راهکارهای تقویت تاب‌آوری شناختی در شرایط جنگی

محققان حوزه علوم شناختی معتقدند که بازسازی و تقویت روایت جمعی و معناساز، از طریق قدردانی از قهرمانان و قربانیان و استفاده از هنر و فرهنگ، به ارتقای تاب‌آوری شناختی جامعه در شرایط بحران جنگ کمک می‌کند.
تصویر راهکارهای تقویت تاب‌آوری شناختی در شرایط جنگی

به گزارش سایت خبری پُرسون، در مواجهه با بحرانی ویرانگر مانند جنگ، نه تنها زیرساخت‌های فیزیکی و اقتصادی جامعه در هم می‌شکند، بلکه تار و پود روانی و معنایی آن نیز به شدت آسیب می‌بیند. جنگ با خود رنج، از دست دادن، ترس و ابهام را به ارمغان می‌آورد و می‌تواند حس بیهودگی، ناامیدی و از هم گسیختگی هویتی را در میان افراد و گروه‌های جامعه گسترش دهد.

در چنین شرایطی، انسان‌ها بیش از پیش به یافتن معنا و درک جایگاه خود در این آشوب نیاز دارند.

علوم شناختی به ما می‌آموزد که ذهن انسان به طور طبیعی به دنبال الگوها، داستان‌ها و چارچوب‌های معنایی برای درک جهان است. وقتی این چارچوب‌ها در اثر شوک و تروما فرو می‌ریزند، خلأ عمیقی ایجاد می‌شود که می‌تواند منجر به اختلالات شناختی و هیجانی گسترده‌ای شود.

از این رو، یکی از حیاتی‌ترین اقدامات برای حفظ و ارتقای تاب‌آوری شناختی جامعه‌ای که از بحران جنگ عبور می‌کند، بازسازی و تقویت روایتی جمعی و معناساز است.

این روایت جمعی، در واقع داستانی است که جامعه برای خود تعریف می‌کند؛ داستانی که نه تنها رنج و فداکاری‌ها را به رسمیت می‌شناسد، بلکه بر قدرت مقاومت، همبستگی و امید به آینده و ارزش‌های مشترک تاکید می‌کند.

این روایت به افراد کمک می‌کند تا تجربیات فردی خود را در یک بستر بزرگتر و معنادارتر قرار دهند، به آنها حس تعلق به یک هویت جمعی قدرتمندتر از فردی آسیب‌دیده خود ببخشد و هدف مشترکی برای عبور از بحران و ساختن آینده‌ای بهتر ارائه دهد.

تجارب جهانی از بازسازی اروپا پس از جنگ جهانی دوم که با تاکید بر هویت اروپایی و صلح پایدار همراه بود، تا تلاش‌های کشورهای جنگ زده برای حفظ میراث فرهنگی و هنری خود به عنوان نمادی از مقاومت به وضوح نشان می‌دهد که قدرت روایت‌سازی و معناسازی مثبت، نه تنها یک ابزار روان‌شناختی بلکه یک استراتژی کلیدی برای بازسازی روحی و اجتماعی یک ملت است.

بدون این روایت قدرتمند، جامعه در دام ناامیدی، تفرقه و از دست دادن هدف گرفتار خواهد شد و تاب‌آوری شناختی آن به شدت تحلیل خواهد رفت. بنابراین سرمایه‌گذاری در تقویت روایت جمعی و معناسازی مثبت نه یک انتخاب بلکه یک ضرورت استراتژی برای بقا و شکوفایی مجدد جامعه پس از جنگ است.

"بازسازی و تقویت هویت جمعی و احساس تعلق به جامعه"، "ایجاد معنا و هدف مشترک در مواجهه با رنج و از دست دادن‌ها"، "کاهش احساس بیهودگی و ناامیدی ناشی از بحران" و "بازتعریف نقش فرد در جامعه و ایجاد حس عاملیت" از اهداف اصلی در تقویت روایت جمعی و معناسازی به شمار می‌رود.

اصلی‌ترین راهبردها و راهکارها برای تحقق تقویت روایت جمعی و معناسازی مثبت شامل "روایت‌سازی ملی منسجم"، "استفاده از هنر و فرهنگ برای معناسازی"، "قدردانی از قهرمانان و قربانیان" و "گفت‌وگوی عمومی و فضاهای اشتراک تجربه" می‌شود.

ایجاد یک کمیته ملی روایت متشکل از متخصصان تاریخ، جامعه‌شناسی، روان‌شناسی، ادبیات و رسانه برای تدوین روایتی منسجم و امیدبخش از گذشته، حال و آینده کشور می‌تواند در کاهش نگرانی‌ها مؤثر باشد. البته این روایت باید بر مقاومت، تاب‌آوری، همبستگی و هدف نهایی مانند بازسازی صلح پایدار و تحقق آرمان‌های ملی تمرکز داشته باشد.

راهکار استفاده از هنر و فرهنگ برای معناسازی می‌تواند حمایت از تولیدات هنری مانند فیلم، تاتر، موسیقی، شعر و یا نقاشی باشد که به تجارب جنگ، شجاعت، فداکاری و امید می‌پردازد.

راهکار قدردانی از قهرمانان و قربانیان نیز می‌تواند با ایجاد یادبودها، رویدادها و برنامه‌های عمومی برای گرامیداشت یاد و خاطره قربانیان و قدردانی از قهرمانان نظامی و امدادی و مدنی محقق شود.

منبع: ایسنا

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید:

1214059

سازمان آگهی های پُرسون