به گزارش سایت خبری پُرسون، روزنامه اعتماد نوشت: در این شرایط، ایران نباید تنهادر مقام «طرفی که میتواند هرمز را مختل کند» ظاهر شود، بلکه بایدخود را به عنوان یکی از اصلیترین طرفهای قادر به ایجاد امنیت پایدار درهرمز معرفی کند.این تغییر زاویه نگاه بسیار مهم است.
قدرت ایران در هرمز زمانی به حداکثر اثر راهبردی خود میرسد که از«توان ایجاد هزینه» به «توان ایجاد نظم» تبدیل شود.بازدارندگی برایجلوگیری از جنگ ضروری است،؛ اما دیپلماسی برای جلوگیری از تداومبحران ضرورت دارد.
از این منظر، پیشنهاد راهبردی ایران میتواند بر چهار پایه استوار باشد: بازدارندگی برای دفاع، دیپلماسی برای مهار، همکاری منطقهای برای امنیت، مبادله متوازن منافع برای پایداری.
در این میان، عمان میتواند حلقه اتصال میان ایران، کشورهای منطقه وبازیگران بینالمللی باشد. هرمز نباید به میدان دایمی آزمون قدرت تبدیلشود. امنیت این تنگه برای ایران، کشورهای عربی منطقه، قدرتهایجهانی و اقتصاد بینالمللی یک منفعت مشترک است. بنابراین، ایرانمیتواند با ابتکار عمل دیپلماتیک، روایت بحران را از «تهدید هرمز» به«مدیریت مشترک هرمز» تغییر دهد.
این رویکرد نه به معنای عقبنشینی از بازدارندگی است و نه به معنایچشمپوشی از حقوق ایران، بلکه دقیقا برعکس، تلاش برای تبدیلموقعیت ژئوپلیتیکی ایران به سرمایه دیپلماتیک و اقتصادیاست.درنهایت، پرسش اصلی دیگر این نیست که چه کسی میتواند هرمزرا ببندد؛ پرسش راهبردی این است که چه کسی میتواند هرمز را بهامنترین، باثباتترین و قابلپیشبینیترین مسیر انرژی و تجارت منطقهتبدیل کند.اگر ایران بتواند در پاسخ به این پرسش، طرح و ابتکار ارایهدهد، نه صرفا واکنش، آنگاه واقعه لارک میتواند از یک بحران نظامی بهفرصتی برای بازتعریف جایگاه ایران در معماری امنیتی خلیجفارس تبدیلشود.
منبع: اعتماد
