدر هم که مفاد متقن و ارزندهای داشته باشد، در خلأ اجرانمیشود؛ زیستبوم سیاسی و میدانی پیرامون آن تعیین کننده است. متاسفانه اتفاقاتی که اندکی بعد رخ داد (هم از جهت بدعهدی اولیه طرفامریکایی و هم واکنشی که از این سو صورت گرفت) روند را کاملا مختلکرد و تفاهمنامه را عملا به حالت تعلیق و رکود کشاند. بنابراین، اصلسند از حیث دستاورد دیپلماتیک فوقالعاده بود، اما تحولات بعدی شرایطرا به سمتی برد که امروز ماندن در آن نقطه بدون بازنگری در تاکتیکها،چندان راهگشا به نظر نمیرسد.
چه عواملی روند را تخریب کرد و چرا ابتکار دیپلماتیک به بنبست رسید؟
واقعیت این است که در گام اول، طرف امریکایی تخلفاتی را مرتکب شد وبه بخشی از تعهدات ضمنی خود وفادار نماند. این ماهیت طرف امریکاییاست و چیز غیرمنتظرهای نبود. اما هنر دیپلماسی دقیقا همینجاست کهدر صورت تخلف حریف، شما چگونه بازی را مدیریت کنید. متاسفانه دربرابر آن بدعهدی، رفتاری صورت گرفت که بهانه دندانگیری دستامریکاییها داد. ما میتوانستیم با ابزارهای حقوقی، بیانیههای دیپلماتیک،فعالسازی کشورهای واسطه و فشار سیاسی به جامعه جهانی، طرفمقابل را به خاطر تخلفش در تنگنا بگذاریم و هزینه عهدشکنی را بالاببریم. اما ناگهان آن ماجرای حمله به کشتیها رخ داد و کل فضایسیاسی بینالمللی را علیه ما برگرداند. جالب اینجاست تا آنجا که بندهمطلع هستم و از منابع موثق شنیدهام، هیچ نهادی در داخل کشور رسمامسوولیت آن اقدام را برعهده نگرفت.
تا جایی که خبر دارم، ابتدا حتی آقای دکتر پزشکیان با ناراحتی و تعجببه فرماندهان نیروهای مسلح گلایه کردند که چرا در چنین مقطعحساسی دست به چنین اقدامی زدید؟ اما برادران نظامی صراحتا اعلامکردند که ما ابدا نقشی در این واقعه نداشتهایم و دستوری هم صادرنشده بود. خب، وقتی نه دولت،نه ستاد کل نیروهای مسلح و نه رهبریچنین دستوری ندادهاند، پس چه کسی پشت این اقدام بوده است؟ نتیجه این روند این شد که فضایی فراهم آمد تا امریکاییها زیر میز بزنند،بهانهتراشی کنند و سند معتبر اسلامآباد مسکوت بماند.
منبع: اعتماد