رقصِ زندگی در حاشیه تهدید؛ اهواز چگونه ترس را غافلگیر کرد؟

به گزارش سایت خبری پُرسون، میلاد منصوری از خوزستان| اهواز، این شهرِ آبدیده در آتش و خاطره، این روزها روایتی دیگر از ایستادگی را بر پیشانیِ تاریخِ خود حک می‌کند. در حالی که سایه‌سار اخبار نگران‌کننده و طنینِ ناخوشایند تهدیدها بر منطقه چنگ انداخته، نبض زندگی در رگ‌های این شهر صبور، همچنان با ضرب‌آهنگی استوار می‌تپد. اینجا، زندگی در میانِ کوچه‌ها و خیابان‌ها، گویی نوعی اعتراضِ عاشقانه به ناامیدی است؛ گویی مردم تصمیم گرفته‌اند در برابر هجوم سایه‌ها، چراغ خانه‌هایشان را روشن‌تر از همیشه نگاه دارند.

بازارهای شهر، هنوز بوی بودن می‌دهند و هیاهوی خریدها، موسیقیِ متنِ استمرارِ حیات است. خانواده‌ها در گرمای صمیمانه دیدوبازدیدها، چنان با آرامش در کنار هم نشسته‌اند که گویی هیچ طوفانی در افق نیست. این تصویر، نه از سر غفلت که از سر درک عمیق مردمانی است که طعم تلخِ سال‌های دورِ جنگ را چشیده‌اند و امروز به خوبی می‌دانند که بهترین سلاح برای دفاع از خانه، تداوم لبخند و پافشاری بر عادی بودن روزمرگی‌هاست.

در این میان، خیابان‌های اهواز به تماشاخانه‌ی باشکوه همبستگی بدل شده است. از جوانان پرشوری که پرچم بر دوش دارند تا خانواده‌هایی که با وقار در تجمعات حضور می‌یابند، همه و همه یک پیام واحد را مخابره می‌کنند: "ما ایستاده‌ایم". در چهره‌ی این مردم، شاید سایه‌ای از دغدغه برای فردا دیده شود، اما ترس، در قاموس اهوازی‌ها جایی ندارد. آن‌ها اهواز را نه فقط یک جغرافیا، که یک آرمانِ زنده می‌دانند که با خون امنیت کشور پیوند خورده است.

همین روحیه است که اهواز را در حافظه‌ی جمعی ایران، به نماد ایستادگی بی‌ادعا تبدیل کرده است. این شهر، نه با فریادهای پرخاشگرانه، که با سکوت سنگین و باوقار مردمی که به فردای خود امیدوارند، در برابرِ تهدیدها سینه سپر کرده است. هر مغازه‌ای که باز می‌شود، هر کودکی که در پارک می‌خندد و هر خانه‌ای که میزبان مهمانان عید است، پاره‌سنگی است که بر دیوار ترس و تردید دشمن کوبیده می‌شود.

آری، اهوازِ امروز، تصویری است از بلوغِ یک جامعه؛ جامعه‌ای که به جنگ عادت ندارد، اما با مقاومت خو گرفته است. اهوازی‌ها خوب می‌دانند که امنیت و آرامش، عطیه‌ای آسان به دست آمده نیست؛ بنابراین، با هر حرکتِ کوچک، با هر گامِ استوار در خیابان و با هر پیوند خانوادگی، این میراث گران‌بها را پاس می‌دارند. این شهر، همچنان آرام، محکم و امیدوار، به دنیا نشان می‌دهد که زندگی، در آغوش مقاومت، تا ابد جاری خواهد ماند؛ چرا که زندگی، در اهواز، هرگز متوقف نمی‌شود.