به گزارش سایت خبری پُرسون، از اصفهان؛ برخی روزها در تاریخ، بوی بهشت میدهند و سوم خرداد برای مردم «رهنان»، بوی پیراهن یوسف بود که از جبهههای جنوب بازمیگشت. آن روز که تمام ایران فریاد «خرمشهر آزاد شد» سر میداد،
در کوچهپسکوچههای رهنان، مادری پشتِ دری ایستاده بود که دیگر هرگز صدای پای پسرش را نشنید.
رهنان، این خطهی غیرت و ایثار، در روزگارانی که جمعیتش به ۳۰ هزار نفر هم نمیرسید، ۵۰۰ لاله را تقدیم آرمانهایش کرد. اما حکایت عملیات بیتالمقدس، حکایت دیگری است؛ حکایت ۳۳ سردارِ بیسنگر که سینهشان را در برابر گلولهها سپر کردند
تا مبادا لکهی ننگی بر دامن خاک وطن بنشیند. ۴۰ مجروحِ یادگار از آن روزها، هنوز هم نفسهایشان بوی باروت و غیرت میدهد.
وقتی لیست شهدا را مرور میکنیم، نامها گویی با آدم حرف میزنند؛ از «سید مرتضی اعتصامی» تا «رمضان قاسمی »، هر نام، داغی است بر دل و افتخاری است بر تارکِ اصفهان. آنها نرفتند که کشته شوند.
آنها رفتند تا «ایران» بماند. آنها آرزوهایشان را در نخلستانهای سوخته جا گذاشتند تا نخلِ غرور ما نمیرد.
امروز اگر در امنیتِ خانههایمان نفس میکشیم، مدیون آن ۳۳ ستارهای هستیم که در شبهای تاریکِ جنگ، راه را گم نکردند. رهنان امروز نه فقط یک محله، که یک «معراج» است؛ معراجی که در آن، جوانانش ثابت کردند برای حفظِ خاک، باید از جان گذشت.
سلام بر ۳۳ ستارهی دنبالهدار رهنان که در خرمشهر به خدا رسیدند.
شهیدان: سید مرتضی اعتصامی، سید ابوالفضل اعتصامی، سید محمود حسینی، سید محسن نبوی، رضا موجودی، احمد یاقسمت، احمدرضا کبیری، احمد حلاجی، یوسف حسن حیدری، محمد سلطانی، اکبر سلطانی، اسماعیل سلطانی، مصطفی عسگری، مرتضی سلطانی، جواد سلطانی، حسن رفیعیان،
محمدحسین امینی، ابراهیم اکبری، مصطفی حسینزاده، مهدی صابری، مصطفی عابدی، محمدجواد زمانی، احمد حیدری، حمید کبیری، اسماعیل موجودی، نادر پوربندری، محمدعلی ترکان، مصطفی ناصری، حیدرعلی یاری، عبدالله باباصفری و رمضان قاسمی.
