به گزارش سایت خبری پُرسون، لیگ امسال تفاوت عجیب و عمدهای با لیگهای گذشته دارد؛ تفاوتی که برای هیچکس قابل باور نیست. در اتفاقی بینظیر و برای اولین بار در تاریخ فوتبال کشورمان، لیگ برتر امسال با ۱۸ سرمربی وطنی استارت میخورد! اتفاقی که در نوع خود بینظیر است و حتی فوتبالدوستان در کشورهای دیگر هم کمتر شاهد چنین اتفاقی بودهاند. این اتفاق در حالی رخ میدهد که دو دلیل عمده میتوانیم برای آن ذکر کنیم: اول شرایط حاکم بر منطقه و کشورمان که باعث شده است سرمربیان خارجی تمایلی برای حضور در ایران نداشته باشند و دوم اینکه به خاطر افزایش قیمت ارز، برای باشگاههای فوتبال کشورمان مقرون به صرفه نیست که از سرمربیان خارجی استفاده کنند.
این موضوع میتواند نقطه عطفی برای مربیان ایرانی باشد تا در رقابتی کاملا ایرانیزه نشان بدهند که لیاقت مربیگری در لیگ برتر کشورمان را دارند و علم و دانششان آنقدر به روز و به فوتبال دنیا نزدیک شده است که فوتبال کشورمان را از حضور مربیان خارجی بینیاز کنند. این اتفاق موافقان و مخالفان خودش را دارد. موافقان معتقدند که مربیان خارجی چیزی به فوتبال کشورمان اضافه نمیکنند و فقط هزینهساز هستند و بدون دستاورد خاصی بعد از مدتی از کشور خارج میشوند.
این گروه معتقدند همانطور که فوتبالیستهای خوبی در کشورمان حضور دارند مربیان باهوش و بهروزی هم هستند که با هزینهای بسیار کمتر نسبت به خارجیها میتوانند در حد و اندازههای همان سرمربیان گران خارجی کارایی داشته باشند. در مقابل این نظریه، کسانی هستند که میگویند در صورت نبود مربیان خارجی، لیگ به صورت انحصاری در دست افرادی قرار میگیرد که برخی از آنها تجربه و کارایی زیادی هم ندارند. این عده معتقدند در کنار حضور سرمربیان خارجی بازیکنان خارجی باکیفیت هم به فوتبال کشورمان وارد میشوند که میتوانند به رشد فوتبال بازیکنان ایرانی کمک کنند و علاوه بر این حضور مربیان خارجی باعث میشود که مربیان ایرانی به فکر ارتقای دانش خود باشند و فضای رقابتی که به وجود میآید در نهایت به رشد و اعتلای فوتبال کشورمان کمک میکند.
نمیخواهیم حضور مربیان خارجی را نفی کنیم یا چشمبسته از مربیان ایرانی حمایت کنیم، اما ذکر این نکته لازم است که در سالهای اخیر اکثر مربیان خارجی که به کشورمان آمدند آورده خاصی برای فوتبال کشورمان نداشتند و فوتبالدوستان در رقابت مربیان خارجی با مربیان ایرانی برتری خاصی از خارجیها ندیدند؛ به جرات میتوان گفت تعداد مربیان خارجی که در لیگ برتر کشورمان نتایج قابل قبولی کسب کردهاند، به عدد ۱۰ هم نمیرسد و حضور مربیان خارجی در فوتبال کشورمان فقط هزینه دلاری زیادی روی دست تیمها (بخوانید ورزش کشور) گذاشته است و جیب دلالهای فوتبال را پر کرده است.
با همه این تفاسیر حالا که این اتفاق رخ داده و هر ۱۸ تیم لیگ برتری، سرمربیان ایرانی به خدمت گرفتهاند، باید هم از طرف هواداران و هم از طرف مدیران عامل به آنها فرصت عرض اندام داده شود. هواداران تیمها نباید با یکی، دو باخت و مساوی علیه سرمربی تیمشان شعارهای مختلف سر بدهند و باید صبور باشند و به تیمهای خودشان این اجازه را بدهند تا در فضایی به دور از تشنج به روزهای خوبشان نزدیک شوند و نتایج لازم را کسب کنند. در کنار هواداران تیمها، مدیران عامل باشگاهها هم باید پشت انتخاب خود بمانند و از سرمربی تیمشان حمایت لازم و قاطعی داشته باشند. اگر قرار باشد به محض شنیدن شعار از روی سکوها دست به تغییر کادر فنی بزنند، کار به درستی پیش نمیرود.
مدیران باشگاهها باید زمان و ابزار لازم را در اختیار سرمربیان خود قرار دهند و کمک کنند تا در فضایی آرام نتایج دلخواه به دست بیاید. به نظر میرسد لیگ امسال به خاطر یکدست بودن مربیان از جذابیت بیشتری برای هواداران برخوردار باشد. اگر کیفیت بازیها با مربیان ایرانی خوب باشد و فوتبالدوستان شاهد بازیهای زیبا از تیمهای محبوبشان باشند، دیگر هیچ مدیرعاملی به سمت جذب سرمربی خارجی نمیرود و پولی که باید خرج مربی خارجی شود در همین فوتبال هزینه میشود.
منبع: روزنامه آگاه
